ความสัมพันธ์ของจิตใจ ร่างกายและการทำกิจวัตรผ่านมุมมองของข้าพเจ้า

พวกเรานั่นล้วนคงอยู่ด้วยกิจกรรมการดำเนินชีวิตต่าง ๆ หากกล่าวก็คือ สิ่งที่เราทำอันนำไปสู่ปัจจัยอันจำเป็นต่อชีวิตและความต้องการของตัวเราที่ต้องการจะนำสิ่งที่ดีมาให้สู่ตนเองและผู้อื่น โดยกระบวนการภายในตัวของเรานั้นเกิดจากการทำงานประสานกันระหว่างร่างกายและจิตใจ อารมณ์และความคิด ซึ่งที่กล่าวมา ล้วนส่งผลต่อตัวตนของเราในขณะนั้น ๆ และเราเองก็สามารถเห็นได้ผ่านพฤติกรรมและลักษณะการทำกิจวัตรต่าง ๆ จากตนเองสู่กิจกรรมในครอบครัว ขณะเดียวกันนอกจากปัจจัยในตัวตนของเราอันเช่น สมองอันซึ่งทำงานอย่างหลากหลายในเวลาเพียงชั่วครู่เพื่อที่จะทำกิจกรรมในแต่ละขั้นตอนของตัวเราเอง อันประกอบไปด้วยความตระหนักรู้ ได้แก่ แรงจูงใจที่จะทำ และรูปแบบความสามารถ รวมไปถึงการรู้คิดในการควบคุมและประเมินความคิดตนเองเพื่อที่จะตัดสินใจแก้ไขปัญหาต่าง ๆ  ร่างกายของมนุษย์เองก็ยังเปิดรับและพึ่งพิงปัจจัยจากสิ่งแวดล้อมเพื่อที่จะทำกิจกรรมต่าง ๆ ที่จำเป็นและตอบสนองต่อตัวตนในความเป็นเราเช่นเดียวกัน ซึ่งในฐานะนักกิจกรรมบำบัด จึงมีหน้าที่ที่จะต้องประเมินและปรับความไม่สมดุลของทั้งบุคคล สิ่งแวดล้อมและกิจกรรมอันจะเป็นอุปสรรคต่าง ๆ ในการทำกิจวัตร เพื่อที่ตัวของเราอันเป็นมนุษย์นี้เองจะสามารถท้าทายตนให้ออกจากขอบเขตที่ปลอดภัยให้สามารถไปสู่ความท้าทายใหม่อันจะนำไปสู่กิจกรรมการดำเนินชีวิตที่มีความหมายสำคัญต่อตัวตนแห่งเราได้
(011)

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน กิจกรรมบำบัด



ความเห็น (0)