ในตอนเด็ก พอแม่ใกล้จะคลอดน้องชายคนสุดท้อง ผมก็อายุ 10 ขวบ พ่อจะไปหาไม้สด ๆ มา โดยขูดเปลือกไม้ออกแล้วนำมากองไว้ มากพอสมควร ก็เลยถามว่าที่พ่อให้ไปหาเป็นไม้อะไร ไว้ทำอะไร และทำไมเป็นไม้ชนิดนั้นอย่างเดียว คำตอบของพ่อคือเป็น “ไม้พลา” เป็นชื่อตามทางปักษ์ใต้เรียกกัน ไว้ใช้สำหรับเผาเพื่อให้คนคลอดใหม่ ๆ ได้ผิง อิงไฟ หรืออยู่ไฟ คุณสมบัติที่นำไม้พลามาใช้ เพราะจะมีควันและขี้เถ้าน้อยมาก อันไม่เป็นการรบกวนคนคลอดและเด็กที่เพิ่งคลอด ลูกพลากินได้เมื่อสุกจะมีสีดำ ลูกแก่เมื่อนำมายัดเข้ากระบอกไม้ไผ่รวก แล้วใช้ไม้ดันไปในปล้องไม้ไผ่ จะมีเสียงดัง “ผล็อก” ลูกพลาที่นำมใช้ยัดกระบอกไม้ไผ่นี้เขาไม่เรียกว่าลูกพลา แต่กลับเรียกว่า "ลูกฉับโผง" ทุกบ้านทุกครัวเรือนถ้าผู้เป็นแม่เริ่มท้อง ผู้เป็นพ่อก็จะเริ่มหาไม้พลามากองไว้ พ่อของฉันก็ปฏิบัติเช่นนั้นเหมือนกับคนอื่น ๆ นับนานมากว่า 60 ปี วันหนึ่งฉันปรับพื้นที่บริเวณบ้านโดยการถมดินลูกรัง หลังจากถมดินประมาณ 5-6 เดือน ก็พบว่ามีต้นไม้พลางอกงามขึ้นมาสองต้นบนพื้นดินถม จึงบอกทุกคนในบ้านว่าให้ปล่อยไว้ตามธรรมชาติ เพื่อไว้ระลึกถึงพ่อและแม่ เพราะมันเป็นพันธุ์ไม้สำคัญตอนฉันเกิด
