โลกวิชาการกับโลกชีวิตจริงเป็นโลกเดียวกัน
ผมนึกเรื่องนี้ออกขณะนั่งอยู่ในห้อง ๑๕๑๘ โรงแรมแคนทารี ฮิลล์ เชียงใหม่ ในการตามเสด็จกรมสมเด็จพระเทพรัตน์ฯ ทรงนำคณะกรรมการรางวัลนานาชาติ มูลนิธิรางวัลสมเด็จเจ้าฟ้ามหิดลฯ ไปทัศนศึกษาสถานที่สำคัญในจังหวัดเชียงใหม่ เมื่อวันที่ ๒๕ ตุลาคม ๒๕๖๖ ซึ่งเป็นวันสุดท้ายของการตามเสด็จ
ที่จริงชีวิตของผมเป็นชีวิตของนักวิชาการ ที่เคยคิดว่าสองโลกนี้แยกกัน
แต่เวลานี้ เมื่อใคร่ครวญความอยู่รอดของสถาบันอุดมศึกษาในปัจจุบันและอนาคต และความอยู่ดีของระบบการศึกษาภาคบังคับของไทย เราต้องเปลี่ยนใจ ต้องสร้างชาลาปฏิบัติการใหม่ของการศึกษาทุกระดับ เพื่อสร้างคุณค่าใหม่ของการศึกษาทุกระดับ ให้มีคุณค่าต่อชีวิตของปัจเจก ของครอบครัว ของชุมชน ของสังคม และของโลก
ด้วยเหตุนี้ การศึกษาจึงต้องอยู่บนฐานชีวิตจริง ไม่แยกตัวออกจากชีวิตจริง เพื่อให้การศึกษาก่อผลกระทบต่อชีวิตจริงมากที่สุด
ชาลาปฏิบัติการ (operating platform) ของหน่วยงานทางการศึกษาที่เป็นอยู่ในปัจจุบัน จึงไม่สอดคล้องกับยุคสมัย เพราะเป็นชาลาที่แยกส่วนจากชีวิตจริง ต้องมีการพัฒนาชาลาปฏิบัติการขึ้นใหม่ให้เชื่อมโยง (engagement) กับชีวิตจริง เรียกว่า “ชาลาปฏิบัติการแบบเชื่อมโยงกับชีวิตจริง” (Engagement Platform)
วิชาการทุกด้าน ต้องเชื่อมโยงกับชีวิตจริง เพื่อให้โลกวิชาการกับโลกชีวิตจริงเป็นโลกเดียวกัน
วิจารณ์ พานิช
๒๖ ต.ค. ๖๖