• เข้าระบบ
  • สมัครสมาชิก
  • แผงจัดการ
  • ออกจากระบบ

Km83 เดินที่ละก้าว กินข้าวที่ละคำ ทำที่ละอย่าง

  เราจะพัฒนาชุมชนอย่างไร และไปในทิศทางใด กระบวนการที่ดี ที่เหมาะสมคืออะไร  

         ควันหลงจากงานประชุม  นโยบายสาธารณะ   เมื่อวันที่  19  ธันวาคม  2549  ณโรงแรมรีเจ้น   ตอนบ่ายมีการแยกประชุมเป็น  สาม  ห้อง  ย่อย  ผมสนใจห้องที่  3  เรื่องเครื่องมือและกระบวนการภาคประชาชนในการพัฒนาชุมชนท้องถิ่น   มีตัวแทนทั้งภาคใต้  ภาคอีสาน  ภาคเหนือมานำเสนอประสบการณ์จากการใช้เครื่องมือและกระบวนการในการพัฒนาชุมชนและท้องถิ่น

            ประเด็นหลักในการประชุมเสวนา 

  • แผนชุมชนทำให้ชุมชนเข้มแข็ง  หรือชุมชนเข้มแข็งทำให้เกิดแผนชุมชน
  • แผนชุมชนเป็นของใครและทำเพื่อใคร
  • อบต.ควรมีบทบาทอย่างไรกับแผนชุมชน
  • จะนำ  Km  มาจัดการกับการพัฒนาชุมชนอย่างไร
  • จะทำให้แผนชุมชนเป็นเครื่องมือในการเรียนรู้ของชุมชนได้อย่างไร

         ประเด็นและคำถามเหล่านี้มีการซักถามกันในเวทีอย่างมากมาย  แต่ก็ยังค้างคาใจ   ตกลงเราจะพัฒนาชุมชนอย่างไร  และไปในทิศทางใด   กระบวนการที่ดี  ที่เหมาะสมคืออะไร

          ผมประทับใจคำสรุปของผู้ใหญ่  โกเมท  จากภาคใต้ว่า  กระบวนการทำงานควรจะ    "เดินที่ละก้าว  กินข้าวที่ละคำ  ทำที่ละอย่าง   คือเริ่มที่ตัวเราไปยังครอบครัว  และชุมชน   ขอให้ทำให้มีความสุข  ใจมาก่อนแล้วจะดีเอง

           อยากชวนคิดและเล่าสู่กันฟัง จากประสบการ หลายท่าน หลายพื้นที่  เพราะแต่ละพื้นที่ แต่ละชุมชน ย่อมมีความแตกต่าง หลากหลายรูปแบบ และกระบวนท่า ของการทำงาน ซึงเป็นความงามของการทำงานครับ

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย 

  หมายเลขบันทึก: 69583
  เขียน:  
  แก้ไข:  
  ความเห็น: 5
  อ่าน:
  สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ

ความเห็น (5)

   เดินทีละก้าว กินข้าวทีละคำ ทำทีละอย่าง เป็นกุศโลบายที่น่ารักจริง ๆ ค่ะ เพราะเราทำแล้วเห็นผลตามมาทันที ถ้าสำเร็จก็ทำให้มีความสุขใจ และได้รับผลแห่งความสำเร็จนั้น แต่ถ้าไม่สำเร็จ ก็สามารถทำให้เราแก้ไขปัญหาได้ทันการ ไม่เสียเวลา และอารมณ์ พร้อมที่จะเดินหน้าต่อได้อีกนะคะ

ขอบคุณ อ. สำเนียง ที่มาแบ่งปันความรู้

  • คำโบราณ มีความหมายมาก  เป็นคำพูดเชิงปรัชญา  เป็นการตกผลึกของประสบการ มาเป็นความรู้
  • แต่คนปัจจุบัน เราแปลปรัชญา ของคนโบราณ ไม่ออก หรือแปลไม่ค่อยถูกกัน
  • เราน่าจะมีกิจกรรม เข้าถึง เข้าใจ และพัฒนา  คำโบราณ  เพื่อนำมาถอดระหัส เอามาจัดการใหม่ ดีใหมครับ

ผมก็ชอบครับ

แต่

ตอนนี้เรา

  • ยังไม่เดินสักก้าว (ย่ำอยู่กับที่จนเป็นหลุมท่วมหัวมา ๖ เดือนแล้ว)
  • ยังไม่กินข้าวสักคำ (นั่งเขี่ยจานข้าวมา กว่า ๖ เดือนเหมือนกัน)
  • ยังไม่ทำสักอย่าง (เต้นฟุตเวิร์ค จนแทบจะหมดแรงทั้งคนเต้น พี่เลี้ยง และคนดู)

เมื่อไหร่จะเริ่มครับ

  • พี่เลี้ยงและกองเชียร์พร้อมแล้วครับ
  • คนเป่าปี่ ตีกลอง จากเทือกเขาเสือคู่เสือ ก็จ้องตาเขม็ง จนดูเหมือนว่าจะเริ่มเมื่อยตาแล้ว
  • คนคอยดูก็เริ่มโห่แล้ว ครับ

 

ยังไม่เดินสักก้าว (ย่ำอยู่กับที่จนเป็นหลุมท่วมหัวมา ๖ เดือนแล้ว)

ยังไม่กินข้าวสักคำ (นั่งเขี่ยจานข้าวมา กว่า ๖ เดือนเหมือนกัน)

ยังไม่ทำสักอย่าง (เต้นฟุตเวิร์ค จนแทบจะหมดแรงทั้งคนเต้น พี่เลี้ยง และคนดู)

หนูสนใจคำกล่าวของอาจารย์มาก อยากให้อาจารย์อธิบายคำกล่าวข้างต้นโดยละเอียดและมีทฤษฎีอะไรมาเกี่ยวข้องบ้าง เชื่อมโยงกับปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงอย่างไร และหลักธรรมใด

ข้อความช่วยเหลือหน่อยคะ

คืออยากได้ที่มาที่ไปเกี่ยวกับ "เดินทีละก้าว กินข้าวทีละคำ ทำทีละอย่าง" เป็นบทความก็ได้ ที่มาประเด็นก็ได้ จะทำรายงานค่ะ หามานานแล้ว จะส่งพรุ่งนี้ค่ะ