บทกวี เรื่อง คนหลงกลอน

กลบทสร้อยคู่สะคราญ เรื่อง "คนหลงกลอน"

“คนหลงกลอน”

 

            ๏ เรียงถ้อยคำ จำได้ ในห้วงฝัน

ตอนเด็กนั้น วางใจ ในห้วงฝาก

หลงบทกลอน ศรปัก สุดรักมาก

มิเคยจาก ประดุจ สุดรักมาย ฯ

 

            ๏ สวัสดี พี่ท่าน ทานข้าวสุก

โปรดจงลุก มาอ่าน ทานข้าวสาย

หรือจักอิ่ม ปริ่มกานท์ นานมิวาย

สุดบรรยาย อยากอ่าน นานมิวาง ฯ

 

            ๏ หลงบทโศก โลกเศร้า ทำเอาหมอง

หลงพระรอง ยิ่งเหงา ทำเอาหมาง

หรือหลงใหล ในรส บทพระนาง

แต่หลงทาง ในรส บทพระนาย ฯ

 

            ๏ อาจหลงคู่ จู๋จี๋ ที่ชอบหวง

หรือบทพ่วง ขำถี่ ที่ชอบหาย

เห็นคนชั่ว มัวกัด นัดต่อยตาย

เพราะสุดท้าย รุมซัด นัดต่อยตี ฯ

 

            ๏ พอบทหึง ดึงดัน ก็พลันหน่าย

แต่ละฝ่าย เธอฉัน ก็พลันหนี

แต่สุดท้าย พ่ายสุข ทุกท่าที

ลิขิตนี้ สนุก ทุกท่าทาง ฯ

 

            ๏ ตระการตา กล้าหาญ แห่งงานสรรค์

สุดอนันต์ วงการ แห่งงานสร้าง

เพียงเรียงร้อย ถ้อยนำ คำสื่อกลาง

เป็นแบบอย่าง เลิศล้ำ คำสื่อกลอน ฯ

 

 

 

เอกลักษณ์ ราชไรกิจ: ประพันธ์
 

เอกสารอ้างอิง APA

เอกลักษณ์ ราชไรกิจ. (2565, กุมภาพันธ์ 18). บทกวี เรื่อง คนหลงกลอน. The Gateway of Thailand's Online Knowledge Management (GotoKnow). https://www.gotoknow.org/posts/697959