เดิมครั้งโบราณณะการมีหนองน้ำอยู่งกลางทุ่ง 1หนอง มีน้ำผุดขึ้นมาจากใต้ดิน ซังอยู่ในหนองนั้น เต็มหนองอยู่ตลอดปี ไม่มีแห้ง มีสัตร์นาๆ ชนิด มีสัตร์เล็กๆ สัตร์ใหญ่มากมากมากินน้ำนอนน้ำอยู่ในหนองนั้น เป็นประจำมิได้ขาด ตลอดปี เพราะบริเวณหนองนั้นเป็นทุ่งหญ้าขนาดมาก มีต้นไม่ใหญ่ต้นไม้เล็ก อยู่หลายชนิดและไม่ไผ่เขื่อนขี้นอยู่รอบหนองรอบหนอง ปะปนอยู่กับต้นไม้ อย่างแน่นหนา อยุ่มาอยู่มามีราษฎร เข้ามาอยู่ทำมาหากิน ได้หักร้างป่า ตัดไม้โค้นป่าให้เตียน ทำบ้านอยู่อาศัย 4 คน มี ปู่อิฐ ปู่ยัง ปู่ยัง ปู่เวียน ปู่ศรีนาค ได้ได้ทำไร่ สร้างนา ปลฃูกผัก ปลูกข้าว และได้เอาจากทะเลมาปลูกไว้ในหนองนั้น ต่อมามีราษฎรทะยอยกันเข้ามาเรื่อยๆ มีคุณพ่อผ่อง,คุนพ่อผิน,คุญพ่อเผียน,คุญชั่ง,ตานุ่ยเมือง ปู่อ้วน,ปู่น้อย,ปู่กลับเข้ามาทำไร่ ปลูกข้าวปลูกผัก ที่เกาะตาเขื่อน และทะยอยกันเข้ามาเรื่อยๆทำไรทำนาสร้างสวนทำมาหากินประมาณราว 10-15 ครัวเรือน มีคลองพะนา ครองทุ่งเป้ง เป็นเขตแดนระหว่างหมู่ที่ 5 ต.ท่าแซะกับหมู่ที่ 8 ต.ท่าข้าม ได้ตั้งคุนพ่อผินช ชุมเนีมเป็นผู่ใหญ่บ้านของหมู่ที่ 8 ต.ท่าข้าม หมู่ที่ 5 ต.ท่าแซะ มีนายพะยอม ช่วยชูหนู เป็นผู้ใหญ่บ้าน (บ้านทุ่งบิน) ต่อมาเมื่อปี 2482 มีญีปุ่นขึ้นที่จังหวัดชุมพรเด็กก็มีเพิ่มขึ้นอีกหลายคนทั้ง 2หมู่บ้าน โรงเรียนก็ไกลมาก เด็กเดินไปเรียนหนังสือก็ไกลมากลำบากมาก ไปเรียนอยู่โรงเรียนหัตถะขิ ตำบลท่าแซะ เพราะระยะทางไกล เลยผู่ใหญ่บ้านทั้ง 2 หมู่บ้าน ปรึกษากันว่า ช่วยกันสร้างโรงเรียนขึ้นเขาลัง ที่สวนนายผิน นุชเนียมผู้ใหญ่บ้าานหมู่ที่ 8 ต.ท่าข้าม (ทุ่งน้ำผุด)  ตั้งชื่อว่าโรงเรียนท่าข้าม 4 (บ้านทุ่งน้ำผุด) มีเด็กอยู่ประมาณ 15 คน คุณ ครูเนียม เพ็ชร์อาวุช เป็ยนครูใหญ่ มีนักเรียนเพียงชั้น ป.1,ป.2 มีนายชั้น จิตต์ธารา เป็นครูน้อย มีครูสอนอยู่เพียง 2 คนพอย่างเข้าปีที่ 2-3 มีนักเรียนเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ จึงได้เรียกหมู่บ้านหมู่นี้ว่า (บ้านทุ่งน้ำผุด) หมู่ที่ 8 ต.ท่าข้าม อ.ท่าแซะ จ.ชุมพรในครั้งนั้น ยังเป็นกิ่งอำเถออยู่ มีขุนแสงประสาทว่าที่นาย อำเถอ ต่อมามีนายพูล ศรีสุวรรณ์ เป็นปลัดอำเถอ แทนท่านขุนแสง เรือยมา และได้เลื่อนกิ่งอำเถอขึ้นมาเป็นอำเถอท่าแซะต่อไป ทางการได้ตั้งนายเพ็ช์ร ปราบมากเป็นกำนันหมู่ที่ 4 ต.