ศาลาพักใจ วันนี้เหนื่อยไหม? ช่วงนี้งานยุ่งไหม? ความรู้สึกตอนนี้ล้าไหม? เธอกำลังแบกปัญหาไว้ใช่ไหม? แบกได้ แต่..อย่าแบกจนลืมความเบิกบานของตัวเองและของคนรอบกาย..
ผมถามและเตือนตัวเองอยู่สมอ ถึงแม้ว่าจะเกษียณแล้วก็ตาม เพราะยังทำงานใช้แรงกายในโคกหนองนา เพื่อรักษาสมดุลชีวิต รักษาสุขภาพจิตให้แข็งแรง
ทำไปพักไป ร้อนนักก็ไปนั่งพักที่ศาลา ตลอดชีวิตที่ผ่านมาสัมผัสใกล้ชิดกับศาลาเป็นยิ่งนัก อาจเป็นเพราะตอนเด็กๆผมมีบ้านพักเป็นเรือนแพ..ผูกเชือกไว้กับเสาศาลาท่าน้ำของสำนักงานชลประทาน
วันหยุดเสาร์อาทิตย์ ผมมักจะไปนั่งและนอนพักผ่อนหย่อนใจ ทำการบ้านและอ่านหนังสือที่ศาลาท่าน้ำอยู่เสมอ จนถึงขนาดฝันไปว่า ถ้ามีบ้านสักหลัง ต้องมีศาลาข้างบ้านให้จงได้
พอมาเป็น ผอ.โรงเรียนเล็กๆ ก็ไม่วาย ที่จะสรรหาศาลามาไว้ให้ครูและเด็กนั่งเล่นและอ่านหนังสือ ผมถือว่าเป็นสิ่งที่มีคุณค่าและให้ประโยชน์มาก มิได้แค่มองแล้วเกิดความสวยงามเพียงอย่างเดียว
ทำไปทำมา ผมนับได้ ๖ ศาลาก็ถือว่าไม่น้อย สำหรับโรงเรียนเล็กๆ ศาลาหลังแรกประทับใจมากมาย นักเรียน(ด.ญ.ธัญสุดา เกิดบุญมี)เขียนเรียงความชนะเลิศระดับประเทศ กระทรวงศึกษาฯ ให้รางวัล ๕๐,๐๐๐ บาท
ผมนำเงินไปให้ผู้ปกครองของนักเรียนทั้งหมด ผู้ปกครองก็ใจดี บริจาคเงินให้โรงเรียน ๒๐,๐๐๐ บาท ผมนำเงินไปจ้างช่างในหมู่บ้านสร้างศาลาคอนกรีตเสริมเหล็กเป็นที่เรียบร้อย
ศาลาหลังแรกที่ว่านี้ ยังคงทนถาวรอยู่คู่โรงเรียนมาถึงทุกวันนี้
ศาลาไม้ในปัจจุบันราคาสูงมาก ส่วนใหญ่ที่เห็นในโรงเรียน จะมีผู้บริจาคแล้วผมก็จะเขียนชื่อติดเอาไว้เป็นที่ระลึก บ่งบอกถึงการแบ่งปันความสุขซึ่งกันและกัน อย่างยาวนาน
พอเกษียณแล้ว ผมยิ่งใกล้ชิดศาลามากกว่าเดิม มีเวลาว่างนั่งพักใจ ให้เพลิดเพลินบนศาลาที่อยู่บนระเบียงบ้าน เป็นศาลาไทยรูปทรงแบบทางเหนือ ยกมาวางแบบที่ไม่ต้องมีหลังคา
วันนี้..ปรับปรุงบ้านตรงระเบียง เพื่อติดตั้งเป็นห้องกระจก ก็เลยต้องยกศาลาลงมาไว้ข่างล่าง ผมยืนดูช่างรื้อถอนด้วยความชื่นชม แต่ไม่ได้ช่วยเขาแบกหาม เพราะผมแก่แล้ว จะไปเกะกะเขาเปล่าๆ
เขายกกันคนละชิ้นสองชิ้นมาประกอบร่างบนลานดินข้างบ้าน ไม่นานเกินรอก็แล้วเสร็จ เห็นแล้วเหนื่อยแทน แต่ก็เหนื่อยจริงๆนั่นแหละ แค่เห็นช่างทำหลังคาผมก็ถอดใจแล้ว เพราะรูปทรงศาลาแบบล้านนา แต่หลังคาบอกไม่ถูกจริงๆว่าทรงอะไร ช่างคงคิดว่า..ทำให้เสร็จๆไปพอกันแดดกันฝนได้ก็แล้วกัน
ช่างกลับไปหมดแล้ว ผมนั่งพักใจเพื่อผ่อนคลายสักครู่ การได้ยกศาลาลงมาจากบนบ้าน ก็เหมือนยกภูเขาออกจากอกเหมือนกัน ต่อไปนี้ ทุกคืนวันก็จะมีที่นั่งแห่งใหม่ นอกจากจะเป็นที่พักใจแล้ว
น่าจะเป็นที่อ่านและเขียนหนังสือ หรือไม่ก็ดูหนังฟังเพลงไปตามเรื่องราว ตามประสาข้าราชการบำนาญ ที่มีเวลาสำราญเบิกบานใจ
ชยันต์ เพชรศรีจันทร์
๒ สิงหาคม ๒๕๖๗
ดีต่อใจ
ขอบคุณครับ