ไม่เก่งแต่ไม่ยอมแพ้

วันนี้สำนักงานเขตพื้นที่ เชิญผู้บริหารสถานศึกษาโรงเรียนขนาดเล็กเข้าประชุม สร้างการรับรู้ ความเข้าใจในการดำเนินงานการขับเคลื่อนการบริหารจัดการโรงเรียนขนาดเล็ก ระยะ 3 ปี ใช้ข้อมูลปีการศึกษา 2567 มีจำนวน 114 โรงที่เป็นโรงเรียนขนาดเล็ก

ในวาระการประชุมหนีไม่พ้นการจัดกลุ่มโรงเรียนขนาดเล้กตามผลสัมฤทธิ์จากข้อมูลคะแนน RT,NT,O-NET พร้อมทั้งการเชื่อมโยงไปถึงการบริหารงาน 4 ด้าน (ไม่ขอลงรายละเอียด)

ประธานที่ประชุมนำเสนอเพื่อทราบและพิจารณาถึงเป้าหมายยกระดับคุณภาพและมาตรฐานการศึกษาในโรงเรียนขนาดเล็ก โดยระบุว่าให้โรงเรียนนั้นได้จัทำแผนพัฒนาคุณภาพของโรงเรียนที่เป็นเรื่องเด่นเป็นจุดแข็งของตนเอง 

ผมเป็นเพียง ผอ.โรงเรียนขนาดเล็กบรรจุใหม่ๆ เริ่มตั้งไข่และหัดเดิน แต่ในสมองก็ลองคิดนึกถึงตอนเราเป็นครูตัวน้อยๆในโรงเรียนขนาดเล็ก เราได้ช่วยทำอะไรบ้างที่เป็นฟันเฟืองในการสร้างคุณภาพของโรงเรียน งานวิชาการด้านการเรียนการสอนนั้นครูทุกคนในโรงเรียนช่วยกันทำหน้าที่ของครูด้วยความทุ่มเท ด้วยจิตวิญญาณ แม้จะรู้ว่าการสู้ด้วยงานวิชาการกับโรงเรียนที่มีพร้อมนั้นยากมากแต่ทุกคนไม่ยอมแพ้

โรงเรียนเล็กมองเรื่องคุณภาพด้านอื่นๆที่ช่วยส่งเสริมสนับสนุนการศึกษาช่วยกระตุ้นและสร้างองค์ความรู้ให้เกิดกับผู้เรียน เช่น สร้างแหล่งเรียนรู้ด้านเกษตร สร้างคุณภาพให้เด็กๆด้านกีฬา-ดนตรี สร้างทักษะอาชีพหัตถกรรม ผมมองไว้ว่าสิ่งนี้จะเป็นจุดเด่นในอนาคตของโรงเรียนที่ผมทำงาน และกิจกรรมเหล่านี้จะเป็นจุดเช็กอิน และเป็นกิจกรรมที่ทำให้เกิดนวัตกรรมการศึกษา เกิด Best Practice สร้างผลงานให้โรงเรียน ให้ผู้บริหาร ให้ครู ให้ผู้เรียนและให้ชุมชน

ประธานที่ประชุมยังได้ชี้แจงสั่งการต่ออีกว่า ผู้อำนวยการต้องสร้างและมีนวัตกรรมการบริหารเป็นของตนเอง ที่สามารถนำไปใช้ได้จริงในการทำงาน (คิดในใจเรามีหรือยังว่ะนวัตกรรม)…ก่อนออกจากห้องประชุม ประธานแจ้งว่า ผอ.ทุกคนต้องเก่งการบริหารงบประมาณนะ…(ท่านคงกำชับพวกเรา เพราะสัปดาห์นี้มีเหตุการสูญเสีย คุณครูการเงิน)..

กลับเข้าโรงเรียน เยี่ยมชั้นเรียนพบปะคุณครู ทดสอบนักเรียน นำพาทำกิจกรรมต่างๆ อยู่ใกล้ๆนักเรียนและคุณครูแล้วเราจะรู้ถึงความสุขและปัญหา จึงจะหาแนวทางสนับสนุนส่งเสริม ป้องกันและแก้ไขได้ทันเวลา…