สวัสดีค่ะทุกคน วันนี้ฉันจะมาเล่าประสบการณ์การเดินทางที่ยาวนานที่สุดในชีวิตให้ฟังกันค่ะ
คือเรื่องมันมีอยู่ว่า ฉันและครอบครัวได้มีโอกาสเดินทางไปงานแต่งของญาติที่จังหวัดเพชรบูรณ์ค่ะ ซึ่งต้องบอกเลยว่า…นี่คือการนั่งรถที่นานที่สุดในชีวิตของฉันจริง ๆ เพราะเราเริ่มต้นเดินทางกันจากแม่ฮ่องสอน ตั้งแต่ตี 5 ตอนฟ้ายังมืดอยู่เลย แล้วไปถึงเพชรบูรณ์ตอนเย็น ๆ ห้าโมงกว่า ใช้เวลาเดินทางรวมแล้วเกือบ 12 ชั่วโมงเต็ม ๆ เลยค่ะ
ตอนนั้นรู้สึกตื่นเต้นมาก เพราะฉันไม่เคยไปเพชรบูรณ์มาก่อน แต่เคยได้ยินชื่อเสียงของ “เขาค้อ” มานานแล้ว เค้าว่ากันว่าสวยเหมือนอยู่บนสวรรค์ ตอนนั้นฉันก็ยังแอบคิดในใจว่า มันจะขนาดนั้นเลยเหรอ แต่ก็อยากไปเห็นกับตาตัวเองให้รู้ไปเลย
พวกเราเดินทางกันเป็นขบวนรถของเจ้าบ่าวเกือบ 10 คัน รวม ๆ แล้วก็ประมาณ 50 ชีวิต ทั้งเด็ก ผู้ใหญ่ ลุง ป้า น้า อา บรรยากาศในรถสนุกสนานมากค่ะ แต่ก็มีแอบง่วงบ้างเพราะทางมันยาวสุด ๆ ผู้ใหญ่ก็ผลัดกันขับรถไป เพราะถ้าขับยาว ๆ คนเดียวคงไม่ไหวแน่ ๆ
ระหว่างทางที่เราขับผ่านจังหวัดพิษณุโลก ฉันประทับใจกับถนนที่ตรงและเรียบมาก ๆ สองข้างทางเต็มไปด้วยนาข้าวเขียวขจี มองไกลสุดลูกหูลูกตาเลยค่ะ มันเป็นภาพที่แตกต่างจากแม่ฮ่องสอนอย่างมาก เพราะบ้านฉันทางจะคดเคี้ยวมาก ๆ ทำให้ฉันรู้สึกว่าแค่การเดินทางก็น่าสนใจแล้วล่ะ
พอถึง “หมู่บ้านเข็กน้อย” ที่เพชรบูรณ์ ก็เกือบเย็นแล้ว เหนื่อยก็เหนื่อย แต่ใจยังสู้ค่ะ พอจัดงานแต่งเสร็จเรียบร้อย พวกเราก็ไม่พลาดที่จะไปเที่ยว “วัดผาซ่อนแก้ว” ซึ่งเป็นวัดที่สวยมากกก มีพระพุทธรูปองค์ใหญ่โดดเด่นตัดกับฉากหลังเป็นภูเขาอลังการสุด ๆ สถานที่กว้างขวาง อากาศดี และสงบมากจนรู้สึกเหมือนได้พักใจจริง ๆ
หลังจากเที่ยววัดผาซ่อนแก้วเสร็จ จุดหมายต่อไปของเราคือ “เขาค้อ” เส้นทางขึ้นดอยคือคดเคี้ยวมาก บอกเลยว่าฉันเมารถหัวหมุนเลยค่ะ แต่พอขึ้นสูงเรื่อย ๆ จู่ ๆ หมอกก็ลอยมาแตะหน้าเหมือนควันขาว ๆ เย็น ๆ นุ่ม ๆ ทำให้รู้สึกสดชื่นขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก ทั้ง ๆ ที่เป็นฤดูร้อนนะคะ แต่ข้างบนอากาศเย็นสบายเหมือนอยู่หน้าหนาวเลยจริง ๆ ฉันถึงกับนึกคำว่า “ยิ่งสูง…ยิ่งหนาว” ขึ้นมาในหัวเลยค่ะ
พอถึงจุดชมวิวบนสุดของเขาค้อ มองลงไปด้านล่างคือแบบว้าว เราขึ้นมาสูงขนาดนี้เลยเหรอ? วิวข้างล่างถูกปกคลุมด้วยทะเลหมอกหนานุ่มเหมือนปุยฝ้ายขาว ๆ สวยเกินคำบรรยาย บรรยากาศโรแมนติกมากจริง ๆ ค่ะ
หลังจากชมวิวจนเต็มอิ่ม พวกเราก็ไปเดินช็อปปิ้งของกินของฝาก มีของพื้นเมืองจากชาวบ้านขายเยอะเลย ทั้งข้าวโพดต้ม มันเผา ชาใบหม่อน และของแฮนด์เมดน่ารัก ๆ อีกเพียบ พอซื้อของเสร็จก็ลงจากเขา แล้วกลับเข้าที่พักเพื่อพักผ่อน
วันรุ่งขึ้นพวกเราก็ออกเดินทางกลับแม่ฮ่องสอน ถึงจะเหนื่อยแต่ทุกคนก็เต็มไปด้วยรอยยิ้ม และความทรงจำดี ๆ ที่ได้ใช้เวลาร่วมกัน)
