GotoKnow
  • เข้าระบบ
  • สมัครสมาชิก
  • แผงจัดการ
  • ออกจากระบบ
GotoKnow

Km 91 โรงแรมหมู

พ่อวิจิตรได้ไอเดียความคิดเคยไปอบรม และพักโรงแรม ว่าคนยังไปพักที่โรงแรมได้ หมูก็น่าจะพักโรงแรมได้ น่าจะแก้ปัญหาการต้องเอาหมูพ่อพันธุ์ไปไกล ๆ หลายๆ ครั้ง เปลี่ยนเป็น ให้หมูพระเอกนอนรออยูที่บ้านเรา (โรงแรมหมู)แล้วให้หมูสาว ๆ มาพักแรมค้างคืนเพื่อทำความรู้จักและคุ้นเคยของเจ้าบ่าวเจ้าสาว (หมู) จนกว่าเขาทั้งสองจะ ตกลงปลงใจ ลงหอกันจนแนใจว่า การผสมพันธุ์ติดแน่นอน จึงแจ้ง ให้เจ้าของเจ้าสาวมารับกลับไป

               ทำเรื่องธรรมดาให้เป็นเรื่อง "พิเศษ"  เป็นโจทย์ของการจัดการความรู้ของ  พ่อวิจิตร  จันทรนุวงศ์  ฐานการเรียนรู้ชุมชนบ้านหายโศก อ.พุทไธสง  จ.บุรีรัมย์ โจทย์ไม่ยาก  แต่คงทำไม่ง่าย  ปกติ  พ่อวิจิตรก็เลี้ยงหมูเป็นอาชีพอยู่แล้ว  เลี้ยงครบวงจรตั้งแต่หมูเกิดจนฆ่าชำแหละ  ขาย  เลี้ยงนานจนวันหนึ่งไปเยี่ยมพ่อวิจิตที่เหล้าหมู  ดูแล้วพ่อวิจิตกับหมู มีความกลมกลืนไม่ต่างกันมาก  ต้องยืนขยี้ตา  ตั้งนานจึงแยกออก

             โดยความคิดพื้นฐานของพอวิจิตรก็จะทำอะไรไห้พิเศษ  มันจะต้องเริ่มจาก  เรื่องที่เราถนัดและรัก  แล้วเราจะทำได้ดี

             เนื่องจาก  พอวิจิตรเลี้ยงหมูมานาน  สาขาจึงมีมากบริการทุกระดับประทับใจ  ตั้งแต่บริการพ่อพันธุ์หมู  ขายหมูเล็ก  เลี้ยงหมูแม่พันธ์  ขายหหมูขุน  สาขาจึงมีมากและ บางคนบ้านอยู่ไกล โดยเฉพาะการนำหมูพ่อพันธุ์ไปผสมพันธุ์เสียเวลามาก  บางครั้งต้องเดินทางไปยังหมู่บ้าน ที่อยู่ไกลและ  ไปหลายครั้งจึงผสมพันธุ์ติด

              พ่อวิจิตรได้ไอเดียความคิดเคยไปอบรม และพักโรงแรม ว่าคนยังไปพักที่โรงแรมได้  หมูก็น่าจะพักโรงแรมได้  น่าจะแก้ปัญหาการต้องเอาหมูพ่อพันธุ์ไปไกล ๆ  หลายๆ  ครั้ง  เปลี่ยนเป็น  ให้หมูพระเอกนอนรออยูที่บ้านเรา  (โรงแรมหมู)แล้วให้หมูสาว ๆ  มาพักแรมค้างคืนเพื่อทำความรู้จักและคุ้นเคยของเจ้าบ่าวเจ้าสาว (หมู) จนกว่าเขาทั้งสองจะ ตกลงปลงใจ  ลงหอกันจนแนใจว่า  การผสมพันธุ์ติดแน่นอน จึงแจ้ง  ให้เจ้าของเจ้าสาวมารับกลับไป

