เขาเปรียบเปรยกันว่า..ความกลัว..นั้น..เหมือน..ขี้ขึ้นไปอยู่บนหัวสมอง..ทำไมเป็นงั้น ไม่รู้..ช่วย..ตอบถึ…….กุ้งตัวนี้ใหญ่ดี หายากมากขึ้นทุกที บ้านเรา…..กลัว จริงๆกลัวไม่มีจะกินกัน..ต่อๆไป..ในเวลาข้างหน้า…เคยพบประสพมา กุ้งทะเล ตัวเท่าฝ่ามือ ติดแหมา ชาวประงขายไปตัวละห้าน้อย บาท ราคาถึงคนกิน ตกพันบาท…..กุ้งมีถุงขี้ อยู่ส่วนบน. คือหัว…มันคงจะกลัวโดนกิน… นี้เป็นความยาวของกุ้งตัวนี้ มันมาจากทะเล……แอตลันติค ยายธีเป็นมนุษมนา ที่ชอบกินกุ้งมาแต่เด็ก..ตอนนั้น กุ้งก้ามกราม..กิโลละ12฿เดี๋ยวนี้ราคา ตั้งแต่700-2000฿….เออเนอะ กลัวกินไม่ได้อีกเลย ชาตินี้…ทะเล สกปรก จากสิ่งแวดล้อม อุตสาหกรรมทำเหตุ…แล้วจะไม่ให้กลัว จนขี้ขึ้นสมองได้อย่างไร……กุ้งตัวที่เห็น ตัวนี้ราคา20€..ค่าแรงขั้นต่ำเวลานี้อยู่ที่ประมาณ7-14€/ชม.ประมาณว่าทำงานสักสองชม.ยังมีปัญญากินกุ้งได้..แต่…. ภาพ นี้ให้ชื่อว่า..หลุด..โลก..มายา.. เรากำลังหนีโลก… ดวงจันทร์เขาก็ไปกันได้..มีการจับจอง…แปลกดีก็เป็น มายา…หนึ่ง..ฝันจนเป็นไปได้..มนุษมนาอย่าง ยายธี..คงไม่ไป….เพราะ กลัวจนขี้ไปอยู่บนสมอง…อยู่ บนโลกนี้กินกุ้งดีกว่า ร่วมด้วยช่วยกัน รักษ์..รัก สิ่งแวดล้อม กันดีมั้ย..อย่างน้อยปลูกต้นไม้เป็นของขวัญให้ตน….สร้างเหรียญกลับด้าน..treescoin..แปลงจำแลงกายเป็นเทพารักษ์…กันเถอะ..ทั้งเป็นๆนี้แหละ..ให้หลุดโลก มายา กันเด้อ….
“ฉัน กลัวๆๆๆๆ….จน..ขี้..ขึ้นสมอง”กิน..ขี้..ซี่ นอน..ธรรมชาติคนและสัตว์…