กัลยาณมิตร แชร์ชีวิตแต่งงาน
ผมได้รับ อีเมล์ จาก ศ. ดร. นพ. สุรศักดิ์ บูรณตรีเวทย์ ดังข้างล่าง เห็นว่าเป็นการสะท้อนคิดและแชร์ความรู้สึกในใจเกี่ยวกับชีวิตคู่ที่หาอ่านได้ยาก จึงขออนุญาตท่าน นำมาแชร์เพื่อจรรโลงชีวิตคู่ที่อบอวลไปด้วยความรักถาวร
เรียน ท่านอาจารย์วิจารณ์
จากการที่ผมอ่านเรื่องราวที่ท่านอาจารย์เขียนเกี่ยวกับท่านอาจารย์อมรา ทำให้ผมซึ้งและประทับใจมากครับ ผมจึงขออนุญาตแบ่งปันเรื่องราวที่ผมเขียนให้ภรรยาในโอกาสครบรอบแต่งงาน 27 ปี ที่ผมเขียนไว้ใน Facebook ดังนี้ครับ
2533 ผมจบไปใช้ทุน รพช. แม่พริก ลำปาง เป็น รพช 10 เตียงมีแพทย์ 2 คน ปีเดียวกันนั้นบุ๋มมาใช้ทุนเป็นเภสัชกรที่เดียวกัน บุ๋มเป็นคนเรียบร้อย ใจดี เอื้อเฟื้อกับทุกคน ผมจำไม่ได้แน่ว่าผมรักบุ๋มตั้งแต่เมื่อไร แต่จำสารภาพรักครั้งแรกตอนไปเที่ยวเขาหลวง สุโขทัยกับบุ๋ม เจ้าพนักงานทันตกรรม และเจ้าหน้าที่รังสีเทคนิคของ รพ ตอนนั้นผมถูกปฏิเสธ แต่ในที่สุดผมกับบุ๋มก็รักกัน
เข้าปีที่ 2 ของการใช้ทุน ผมเหลือเป็นแพทย์คนเดียวใน รพ ร่วมกับเป็น ผอ รพ ด้วย เนื่องจาก แพทย์ชดใช้ทุนที่ต้องมาทำงานกับผมคุณพ่อคุณแม่วิ่งเต้นให้ไปอยู่ รพช 30 เตียงที่อยู่ห่างจาก รพ แม่พริกไป 30 กม โดยมีการให้สัญญาว่าเมื่อไรที่ผมต้องการแพทย์มาช่วยจะส่งมาทันที ปรากฎว่าปลายปี 2 ผมลาบวช แพทย์ท่านนั้นมาอยู่แทน พอผมสึกกลับมาไม่กี่วันผมอาเจียนเป็นเลือด ต้องไปนอนให้เลือดที่ รพ ลำปาง พอออกจาก รพ มาพักฟื้นที่ รพ แม่พริก วันแรกก็โดนตามไปดึง vacuum เพื่อช่วยการทำคลอดเด็ก เนื่องจาก วันนั้นแพทย์ท่านนั้นไม่ได้มาช่วยงาน ผมดึง vacuum ไปหน้ามืดไป โชคดีเด็กรอด แม่ปลอดภัย
เล่าไปเล่ามากลายเป็นเล่าเรื่องผมเอง วกกลับเข้าเรื่องผมกับบุ๋ม บุ๋มสอนให้ผมเป็นผู้เป็นคนมากขึ้น สอนให้เวลาพูดให้สบตาคน ลดความก้าวร้าวตรงไปตรงมาลงมา ที่สำคัญในเหตุการณ์สะเทือนใจในการทำงานของผมทุกครั้ง บุ๋มเป็นคนให้กำลังใจผมตลอด บุ๋มเป็นคนอยู่กับผมเวลาที่ผมร้องไห้กับเหตุการณ์เหล่านั้น
