สั่งสมประสบการณ์งานพิธีกร
เมื่อวันก่อนมีโอกาสไปนมัสการและเยี่ยมเยียนท่านเจ้าอาวาสวัดโบส์เก่าเลาขวัญ ตามประสาข้าราชการบำนาญ ที่ชอบหาวันว่างไปพบปะสนทนาธรรมกับพระคุณเจ้า
ผมเรียนย้ำกับท่านในประโยคเดิม ว่าถ้าศาลาธรรมสังเวชของวัดเสร็จสมบูรณ์และสามารถจัดงานสวดพระอภิธรรม ตลอดจนฌาปนกิจศพได้ตามธรรมเนียมประเพณีเหมือนวัดต่างๆ
ผมขอรับเป็นพิธีกรจิตอาสา ไม่รับค่าตอบแทน เพื่อผมจะได้เรียนรู้และฝึกประสบการณ์
แต่ขอเป็นงานที่เจ้าภาพขาดแคลนทุนทรัพย์ เพื่อผมจะได้มีส่วนร่วมดูแลช่วยเหลือและอำนวยความสะดวกให้งานเขาสำเร็จลุล่วง
เมื่อยังเป็นพิธีกรสมัครเล่น ผมก็ต้องศึกษาตำราและสั่งสมประสบการณ์ไปเรื่อยๆ ประจวบเหมาะเมื่อวันวานที่ผ่านมา ได้รับการทาบทามจากน้องสาวที่บอกว่า ป้าเสียแล้ว ช่วยมาเป็นพิธีกรให้ด้วย
ผมคิดอยู่นาน เพราะเป็นงานนอกพื้นที่ แนวปฏิบัติหรือแบบธรรมเนียมอาจไม่เหมือนกัน
งานศพของป้า สมจิต วุฒิเขต..ตั้งบำเพ็ญกุศลอยู่ ณ วัดราษฎร์ศรัทธาธรรม(คลองเก่า) ต.ไม้ตรา อ.บางไทร จ.อยุธยา ป้าอายุได้ ๘๗ ปี ถึงแก่กรรมด้วยโรคชรา ป้ามีลูกหลานมากมาย และป้าก็เป็นคนเก่าคนแก่ที่มีอาชีพทำนา มีบ้านไม่ไกลจากวัดมากนัก
แม่ของผมเป็นน้องสาวแท้ๆของป้าจิต ผมน่าจะเป็นคนเดียวของครอบครัว ที่ไม่ค่อยจะสนิทกับป้าจิตมากนัก คงเป็นเพราะความประทับใจแรกที่ยังคงหลงเหลืออยู่ในความทรงจำของผมไม่รู้ลืม
ตอนนั้นผมอยู่ป.๕ - ป.๖ ป้าจิตป่วยหนักมาก ป้าป่วยทั้งกายและใจ ลุงผู้เป็นสามีของป้า ฐานะไม่ค่อยดีนัก ได้พาป้าจิตมาพักรักษาตัวที่บ้านผม ซึ่งอยู่ที่คลองประตูน้ำพระอุดม อ.ปากเกร็ด
คงคิดว่าแม่ผมผู้เป็นน้องสาว จะสามารถดูแลและเยียวยาได้ตลอดรอดฝั่ง หลายครั้งหลายคราที่ผมเห็นแม่ดูแลป้าอย่างทุลักทุเล จนป้าฟื้นตัว จากนั้นเราทั้งสองครอบครัวก็เหินห่างกันไป
พอผมเรียนจบมีงานทำ ก็ได้ทราบว่าป้าจิตมีบ้านช่องใหญ่โต มีที่นามากมายหลายร้อยไร่ แม้จะแบ่งสันปันส่วนให้ลูกหลานหมดแล้ว แต่ก็ถือว่าอยู่ดีมีสุขอายุมั่นขวัญยืน และเป็นผู้ที่ได้ชื่อว่ามีบุญคนหนึ่ง
ในระหว่างที่ผมกำลังตัดสินใจว่าจะไปเป็นพิธีกรได้หรือไม่ ใจก็นึกไปถึงอดีตที่นานมาแล้ว พ่อผมเกษียณอายุราชการในตำแหน่งลูกจ้างประจำ ได้เงินบำเหน็จมาก้อนหนึ่ง พ่อนำไปซื้อที่ดินและปลูกบ้านเป็นหลังแรก อยู่ห่างจากบ้านป้าจิตเพียง ๑๐๐ เมตรเท่านั้น
๑๐ กว่าปีที่พ่อเกษียณอายุราชการ พ่อไม่เคยเจ็บไข้ได้ป่วย นอกจากอุบัติเหตุเท่านั้นที่มาคร่าชีวิตของพ่อไป ๑๐ กว่าปีที่พ่อได้ลูกหลานของป้าจิตช่วยดูแลมาโดยตลอด ทำให้พ่อดูดีและมีความสุข
วันนี้ผมจะได้มีโอกาสมาตอบแทนบุญคุณของครอบครัวป้าจิต แม้ว่ามันจะน้อยนิดเทียบกันไม่ได้ แต่ก็ยังดีกว่าไม่ได้ทำอะไรเลย
ผมจึงได้เป็นพิธีกรในพิธีการฌาปนกิจศพที่เรียบง่าย หน้าฌาปนสถานของวัด ที่พ่อกับแม่ของผมเคยมาทำบุญอยู่เป็นประจำ วันนี้จึงมีโอกาสได้พบญาติมิตรและลูกหลานของพ่อกับแม่เป็นจำนวนมาก
นอกจากผมจะได้แสดงออกซึ่งความกตัญญูแล้ว ยังได้มีโอกาสย้อนรอยไปสู่อดีตที่ยาวนาน ตลอดจนสั่งสมประสบการณ์เป็นครั้งที่สองของพิธีกรงานศพ
จึงได้ข้อค้นพบที่จะต้องปรับปรุงตนเองในการพูด เพื่อพัฒนาความก้าวหน้า ถึงแม้จะเป็นเพียงงานจิตอาสาก็ตาม
ชยันต์ เพชรศรีจันทร์
๑ พฤษภาคม ๒๕๖๘
