“คำพูด”…จะกี่ยุค กี่สมัย คำพูดของมนุษย์ยังมีส่วนสำคัญมากสำหรับการใช้ชีวิตของมนุษย์แต่ละคน เพราะการใช้คำพูดจะมีผลย้อนกลับมาหาตัวของผู้พูดเอง และจะมีผลต่อผู้อื่น ผู้ที่เราพูดถึง หรือพาดพิง หากพูดถึงสิ่งดี ก็จะดีไป แต่ถ้าหากพูดถึงเรื่องไม่ดีสำหรับตัวผู้อื่นนั้น ก็มิควรพูด เพราะเป็นสิ่งเสื่อมเสีย และเสียหายต่อทั้งผู้พูดและผู้ฟังก็เป็นไปได้
จึงมีคำสอนที่สอนทุกคนเสมอว่า “ก่อนพูด ตัวเราเองจะเป็นนายของคำพูด…แต่เมื่อเราพูดออกไปแล้ว คำพูดนั้นจะเป็นนายของเรา” นี่คือ คำสอนที่คนเป็นครู หรือผู้ใหญ่ที่มีความหวังดี ปรารถนาดีจะนำมาสอน และคอยบอกอยู่เสมอ เพื่อเป็นการบอกให้เห็นถึงสาเหตุแห่งปัญหา หากพูดไปแล้วจะเกิดผลอะไรขึ้นกับตัวของเราเอง…บางคนไม่เชื่อ ไม่ฟังคำสอน สุดท้ายก็จะค้นพบด้วยการเรียนรู้จากตนเอง เกิดเรื่องขึ้นแล้ว จึงทราบว่า เป็นเพราะเหตุใด ทำไมครู หรือผู้ใหญ่เขาจึงบอก สอน แนะนำ
สมัยเมื่อตอนผู้เขียนยังเยาว์วัย ได้เรียนรู้เรื่องนี้จากบทประพันธ์ของ “สุนทรภู่” ที่แต่งจากเรื่องพระอภัยมณี ที่พระเจ้าตาสอนสุดสาคร เนื่องจากสุดสาครต้องไปใช้ชีวิตตามลำพังนั้นว่า
"แล้วสอนว่า อย่าไว้ใจมนุษย์
มันแสนสุด ลึกล้ำเหลือกำหนด
ถึงเถาวัลย์ พันเกี่ยวที่เลี้ยวลด
ก็ไม่คด เหมือนหนึ่งในน้ำใจคน
มนุษย์นี้ ที่รักอยู่สองสถาน
บิดามารดา รักมักเป็นผล
ที่พึ่งหนึ่ง พึ่งได้แต่กายตน
เกิดเป็นคน คิดเห็นจึงเจรจา
แม้นใครรัก รักมั่งชังชังตอบ
ให้รอบคอบคิดอ่าน นะหลานหนา
รู้อะไรไม่สู้ รู้วิชา
รู้รักษาตัวรอด เป็นยอดดี"
นี่คือ การสอนของคนรุ่นก่อน ได้สอน ได้บอกหลาน เพราะสมัยก่อนไม่มีเทคโนโลยีเช่นกับคนในสมัยนี้ จะสอน บอก แนะนำด้วยการสั่งสอน การเชื่อฟังคำสั่งสอน แล้วนำไปปฏิบัติต่อตนเองต่อไป แม้จะไม่เกี่ยวกับ “คำพูด” แต่ก็เป็นการบอกให้ได้แง่คิด ปรัชญาชีวิตที่สามารถนำไปใช้ได้กับชีวิตประจำตัวของตนเองได้ เพราะนี่คือ โลกแห่งความจริง การใช้ชีวิตจริงที่มนุษย์ทุกคนควรเรียนรู้ และนำลงสู่การปฏิบัติให้ได้จริง เป็นการเรียนรู้ด้วยตนเอง มิใช่เรียนรู้แล้ว ไม่นำไปปฏิบัติก็จะไม่ทราบผลของการเรียนรู้นั้นที่เป็นจริง…อย่าลืมว่า!!! การเรียนรู้ มีค่าเท่ากับ ๕๐ สำหรับการนำลงสู่การปฏิบัตินั้นต้องเท่ากับ ๕๐ เช่นกัน จึงจะได้ค่าเท่ากับเต็ม ๑๐๐
ในชีวิตมนุษย์ทุกคน มีความตั้งใจเสมอที่จะทำตนเป็นคนดี…แต่ในบางครั้งอารมณ์ การไม่คิดก่อน ก็นำพาไปให้ตนเองกระทำไม่ดีต่อตนเองและผู้อื่นได้เช่นกัน ดังนั้น จึงควรระมัดระวัง คิด ทบทวนก่อนแล้วจึงนำลงสู่การลงมือทำ
***********************
ขอขอบคุณทุกท่านที่ให้เกียรติเข้ามาอ่านบันทึกนี้ค่ะ
บุษยมาศ แสงเงิน
๓๑ ตุลาคม ๒๕๖๕