เมื่อผมใช้ทุนครบ 3 ปี ผมรู้ว่าผมไม่เหมาะกับระบบของกระทรวงสาธารณสุข ผมหาทางเปลี่ยนสังกัดการทำงาน ในที่สุดได้รับโอนมาทำงานที่คณะแพทย์ มธ ใน ปี 2536 บุ๋มยอมออกจากงาน ย้ายมาเช่าหอพักอยู่คนเดียว และสมัครงานใหม่เป็นพนักงานองค์การเภสัชกรรม ฝ่ายผลิต ผมเข้าใจว่าบุ๋มรู้ว่าผมคงทำงานโดยขาดคนเป็นกำลังใจไม่ได้ บุ๋มจึงต้องจากแม่ยาย (ยม) มาตั้งแต่นั้น ผมรู้สึกผิดกับการที่พรากบุ๋มออกจากแม่
ปี 2538 เราแต่งงานกัน ผมพูดบนเวทีว่าคุณพ่อคุณแม่ผมให้ร่างกายเลือดเนื้อผม บุ๋มเป็นหัวใจของผมทำให้ผมมีชีวิตชีวา ผมสัญญาตอนนั้นว่าผมจะไม่ทำให้บุ๋มเสียใจ แต่หลายครั้งผมก็ทำให้บุ๋มเสียใจจากความอารมณ์ร้อนของผม ผมต้องขอโทษบุ๋มด้วย
ปลายปี 2538 บุ๋มตัดสินใจออกจากงานอีกครั้งเพื่อตามผมที่ไปเรียนต่อ ป โท ป เอก ที่ USA หากบุ๋มไม่ได้ไปด้วยผมคงเรียนไม่จบแน่นอน อยู่ที่นั่นบุ๋มได้หางานพิเศษทำโดยรับเลี้ยงเด็ก พอถึงปลายปี 2539 บุ๋มตั้งท้องลูกคนแรกและคลอดมาตอน ตค 2540 เป็นลูกสาวที่น่ารัก บุ๋มต้องเหนื่อยมากขึ้นกลางวันต้องเลี้ยงเด็กถึง 2 คน พอปลายปี 2541 บุ๋มตั้งท้องที่ 2 และตอนผมเรียนจบเดินทางกลับมาตอนกลางปี 2542 บุ๋มตั้งท้องได้ 5-6 เดือนตอนขึ้นเครื่องบินบุ๋มก็เมาเครื่อง ไอซ์ลูกสาวก็เมาเครื่อง
กันยายน 2542 บุ๋มคลอดลูกชายออกมาเป็นเด็กที่น่ารักเช่นกัน ตอนคลอดต้องผ่าตัดคลอดฉุกเฉิน บุ๋มเล่าให้ฟังว่าตอนถูกดมยาสลบได้ล่องลอยเข้าไปในมหาลัย นึกว่าจะไม่รอดแล้ว
พอกลับมาบ้านบุ๋มก็ต้องเลี้ยงดูลูก 2 คน ไอซ์ โอ๊ตคนเดียวตอนกลางวัน บุ๋มคงเหนื่อยมาก แต่บุ๋มก็ทำได้ดี ลูกทั้งสองคนเติบโตเป็นผู้ใหญ่ที่ดีในแบบของตนเอง ในแต่ละปีผมต้องออกชุมชนกับ นศ 2 ครั้ง ๆ ละ 10-12 วัน โดยพักค้างที่วัดในชุมชน ต้องลำบากยายยมต้องนั่งรถทัวร์มาจากลำปางมาช่วยเลี้ยงหลาน ผมรำลึกถึงบุญคุณนี้ตลอดมา
