ความซ้ำซาก..จาก  ความไม่รู้..คือ  ความจริงที่มนุษย์  พยายามค้นหา..นั้นคือ  ความจีรัง..ยั่งยืน..ของชีวิต…

ย้อนร่องรอยอารยธรรมที่ยังปรากฏ อยู่..เป็นหลักฐาน..ที่มีเพียงแค่  สันนิษฐาน…จาก..จารึก  ที่  มีอยู่เป็นอยู่ใน ณ.เวลานั้นๆ

แต่สิ่งที่ปรากฏ ณ ปัจจุบัน ขณะ  มีอยู่เป็นอยู่..และดับไป….คือความเกิด แก่ เจ็บ ตาย..คงที่ในความไม่คงที่ของธรรมชาติ…ธรรม…ตาม พุทธวจน..เจ้า.