นกน้อยทำรังแต่พอตัว
ผมเฝ้าถามคนในบ้านว่าที่เราคิดกันไว้แต่แรก หรือที่เราคิดกันไว้ตั้งนานแล้วนั้น จนมาถึงทุกวันนี้เราทำได้อย่างที่พูดจริงๆหรือเปล่า
เรามาทบทวนเหตุผลกันสักหน่อยเป็นไร ว่าเราทำไปเพื่ออะไร? เราสร้างสรรค์ไปเพื่อใคร?
ถึงแม้ว่าเราจะไม่สามารถปรับแผนปฏิบัติการฯ เหมือนผู้บริหารยุคใหม่ ไม่สามารถยกเลิกภาระงานกลางคัน แต่ก็ควรจับเข่าคุยกันบ้าง อย่างน้อยก็ได้ทบทวนและปรับทิศทางสักเล็กน้อยก็ยังดี
เพราะวันนี้เราสองคนก้าวข้ามพ้นตัวเลข ๖๐ กันมาหลายเดือนแล้ว กับสิ่งที่เราวนเวียนกันอยู่ไม่จบไม่สิ้นกับคำว่าบ้าน ที่บานไปอย่างเหลือเชื่อจริงๆ
ยังคงจำได้ใช่ไหมที่เราคุยกันไว้ว่า..”นกน้อยทำรังแต่พอตัว..” โดยเริ่มจากบ้านหลังเล็กๆในท่ามกลางสวนลำไยภายในพื้นที่ ๒ ไร่ วันนั้น..พอเธอวาดแปลนออกมา แล้วเราก็แปลกใจทันทีในวินาทีนั้น
นี่มันศาลาการเปรียญชัดๆ เราหยอกเธอเพื่อให้เธอหัวเราะ แต่เหตุผลลึกๆ เราอยากให้เธอเปลี่ยนแปลนเสียใหม่ เธอยังคงยืนกราน แม้ว่าผู้รับเหมาจะบอกว่า นี่มันสถานีอนามัยเลยนะครับครู
ช่างมันเถอะ เรื่องมันผ่านมา ๒๒ ปีแล้ว กับเหตุและผลที่พอรับฟังได้ ช่วยลบเลือนความเหนื่อยยากตรากตรำที่สู้อุตส่าห์สร้างสมกันมา แค่บอกว่า..ทำไว้เพื่อลูกเท่านั้น ทุกอย่างก็จบไม่มีอะไรต้องกวนใจ
แต่ทำไมนะ สิ่งที่คนอื่นมักจะสอนเราอยู่เสมอ ว่าเรื่องของลูกก็ปล่อยให้ลูกเขาคิดเขาทำกันเองเถอะ อย่าไปยุ่งกับเขาเลย เมื่อเราแก่แล้ว จงทำเพื่อตัวเองบ้าง
เมื่อเกษียณแล้ว จึงได้มีโอกาสได้ทำเพื่อตัวเองจริงๆจังๆเสียที แต่มันจะไม่เป็นนกน้อยที่ทำรังแต่พอตัวอีกต่อไปแล้วนะ ผมเฝ้าเตือนเธอเพื่อให้ฉุกคิดขึ้นมา
มันอาจจะดูย้อนแย้ง แต่เหตุผลครั้งหลังสุดก็พอจะฟังขึ้น เมื่อเธอบอกว่า แก่เฒ่ามาเราคงไม่มีเรี่ยวแรงซ่อมแซมหรือต่อเติมบ้าน ที่สำคัญก็คือ เราจะขึ้นบันไดบ้านไม่ไหว..ทำเผื่อไว้บ้างก็ดี
จากนั้น..ใต้ถุนบ้านที่เคยโล่งโปร่งสบาย กลับกลายเป็นห้องโถงและเป็นห้องครัวใหญ่ ที่เหมือนมีบ้านหลังใหม่อีกหลังหนึ่ง คำถามก็คือ เธอเผื่อเยอะไปหรือเปล่า
อีกทั้งการสร้างรังของสองนกน้อยดังกล่าว ยังต้องการความปลอดภัยอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อน การจัดสร้างรั้วชุดใหญ่จึงต้องตามมาติดๆ เป็นภารกิจที่เหนื่อยหนัก แต่ก็รักที่จะดูแลและใส่ใจกัน
วันนี้ทุกสิ่งทุกอย่างเสร็จ (เกือบ) สมบูรณ์ ขอบคุณที่ยังเหลือคำว่าพอเพียงไว้ให้ชื่นชมบ้าง แค่เห็นประตูรั้ว เราก็อมยิ้มแล้ว เธอคิดได้ยังไง มันคือรั้วแบบรียูส (Reuse)
เหล็กดัดของบานหน้าต่างทั้งหมดที่เหลือจากรีโนเวทบ้าน เธอออกแบบให้มาอยู่ที่ประตูรั้วอย่างลงตัว ผสมผสานกับไม้แดง ที่เก็บไว้นานแล้ว ได้นำออกมาใช้เสียที จึงไม่ต้องจ่ายค่าวัสดุแต่อย่างใด
แล้วทำไมถึงต้องทำประตูรั้วถึง ๓ บาน ผมไม่เห็นด้วยเลยสักนิด แต่คัดค้านไม่ได้ ก็เลยต้องถามเหตุผลกันเล็กน้อย แต่นางก็ตอบได้อย่างฉะฉาน
เผื่อลูกหลานหรือญาติพี่น้องมาเยี่ยมเยือน จะได้เข้ามาจอดรถในบ้าน หรือในพื้นที่ของสวนได้หลายคัน งั้นก็เข้าใจแล้วล่ะ เข้าใจว่าแบบนี้เขาไม่เรียกนกน้อยทำรังแต่พอตัวแล้ว แต่คิดเผื่อคนอื่นเอาไว้ตลอดเวลา
งั้นเราขอให้แม่มาอยู่ด้วยได้ไหม? ผมถาม เพราะแม่แก่มากแล้ว ขอดูแลท่านบ้าง....นะ
เธอยิ้มและตอบรับด้วยความยินดี บ้านหลังนี้จึงดูมีคุณค่ายิ่งขึ้นและสมประโยชน์ยิ่งนัก
ชยันต์ เพชรศรีจันทร์
๑๒ เมษายน ๒๕๖๘
