จากตอนที่แล้ว  https://www.gotoknow.org/posts/694015

กล่าวถึงที่มาของการได้นอนเต้นท์ ในรอบ ๑๐ ปี ของครอบครัวเรา

 

 

ในตอนแรกนั้น คำว่า “การฝึกเผชิญความยากลำบาก”

ซึ่งเป็นวัตถุประสงค์หลักของการฝึกให้ลูก ๆ นอนเต้นท์นั้นได้พร่ามัวลืมเลือนไปบ้างแล้ว

ผมสัมผัสได้แต่ความสุขพิเศษที่ลูกสาวตัดสินใจจะนอนเต้นท์

ผม shop อุปกรณ์ Camping กับครอบครัวอย่างมีความสุข

และจำกัดงบประมาณอยู่เป็นเวลากว่า 1 ชั่วโมง กับอีก 7 นาที อย่างมีความสุข หนอ

 

 

 

ตอนทานข้าวเย็นและกางเต้นท์

คำว่า “การฝึกเผชิญความยากลำบาก” เริ่มชัดขึ้นเรื่อย ๆ 

 

 

 

 

และชัดขึ้นเรื่อย ๆ ตอนทำอาหารมื้อเช้า 

และแล้ว ..

 

 

หลายสิ่งหลายอย่างกลับชัดเหมือนเดิม

หรือ อาจจะชัดยิ่งกว่าเดิมได้ซ้ำไป 

ตอนมื้อเที่ยง ผมขับรถเข้าตัวอำเภอน้ำหนาวซึ่งอยู่ห่างจากสวนที่กางเต้นท์เราไปประมาณ 3 km.

ผมสังเกตุเห็น จักรยาน 2 คัน แลดูเป็นมืออาชีพมากกำลังปั่นจักรยานขึ้นเนินเขา

ตอนแรกผมเข้าใจว่าท่านทั้งสองคงเป็นหนุ่มอายุไม่มาก

แต่ผ่านไปกว่าครึ่งชั่วโมง จักรยานทั้งสองคันได้แวะเข้าไปทานข้าวในร้านเดียวกัน

มองชัด ๆ ถึงได้ทราบว่าท่านทั้งสองอายุมากกว่าผม

หลักจากที่ได้พบปะพูดคุยกันแล้ว ถึงได้ทราบว่า ท่านทั้งสองเกษียณออกมาแล้ว หนอ

 

 

ช่วงแรก ๆ ของการพูดคุยนั้น 

ผมเห็นท่านใส่เสื้อจังหวัดกระบี่ แต่กำลังสั่งส้มตำอีสาน

จึงเป็นกังวลว่า ท่านจะปรับตัวได้ไหม เผื่อจะได้ให้ข้อมูลที่เป็นประโยชน์กับท่านบ้าง

เพราะผมน่าจะเรียกว่า เป็นเจ้าถิ่นก็เป็นได้ เพราะเทียวไปน้ำหนาวมาสิบกว่าปีแล้ว 555

 

 

ด้วยความที่พ่อตาผมท่านเป็นคนอีสานโบราณที่แท้

ที่แขกไปไทมาท่านจะต้องเรียกให้มากินข้าวด้วยกัน (คนอีสานจะเข้าใจวัฒนธรรมนี้ดี)

จึงทำให้เกิดมิตรภาพงอกงามได้อย่างรวดเร็ว 

เพื่อให้การสื่อสารราบรื่น ผมจึงช่วยพ่ออธิบายสำเนียงของพ่อตาผมให้ฟังง่ายยิ่งขึ้น 

 

 

 

ผ่านไปไม่กี่นาที ท่านทั้งสองก็ถ่ายวิชาจักรยานให้ผมจนเต็มพุง

ที่สำคัญท่านไปปั่นมาแล้วรอบโลก และที่ผมประทับใจและสนใจอยากรู้มากที่สุด คือ

ทริปการปั่นของท่านที่อินเดีย (จะมาเล่าให้ฟังอย่างละเอียดในบันทึกต่อ ๆ ไปครับ)

 

 

ผมชื่นชมท่าน อ.ประมวล เพ็งจันทร์ ที่ท่านจาริกไปอินเดียเป็นทุนเดิมอยู่แล้ว

ยิ่งทำให้ผมสนใจท่านทั้งสองว่า การเดินทางด้วยจักรยานในอินเดีย นั้น 

จะเหมือนหรือต่างกันอย่างไร ?

 

--------------------------------------------------------

 

อึ้งกิมกี่เลยครับ 

พอท่านเล่าให้ฟัง คำว่า “ธุดงค์” ก็เด่นชัดขึ้นมาในหัวของผม

อันเดียวกัน สิ่งเดียวกัน แต่เรียกไม่เหมือนกันเท่านั้นเอง หนอ