เมื่อระบบการทำงานของครูในระบบบล็อกมีความคล่องตัวแล้ว ในอนาคตอันใกล้ ก็คาดว่าจะทำให้มีการเลื่อนไหลของกระแสและคลื่นความรู้จากกลุ่มเล็กๆที่มีพลังกลุ่ม “หมูไม่กลัวน้ำร้อน”นี้เข้าสู่กระแสเกลียวคลื่นการจัดการความรู้ของระดับประเทศได้อย่างมีพลัง

 เมื่อวานนี้ (๕ มกราคม ๒๕๕๐) ผมได้มีโอกาสไปแลกเปลี่ยนเรียนรู้ถึงวิธีการเขียนบล็อกในระบบ gotoknow กับคณะครู และนักเรียนกลุ่มเม็กดำที่แบ่งเป็น ๒ กลุ่มย่อยทั้งเช้าและบ่าย ในห้องคอมพิวเตอร์ของโรงเรียนเม็กดำ 

ครั้งนี้แทบจะเรียกได้ว่าเป็นโอกาสแรกในการออกไปฝึกรบแบบ “จรยุทธ” นอกที่ตั้ง และนอกศูนย์เรียนรู้

แต่ก็ยังเป็นการสนับสนุนการพัฒนาความพร้อมในการทำงานบนบล็อกของครูระดับประถม ที่มีความสนใจจะใช้การเขียนบล็อกเพื่อเป็นเวทีแลกเปลี่ยนประสบการณ์การจัดการความรู้ด้านการประสานภูมิปัญญาท้องถิ่นเข้ากับระบบการเรียนการสอนของโรงเรียน แบบ “ตัวจริงเสียงจริง” ของกลุ่ม “หมูไม่กลัวน้ำร้อน” 

ซึ่งมีการเชิญกลุ่มภูมิปัญญาท้องถิ่นกลุ่ม “ช้างน้าว” ที่เป็นผู้อาวุโสทางคุณวุฒิและวัยวุฒิในท้องถิ่นเข้าร่วมกระบวนการ 

การฝึกแบบแลกเปลี่ยนเรียนรู้ ได้ดำเนินการไปจนครบจำนวนครู ๒๔ คนกลุ่ม “หมูไม่กลัวน้ำร้อน” ที่มีอยู่ในโรงเรียน 

ทำให้ครูมีความเข้าใจในการทำงานในบล็อกให้เกิดพลังแห่งการเรียนรู้ที่เคยมีเพียงการประสานกันเอง ภายในชุมชนท้องถิ่น มาเป็นการประสานกับชุมชนในระดับอินเตอร์เนต ที่น่าจะสามารถเผยแพร่และแลกเปลี่ยนเรียนรู้ได้กว้างขวางขึ้น

ทั้งในกระบวนการพัฒนาเชิงเทคนิควิธีการสนับสนุนการเรียนรู้ของนักเรียนในวิชาต่างๆ ที่ออกแบบอย่างอิสระไว้อย่างหลากหลาย 

เมื่อระบบการทำงานของครูในระบบบล็อกมีความคล่องตัวแล้ว ในอนาคตอันใกล้ ก็คาดว่าจะทำให้มีการเลื่อนไหลของกระแสและคลื่นความรู้จากกลุ่มเล็กๆที่มีพลังกลุ่ม “หมูไม่กลัวน้ำร้อน”นี้เข้าสู่กระแสเกลียวคลื่นการจัดการความรู้ของระดับประเทศได้อย่างมีพลัง

อันเนื่องมาจาก

  • เป็นฐานการปฏิบัติที่ได้ผล (Best practice)
  • ในระดับชุมชน (COP) ทีมีทั้งครู นักเรียน ผู้ปกครอง และภูมิปัญญาท้องถิ่น ที่ควรแก่การศึกษา 
  • เพื่อนำไปเป็นต้นแบบของการทำงานการจัดการความรู้ในระดับชุมชน
  • โดยอาศัยพลังของคนในพื้นที่แบบ “KM ธรรมชาติ” ที่มีอยู่แล้ว
  • มาประสานกับพลังการขับเคลื่อนของภาคราชการแบบ “กลมกลืน”

อย่างที่ผมไม่เคยคิดว่าจะมีอยู่ในชีวิตจริง 

การแลกเปลี่ยนเรียรู้ในครั้งนี้เป็นเพียงการเริ่มต้นที่มีการปฏิบัติจริงเป็นพื้นฐานรองรับอยู่ของกลุ่ม “หมูไม่กลัวน้ำร้อน” 

ผมจึงเชื่อว่า อีกไม่นานเกินรอ เราจะได้เห็นกลุ่มคนที่ทรงพลังกลุ่มนี้เบ่งบานตัวเองแทรกเข้ามาในระบบ gotoknow อย่างมีความหมายต่อการพัฒนากระบวนการเรียนรู้ของประเทศไทย 

กรุณาติดตามชมตอนต่อไปครับ