เมื่อโอ๊ตอายุได้ 10 เดือน บุ๋มได้ไปทำงานอีกครั้งเป็นเภสัชกรประจำร้านขายยาองค์การเภสัชกรรม สาขารังสิต โดยเราได้พาไอซ์โอ๊ตไปฝากเลี้ยงที่ศูนย์เด็กเล็กของคณะพยาบาลศาสตร์ มธ ช่วงนั้นบุ๋มต้องเหนื่อยกับงานกลางวันและดูแลลูก ๆ หลังเลิกงาน
พอเด็ก ๆ เข้าเรียนมัธยมทั้ง 2 คนก็ต้องตัดสินใจย้ายมาเช่าคอนโดใน กทม เพื่อให้ไอซ์โอ๊ตเดินทางได้สะดวกขึ้น บุ๋มและผมอาศัยขับรถออกจาก กทม มาทำงานกัน วันไหนผมทำงานที่คณะทั้งวัน ไม่ต้องออกไปประชุมงานข้างนอก ผมก็ขับรถมาส่งบุ๋ม วันไหนที่ผมติดประชุมข้างนอกบุ๋มก็ขับรถไปเอง ช่วงนั้นบุ๋มก็เหนื่อยเหมือนกัน
เมื่อบุ๋มย้ายมาเป็นหัวหน้าร้านขายยาองค์การเภสัชกรรม สาขาราชเทวี ตรงข้าม รพ รามา เมื่อ 2 ปีก่อน งานบุ๋มก็หนักขึ้นกลับถึงคอนโดทุ่มนึงทุกวัน บุ๋มไม่ได้ทำแค่งานหัวหน้าร้านเท่านั้น ยังช่วยทำงานประสานร้านต่าง ๆ ช่วยงานกอง งานฝ่าย และหลาย ๆ งานที่เริ่มใหม่บุ๋มก็ถูกมอบหมายให้มีส่วนร่วม จริง ๆ ตั้งแต่ตอนอยู่สาขารังสิตแล้ว ช่วงอยู่สาขาราชเทวีงานก็ยิ่งหนักขึ้น ยิ่งช่วงโควิด ตอนแรกก็เรื่องถุงมือยาง ยาฟ้าทะลายโจร ตอนนี้ก็ atk ไม่ใช่รับเฉพาะที่สาขาราชเทวี แต่ต้องช่วยดูการกระจายให้สาขาอื่นด้วย ดึกดื่นและเสาร์อาทิตย์มีโทรศัพท์เข้าปรึกษาปัญหาตลอด บุ๋มเหนื่อยมากแต่ก็รักองค์กร ทำเพื่อองค์กรและเพื่อนร่วมงาน
เล่ามายืดยาวจะเห็นว่าบุ๋มีความอดทนทั้งเลี้ยงดูลูกและทำงาน จิตใจดีชอบช่วยเหลือคนอื่น ทำให้ผมซึมซับถึงสิ่งต่าง ๆ ที่บุ๋มทำ ผมเองนิสัยไม่ดีที่ทำให้บุ๋มซึมซับนิสัยไม่ดีของผม อารมณ์ร้อน หงุดหงิดง่าย ผมต้องขอโทษบุ๋มด้วย
บุ๋มกับผมผ่านสุขทุกข์ร่วมกันมามาก และบุ๋มเป็นกำลังใจกับผม ทุกครั้งที่ผมมีปัญหา รวมถึงบุ๋มได้ให้กำเนิดไอซ์โอ๊ตและเลี้ยงดูเป็นผู้ใหญ่ที่ดี ไอซ์โอ๊ตยังเป็นกำลังใจให้กับผมอีกด้วย
ขอบคุณบุ๋มสำหรับความรัก ความห่วงใยที่มีให้ตลอดมา ขอบคุณไอซ์โอ๊ตที่เคียงข้างกับพ่อแม่เป็นกำลังใจให้พ่อแม่สม่ำเสมอ
รักนะ
ป๋อง
ขอบพระคุณมากครับ
สุรศักดิ์
ประทับใจค่ะ อย่างน้อยคุณหมอก็ยังขอบคุณที่มีบุ๋ม และลูกๆค่ะ