พอดีดูลครเรื่อง นรสิงค์ ทางไอทีวีเมื่อสองสามวันก่อน บทสนทนาช่วงหนึ่งของลคร มีการตีความคำว่า นอ-ระ-การ (ภาษาพูด) จากคำว่า ความตายของคน มาเป็น ที่รักของคน ซึ่งเป็นภาษาพูด ผู้ไม่มีพื้นฐานทางภาษาอาจไม่เข้าใจ ผู้เขียนก็เลยถือโอกาสเอาคำนี้มาบอกเล่าในที่นี้...

กานดา เป็นคำไทยซึ่งมาจากบาลี ปรกติคำนี้ใช้เป็นชื่อของผู้หญิง ซึ่งที่เป็นชื่อของผู้ชายก็มีเหมือนกัน แต่ใช้คำว่า กานต์ แทน... กานดา และ กานต์ แปลเหมือนกันว่า ที่รัก

ตามนัยบาลี รากศัพท์ว่า กมุ หมายถึง ความรัก ความปารถนา ความใคร่ ..ประมาณนี้ กมุ+ต = กนฺตะ ...แต่พอแปลงสัญชาติเป็นไทยก็ออกเสียงให้ยาวขึ้นว่า กานต์ และ กานดา ...

วจนัตถะ  ตํ กาเมตีติ กนฺโต กนฺตา วา ผู้นี้ ย่อมรักใคร่ซึ่งผู้นั้น ดังนั้น ผู้นั้นจึงชื่อว่า กานต์ หรือ กานดา (เป็นที่รักใคร่)

กลับไปยังประเด็นในเรื่องนรสิงค์ นอ-ระ-การ ที่แปลว่า ความตายของคน นั้น เขียนได้ว่า นรกาล ...ส่วนที่แปลว่า ที่รักของคน เขียนได้ว่า นรกานต์

นร (คน) + กาล (ความตาย) = นรกาล (ความตายของคน)

นร (คน) + กานต์ (ที่รัก)        = นรกานต์ (ที่รักของคน)

สรุปว่าน้องๆ หนูๆ ดูลครเรื่องนี้คงจะไม่เข้าใจช่วงนี้ 5 5 5