ซูเราะต์อะบะซะ سُرَةُ عَبَسَ (80) - ทำหน้าบึ้ง

ซูเราะต์อะบะซะ سُرَةُ عَبَسَ (80) - ทำหน้าบึ้ง
ที่มาของซูเราะต์
ผู้ยึดมั่นในขนบธรรมเนียมประเพณีเก่าแก่ มีความเห็นเป็นเอกฉันท์เกี่ยวกับโอกาส ของการเปิดเผย (วะห์ยู – وَحْيُ) ซูเราะห์นี้ ตามที่พวกเขากล่าว ครั้งหนึ่ง หัวหน้าใหญ่บางคนของมักกะต์ กำลังนั่งอยู่ในที่ประชุมของท่านเราะซูลลุลลอฮ์ ศ็อลลัลลอฮุ อาลัยฮิ วะ ซัลลัม และท่านเราะซูลลุลลอฮ์ (ﷺ) พยายามอย่างจริงจัง ในการโน้มน้าวพวกเขา (กุร็อช) ให้ยอมรับศาสนาอิสลาม ในขณะนั้น ชายตาบอดคนหนึ่ง ชื่ออิบนุ อุมมิ มักตุม เข้ามาหาท่านเราะซูลลุลลอฮ์ (ﷺ)เพื่อขอคำอธิบาย เกี่ยวกับประเด็นบางประเด็น ที่เกี่ยวข้องกับศาสนาอิสลาม ท่านเราะซูลลุลลอฮ์ (ﷺ) ทำหน้าบึ้ง ไม่พอใจที่เขามาขัดจังหวะ และท่านเราะซูลลุลลอฮ์ (ﷺ) เพิกเฉยต่อเขา (อิบนุ อุมมิ มักตุม) จากนั้น อัลลอฮ์จึงประทานซูเราะห์นี้ลงมา จากเหตุการณ์นี้
بِـسْــمِ اللَّهِ الرَّحْمٰنِ الرِّحِيْمِ
ـ١ عَبَسَ وَتَوَلَّىٰٓ - อะบะสะ วะ ตะวัลลา - เขา (มุฮัมมัด) ทำหน้าบึ้ง และผินหน้าไปทางอื่น
ـ٢ أَن جَآءَهُ ٱلْأَعْمَىٰ  - อิง ญาอะฮุล อะอ์ลา – เพราะชายตาบอดมาหาเขา
(ท่านเราะซูลลุลลอฮ์ (ﷺ) ให้ความสำคัญกับหน้าหน้าเผ่ากุร็อช เพื่อหวังว่าพวกเขาจะยอมรับอิสลาม แต่ทำหน้าบึ้ง ไม่พอใจกับคนตาบอด ชาวบ้านธรรมดาคนหนึ่ง ที่จะมาขอความรู้เรื่องอิสลาม ซึ่งอิบนิ อุมมิ มักตูม ตั้งใจ มาหาความรู้เรื่องอิสลาม ซึ่งต่างจากพวกกุร็อชที่ไม่ได้ให้ความสนใจอิสลาม แต่ท่านเราะซูลลุลลอฮ์ (ﷺ) พยายามจะให้ความรู้แก่พวกเขา
เพราะฉะนั้นความฝักรากลึกเรื่องถือชั้นวรรณะ ให้ความสำคัญกับผู้ที่ฐานันดรศักดิ์ที่ดีกว่า เป็นสำคัญ คนยากจนคนธรรมดา ก็ถูกให้ความสำคัญน้อยกว่า
อิสลามบริสุทธิ์ อัลเลาะฮ์จึงลงวะห์ยูมาว่า อย่าเมินเฉย หรือให้เกียรติน้อยกว่ากับคนฐานันดรศักดิ์ต่ำกว่า ที่เขามีความตั้งใจใฝ่รู้ มาหาความรู้ด้วยตัวเอง โดยไม่มีใครแนะนำ ชักจูงมา