ของขวัญล้ำค่า
อีกไม่กี่วันก็จะครบรอบ ๒ ปี ของการเกษียณอายุราชการ เหมือนว่าจะยังไม่นาน เพราะยังทำงานการศึกษาได้อย่างไม่รู้จักเหนื่อย โดยเฉพาะเดือนนี้มีคิวที่ต้องออกจากบ้านมากมายหลายงาน
แต่ไม่ลืมที่จะดูแลตัวเองตลอดเวลา เมื่อมองเห็นคุณค่าในช่วงเวลาที่ได้พักผ่อน พักได้นานอย่างเพียงพอ หลังจากทำงานหนักในช่วงเวลาหนึ่ง..ที่ผ่านมา
ตั้งใจจะไม่ฝืนทำงานจนล้มป่วยอีกต่อไปแล้ว แต่เลือกจะหยุดพัก กินข้าว ดื่มน้ำ นอนหลับให้เต็มอิ่ม เพราะผมรู้ว่าความสำเร็จที่แลกมากับการทำร้ายสุขภาพ มันไม่เคยคุ้มค่าเลยจริงๆ
งานที่ทำประจำสลับกันไปมาระหว่างการดูหนังฟังเพลงกับเขียนหนังสือ ใช้เวลาพอๆกัน จนดูเหมือนจะเสพติดทั้งสองอย่างนี้ แบบดิ้นไม่หลุดเสียแล้ว
หนังดีในดวงใจกว่า ๒๐ เรื่อง ดูซ้ำไปซ้ำมาแบบไม่รู้สึกเบื่อ วันนี้ดูเรื่อง The Intern เนื้อหาว่าด้วย ชายวัยเกษียณที่มองหาความหมายใหม่ในชีวิต พบโอกาสในบริษัทสตาร์ตอัปที่เต็มไปด้วยพลัง เป็นเรื่องราวของมิตรภาพต่างวัยที่แสนอบอุ่น และการพิสูจน์ว่าประสบการณ์ไม่มีวันเกษียณ
ส่วนการเขียนคงยังต้องซ้อมมือและฝึกปรือต่อไป ทุกวันนี้ทำได้แค่บันทึก ยังมิได้ลงลึกมากนัก
เพราะงานเขียนที่แท้จริงจะต้องเป็นมากกว่าแค่การเล่าเรื่อง แต่มันคือการแบ่งปันความรู้สึก การสร้างพื้นที่ปฏิสัมพันธ์ และการเชื่อมโยงผู้คนเข้าหากันผ่านตัวอักษร
นี่คือความมหัศจรรย์ที่ทำให้การอ่านและการเขียนเป็นประสบการณ์ที่น่าหลงใหลและมีค่าเสมอมา ซึ่งผู้คนที่เตรียมตัวเกษียณน่าจะลองเข้าใกล้และสัมผัสดู อาจเรียนรู้อะไรได้มากมาย
โดยเฉพาะการเขียน เป็นสะพานเชื่อมผู้อื่นกับ “ความเข้าใจของเรา”ไม่ว่าจะเป็น จดหมายข่าว บล็อก หรือหนังสือ ทุกชิ้นคือหลักฐานของการพยายามสื่อสารกับผู้อื่นด้วยภาษาที่ผ่านการคิด พิสูจน์และปรับแต่งแล้ว เพื่อส่งต่อความเข้าใจและความหวัง
แม้ว่าจะเกษียณแล้ว แต่วัตถุดิบยังมีให้เขียนอยู่เสมอ กับงานใหม่ๆที่ได้รับมอบหมายจากทางอำเภอ มาทาบทามผมให้เป็นกรรมการเลือกตั้งประจำเขตเลือกตั้งที่ ๔ จ.กาญจนบุรี
เพื่อปฏิบัติหน้าที่ในการเลือกตั้งซ่อม สส.เมืองกาญจน์แทนตำแหน่งที่ว่างให้แล้วเสร็จไป ด้วยความเรียบร้อย บริสุทธิ์และยุติธรรม ผมเคยทำมาหลายหน้าที่แล้ว และนี่คือตำแหน่งสูงสุดที่จะได้รับความไว้วางใจในงานที่เกี่ยวข้องกับการเลือกตั้ง
เมื่อมีงานเข้ามา ข้าราชการบำนาญอย่างผม ก็ต้องรักษาลมหายใจเอาไว้ให้แข็งแรง จะได้ทำงาน อ.ก.ค.ศ.สพป.กจ.๔ ให้ครบวาระ และทำงานเลือกตั้งในระดับรากหญ้าให้เป็นเกียรติประวัติแก่ชีวิตต่อไป
อย่างไรก็ตาม การบริหารเวลาในทุกวันอย่างลงตัวเช่นนี้ ทำให้ได้พักผ่อนหย่อนใจอย่างเต็มที่ มีเวลาอยู่กับตัวเองอย่างมากพอ ในมุมที่แวดล้อมไปด้วยหนังสือและแมกไม้
ข้อดีของการมีเวลาเวลาอยู่กับตัวเอง คือไม่ต้องวุ่นวายไปกับสังคม การได้กลับมานั่งอยู่เงียบๆ ภายในห้องส่วนตัว ได้ฟังเสียงหัวใจตัวเอง จึงได้พบว่าความสงบนั้น คือของขวัญอันล้ำค่า
เวลาที่อยู่กับตัวเองช่วยให้ผมได้ทบทวน ด้วยการอ่านและเขียนหนังสือมากขึ้น ทำให้ชีวิตมีความรู้สึกสงบเย็นและเป็นสุข บนความเคลื่อนไหวช้าๆ และมีความสนุกกับตัวหนังสือที่เดินไปเดินมาอย่างเพลิดเพลิน
ขอบคุณของขวัญในทุกวันของชีวิต
ชยันต์ เพชรศรีจันทร์
๑๕ กันยายน ๒๕๖๘