ท่าข้ามอยู่ต่อมา ทางราชการได้สั่งให้ผู่ใหญ่บ้านผูใหญ่บ้านบ้านทุกๆหมูบ้าน ในอำเถอท่าแซะว่าหมู่ไดที่มีราษฎร หรือครัวเรือนน้อย อยู่ติดกันให้ผู้ใหญ่บ้านหยุดออกเสียง 1 หมู่ เลยกำนันเพ็ช์ร ปราบมาก เข้าใจผิดได้หยุดหมู่ที่ 8 ต.ท่าข้าม (บ้านทุ่งน้ำผุด) ออกเสียงขึ้นอยู่กับหมู่ที่ 4 ของกำนันเพ็ช์รเอง เพราะกำนันเพ็ช์รเข้าใจผิด เห็นว่าติดอยู่กับหมู่ที่ 5ต.ท่าแซะ(บ้านทุ่งบิ่น) เพราะต่างตำบลจึงหยุดหมู่ที่ 8 ต.ท่าข้าม (บ้านทุ่งน้ำผุด) ต่อมาเมื่อปี 2500 ทางการได้ย้ายนายอำเถอประพันธ์ รัตนปริคล มาเป็นนายอำเถอท่าแซะ และกำนันเพ็ชร์ ปรามมากได้ ปลดเกษียรแล้ว ทางการได้ตั้งให้นายประพันธ์ เยาวหลี เป็นกำนันหมู่ที่ 4 แทนกำนันเพ็ช์ร ปราบมาก ต่อไปและได้ตั้งนายเวียน จิตต์ธารา เป็นผู่ช่วยกำนันประพันธ์ เยาวหลี เรื่อยมา จนถึงปี 2510 นายอำเถอ ประพันธ์ รัตนปริคล ได้แยกราษฎรจากหมู่ที่ 5 ต.ท่าข้าม มาตั้งเป็นหมู่ที่ 5 ต.ท่าข้าม (บ้านทุ่งน้ำผุด)และได่ตั้งนายเวียน จิตต์ธารา เป็นผู้ใหญ่บ้านหมู่ที่ 5 ต.ท่าข้าม (บ้านทุ่งน้ำผุด) มีผู้ช่วย 2 คน นายเขียว ผันผล และนายจรินทร์ บริบูรณ์ เมื่อสมัยนั้น ท่านนายอำเถอประพันธ์ รัตนปริคล ท่าได้จัดให้ทุกตำบลและหมู่บ้านมีการพัฒนาขึ้นทุกตำบลและหมู่บ้าน เพื่อให้ราษฎรได้อยู่เย็นเป็นสุข ต่อไปข้างหน้า ท่านจึงได้จัดให้มีการพัฒนาขึ้นไปทุก ตำบลและหมู่บ้าน ช่วยกันพัฒนาสร้างถนน สร้างโรงเรียนทุก ตำบล มีไฟฟ้าใช้ มีนำ้ประปาใช้ และได้จัดให้มีงานลอยกระธงขึ้นทุกๆปี ที่อำเถอ และตำบลหมู้บ้าน ทำให้ราษฎรมีความสามัคคี กลมเกลียว ช่วยเหลือซึ่งกันและ เป็นอย่างดี ทุกตำบลและหมู่บ้านทั่วอำเถอ ช่วยกันพัฒนาทั้งกลางวันและกลางคืนมีการ เลี่ยงขนมของหวานด้วยไปช่วยกันพัฒนาเกือบทุกตำบล จนมีถนน ไฟฟ้า น้ำประปา ศาลาประชาคมมีประชุมของราษฎรทั่วเกือบทุกหมู่บ้านจนถึงปี พ.ศ.2526 นายเวียน จิตต์ธาราอยู่ครอบ 60 ปี จึงได้ ปลดเกษียรอยุ ออกจากผู้ใหญ่บ้าน และได้ตั้งนายเชี่ยว ดำหงษ์ เป็นผู้ใหญ่บ้าน มีผู้ช่วย 2 คน ต่อมาผู้ใหญ่เชี่ยว ดำหงษ์  ได้ลาออกจาก ผู้ใหญ่บ้าน ได้ตั้งนายชุมพู ศรีชาติ เป็นผู้ใหญ่บ้าน มา 2 ครั้ง ติดกัน พอหมดวาระ จากผู้ใหญ่บ้าน สมัยจากผู้เมื่อ วันที่ 15 พฤษภาคม พ.ศ 2549 ได้ตั้งให้นาย ธีรศักดิ์ พรมยัง เป็นผู้ใหญ่บ้าน แทนนายชุมพู ศรีชาติ ของหมู่ที่ 5 ต.ท่าข้าม (บ้านทุ่งน้ำผุด) ได้ลาออกจากเป็นผู้ใหญ่บ้าน ได้เลือกตั้ง นางปรีดา สถิตย์สร เป็นผู้ใหญ่บ้านจนตราบเท้าทุกวันนี้ ของให้มีความสุขความเจริญตลอดกาลกาลนานๆ