            เงื่อนไขของการที่เจ้าสาวหมูจะมาพักค้างแรมกับเจ้าบ่าวหมู

           1.   เสียค่าบริการ  ค่าตัว  500  บาท

            2.   ค่าอาหารเจ้าของหมูสาวต้องเตรียมมาเองตลอดเวลาค้างแรม

            เงื่อนไขมี  2  ข้อสบาย ๆ  แต่วันนี้ได้ยินผู้จัดการโรงแรมหมู (พ่อวิจิตร)บ่นว่าไม่มีเวลาพักเลยต้องคอยรับส่งเจ้าสาววันละหลาย ๆ  รอบ  แต่ก็สนุกเพราะได้เรียนรู้แก้ปัญหาเล็ก ๆ  น้อย  ๆจากเรื่องยุ่งยากหนักใจมาเป็นเรื่องสบาย ๆ 

            ต่อไปพอวิจิตรคงจะตั้งโรงพยาบาลหมูแข่งกับปศุสัตว์อำเภอแน่นอน....ระวังนักวิชาการเขาตกงานนะครับ....พ่อวิจิตร..

 

 

 

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย 

หมายเลขบันทึก: 70746
เขียน:
แก้ไข:
ความเห็น: 7
อ่าน:
สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ

ความเห็น (7)

  • น่าเห็นใจพ่อหมูพันธุ์นะอาจารย์ศิริพงษ์ แทบไม่มีเวลาพักผ่อนเลย
  • ก็เป็นเรื่องที่ดีนะครับ เพราะวัฒนธรรมที่ผ่านมาเราเคยเห็นแต่พาพ่อพันธุ์ไปหาแม่พันธุ์ ตอนนี้พ่อพันธุ์คงสบายละซิ
  • แต่เมื่อมาผมนั่งนึกๆ ดูแล้วจินตนาการตามว่าการที่เอาแม่พันธุ์ที่กำลังเป็นสัด (Heat) มาหาตัวผู้ก็คงไม่เป็นไร เพราะพร้อมที่จะผสมพันธุ์อยู่แล้ว (ตามหลักสรีรวิทยา) แต่ตัวผู้อยู่กับที่ไม่ได้มีการเปลี่ยนบรรยากาศ จะมีอารมณ์ร่วมในการที่จะผสมพันธุ์หรือไม่ ถ้าหากไม่มีอารมณ์ประสิทธิภาพการผสมติดก็จะลดลง

ขอบคุณมากครับ ขอให้มีความสุขกับปีหมูทองนะครับ

อุทัย

เงื่อนไข  สู่การสบายๆ  

       เงื่อนไขจากหนักเป็นเบา

      เงื่อนไขที่สนุกกับการเรียนรู้

      เป็นข้อน่าขบคิด ในการบริหารจัดการศึกษา 

  • เอ..แล้วเราจะช่วย  ...จ้าวบ่าวหมูอย่างไร เขาจึงจะ คึกคัก  ขึ้นมาสู้กับหมูเจ้าสาว ละครับ 
  • ผมเคยใด้ยินแต่เรื่อง มดแดง  พ่อผาย สร้อยสระกลาง   บอกว่า ถ้าอยากให้มดแดงมันคึกคัก ต้องให้มันมีโอกาส ได้เดิน ไปท่องเที่ยวพบปะกับ  สาวๆ หลายๆตัว  ..แล้วหมูพ่อพันธุ์ เราจะใช้วิธีใหนดีครับ     
คงต้องให้กระชายดำกับพ่อพันธุ์หมูค่ะพี่พงษ์ เพราะเมืองไทยสมุนไพรดี ๆ เรามีเยอะ   เรื่องนี้ต้องปรึกษาอาจารย์จุ๋มด่วนแล้วค่ะ
  • เสียดายพ่อวิจิต ไม่มีโอกาสเข้ามาแลกเปลี่ยนกับเรา ไม่งั้นเราคงได้ กลเม็ด เด็ด ๆ   พวกเราคงใด้เปิดหูเปิดตา มากกว่านี้ 
  • ฝากโจทย์นี้ไปยังครูบาด้วยครับ
ขอบคุณ เม็กดำ 1 ที่ไห้ข้อคิดดีๆ ท่านคงต้อง สวมวิญญาณ เป็นตัวอย่างของผู้บริหารตัวจริง เพื่อการพัฒนาการเรียนรู้ที่แท้จริงของมวลมนุษยชาติ ครับ

อย่ากทราบราคาหมู่เป็นหน่อยคับเอาแบบให้เนื่อดีๆนะคับ

หรือมันกับเนื่อพอดีกไคบขอแค่ไม่มันจนเกินไปได้ป่าวคับ

อาจารย์พงษ์