เวทีเสวนาครูของโลก


เวทีเสวนาครูของโลก

วันที่ ๙ กันยายน ๒๕๖๕ ผมออกจากบ้านเวลา ๔.๑๕ น.   ไปกับรถตู้ที่จัดโดยมูลนิธิสยามกัมมาจล   เดินทางร่วมกับ ดร. พิทักษ์ โสตถยาคม (ผอ. สบน.  สพฐ.)  คุณเปา ปิยาภรณ์ มัณฑะจิตร และทีมงาน เป็นเวลา ๔ ๑/๒ ชั่วโมง    เพื่อไปร่วมงานครูของโลก กับจอกใบไม้ ที่โรงเรียนลำปลายมาศพัฒนา อำเภอลำปลายมาศ จังหวัดบุรีรัมย์    ให้ทันรายการ ๑๐.๐๐ น. 

ผมตั้งใจไปถามมากกว่าไปบอก    อยากถามครูที่ ๕ ท่านว่า     ในช่วงแรกๆ ของการตัดสินใจเดินตามเส้นทางนี้   มีอุปสรรคขวากหนาม    หรือสิ่งที่ต้องเอาชนะ “เสียงภายใน” ที่เป็นความเห็นภายในใจของตัวเองอย่างไร   และต้องเอาชนะ “เสียงภายนอก” ที่มาจากคนรอบข้าง ทั้งใกล้และไกล อย่างไรบ้าง   

ผมมองว่า “ครูของโลก” เหล่านี้  กล้าทวนกระแส    จึงอยากรู้ว่า แต่ละท่านมีประสบการณ์การ “ทวนกระแส” อย่างไร    ทั้งตอนเริ่มต้นทวนกระแส  และเมื่อได้รับการยอมรับมากขึ้น   

ที่อยากรู้ก็เพราะ ผมเป็นคน “ทวนกระแส” มาตลอดชีวิต    และอยากรู้ว่า ประสบการณ์ทวนกระแสของตนเอง กับของผู้อื่น เหมือนหรือแตกต่างกันอย่างไรบ้าง     

ถึงเวลาจริง เหตุการณ์จริง ต้องปรับให้การพูดคุยกันกระชับมาก เพราะต้องไปขึ้นเครื่องบินกลับกรุงเทพ   ผมเสนอให้ครูของโลกทั้ง ๕ เล่าเรื่องของตน คนละ ๕ นาที   ๒ นาทีเรื่องอดีต  ๓ นาทีเรื่องอนาคต   และคนอื่นๆ รวมทั้งผมก็ใช้เวลาพูดคนละ ๕ นาทีเท่าๆ กัน   

สรุปว่า “ครูของโลก” ทุกคน ผ่าน “วิกฤติในใจตน” จนเกิดการเปลี่ยนใหญ่ภายใน (ปัญญาภายใน - คำของครูใหญ่วิเชียร ไชยบัง)   นำสู่ความมุมานะมุ่งมั่นทำเพื่อผู้อื่น คือนักเรียน และโรงเรียนของตน 

ผมสรุปกับตนเองว่า  “ครูของโลก” ทุกคน “สอนใจตน” เป็น    หรือใคร่ครวญสะท้อนคิดเป็น นั่นเอง   

ผมบอกที่ประชุมง่ายๆ ว่า เราต้องร่วมมือกันทำงานเป็นเครือข่าย   มีกิจกรรมร่วมกันทั้ง onsite และ online  เพื่อเรียนรู้ร่วมกันผ่านการปฏิบัติ  ชี้ให้เห็นผลดีแก่เด็ก ซึ่งจะก่อผลดีต่อคุณภาพพลเมืองไทยในอนาคต   เราต้องร่วมกันสร้างการเปลี่ยนแปลงจากจุดเล็กๆ ที่แต่ละคนรับผิดชอบ   และรวมตัวกันเป็นเครือข่าย สื่อสารต่อสังคม    ว่าระบบการศึกษาของชาติต้องเปลี่ยนแปลง (transform) อย่างไร

ผมอยู่ในเครือข่ายหนุนเสริม (empower)   

ทุกคนที่ไปร่วมได้รับแจกเสื้อยืดคอกลมสีขาวคนละตัวให้สวมเลย    ที่ด้านหน้าของเสื้อมีถ้อยคำดังนี้ 

เด็กเอ๋ย

เมื่อเธอปรากฏขึ้น   ครูจึงได้ปรากฏขึ้น

เมื่อครูได้รู้จักเธอ   ครูที่แท้จึงก่อตัวขึ้น

แต่เมื่อเข้าใจเธอที่แท้  เธอคือครูของครู” 

เป็นรหัสนัย  ที่เตือนสติครู   ว่าศิษย์คือใคร    

วิจารณ์ พานิช

๑๐ ก.ย. ๖๕              

 

หมายเลขบันทึก: 706876เขียนเมื่อ 10 กันยายน 2022 21:16 น. ()แก้ไขเมื่อ 10 กันยายน 2022 21:16 น. ()สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการจำนวนที่อ่านจำนวนที่อ่าน:


ความเห็น (2)

เขียนได้เยี่ยมมากคะอาจารย์ หฯุก็ทำงานวงการศึกษา ใกล้เกษียณแล้วคะเหลือ3 ปี 9 เดือน ทำทุกวันให้ดีที่สุด เพราะเรารักมาทางนี้แล้ว

..เสนอให้ครูของโลกทั้ง ๕ เล่าเรื่องของตน คนละ ๕ นาที ๒ นาทีเรื่องอดีต ๓ นาทีเรื่องอนาคต.. ต้องร่วมมือกันทำงานเป็นเครือข่าย มีกิจกรรมร่วมกันทั้ง onsite และ online..So we’ll get see and hear ครูของโลก ทั้ง ๕ on some Internet platform soon?I am sure this will be a ‘hit’.

อนุญาตให้แสดงความเห็นได้เฉพาะสมาชิก
พบปัญหาการใช้งานกรุณาแจ้ง LINE ID @gotoknow
ขอแนะนำ ClassStart
ระบบจัดการการเรียนการสอนผ่านอินเทอร์เน็ต
ทั้งเว็บทั้งแอปใช้งานฟรี