2020-09-11
1808051 คำชวนสับสน ในการใช้ ชุด D – Distinctive & distinct & distinguished
การใช้ภาษาอังกฤษ ที่ถือว่า ถูกต้อง ในที่นี้ เป็นไป ตามมาตรฐาน ของภาษา
การใช้ภาษาอังกฤษ ไม่กำหนดมาตฐาน ถือตามส่วนใหญ่ที่ใช้แต่ละท้องถิ่น
ความหมาย อาจยืดหยุ่น ขึ้นอยู่กับ ตำแหน่ง/หน้าที่ ในประโยค
Dictionary.com
ออกเสียง “Distinctive” & “Distinct”
= ‘dih-STINGK-tiv’ & ‘dih-STINGKT’
ออกเสียง “distinguished” = ‘dih-STING-gwisht’
Merriam-Webster Dictionary
Choose the Right Synonym for distinctive
CHARACTERISTIC, INDIVIDUAL, PECULIAR, DISTINCTIVE
mean indicating a special quality or identity.
CHARACTERISTIC applies to something that distinguishes or identifies a person or thing or class. responded with her characteristic wit
INDIVIDUAL stresses qualities that distinguish one from all other members of the same kind or class. a highly individual writing style
PECULIAR applies to qualities possessed only by a particular individual or class or kind and stresses rarity or uniqueness. an eccentricity that is peculiar to the British
DISTINCTIVE indicates qualities distinguishing and uncommon and often superior or praiseworthy. a distinctive aura of grace and elegance
Choose the Right Synonym for distinct
mean not being each and every one the same.
DISTINCT indicates that something is distinguished by the mind or eye as being apart or different from others. two distinct versions
SEPARATE often stresses lack of connection or a difference in identity between two things. separate rooms
DISCRETE strongly emphasizes individuality and lack of connection. broke the job down into discrete stages
Choose the Right Synonym for distinguished
FAMOUS, RENOWNED, CELEBRATED, NOTED, NOTORIOUS, DISTINGUISHED, EMINENT, ILLUSTRIOUS
mean known far and wide.
FAMOUS implies little more than the fact of being, sometimes briefly, widely and popularly known. a famous actress
RENOWNED implies more glory and acclamation. one of the most renowned figures in sports history
CELEBRATED implies notice and attention especially in print. the most celebrated beauty of her day
NOTED suggests well-deserved public attention. the noted mystery writer
NOTORIOUS frequently adds to FAMOUS an implicationof questionableness or evil. a notorious gangster
DISTINGUISHED implies acknowledged excellence or superiority. a distinguished scientist who won the Nobel Prize
EMINENT implies even greater prominence for outstanding quality or character. the country's most eminent writers
ILLUSTRIOUS stresses enduring honor and glory attached to a deed or person. illustrious war heroes
Dictionary of Problem Words and Expressions:
อธิบายว่า ทั้ง Distinctive & distinct & distinguished
ต่าง มีความเกี่ยวข้องกัน “แต่ความหมายไม่อาจใช้แทนกันได้”
โดยที่ “distinctive” หมายถึง
“characteristic” = ลักษณะนิสัย/ลักษณะพิเศษ
“individual” = เอกเทศ/ส่วนบุคคล
“set apart” = “แยกต่างหาก”
คำที่อาจ สับสน รวมถึง “distinguishable” และ “distinguished”
เช่น “The distinctive roar of a lion.”
ส่วน “distinct” หมายถึง
“clear” “plain” definite” “unmistakable in its identity”
เช่น “Oxygen has properties distinct from those of helium.”
และ “distinguished” เป็นการ ‘เน้น’
ถึง ‘คุณภาพ’ หรือ ‘คุณลัดษณะ’ ที่โดดเด่น เป็นเอกลักษณ์ เช่น
‘This official has had a distinguished career in public service.”
กล่าวโดยสรุป ได้ว่า
“สิ่งที่ ‘distinct’ คือ
“สิ่งที่เห็นชัดเจน และไม่เข้าใจผิดได้ง่ายว่าเป็นอย่างอื่น”
“สิ่งที่ ‘distinctive’ คือ
“สิ่งที่แยกอยู่ต่างหาก เป็นที่เด่นชัด” และ
“สิ่งที่ ‘distinguished’ คือ
“เด่น เพราะ ความวิเศษ และแตกต่าง”
Collins COBUILD English Usage
Distinct – distinctive – distinguished
1. 'distinct'
If one thing is distinct from another, there is an important difference between them.
Our interests were quite distinct from those of the workers.
...a tree related to but quite distinct from the European beech.
You describe something as distinct when it is clear and definite.
I have the distinct feeling that my friend did not realize what was happening.
A distinct improvement had come about in their social outlook.
2. 'distinctive'
You use distinctive to describe things which have a special quality that makes them easy to recognize.
Irene had a very distinctive voice.
3. 'distinguished'
A distinguished person is very successful, famous, or important.
His grandfather had been a distinguished professor at the University.
Now, clean and tidily dressed, we stood watching the first distinguished visitors come trickling in.
Collins COBUILD English Usage:
อธิบาย ความแตกต่าง ในการใช้ ทั้งสามคำคือ
Distinctive & distinct & distinguished
“ถ้าสิ่งหนึ่ง ‘distinct’ จากสิ่งอื่น” หมายถึง
“มีความแตกต่างที่สำคัญอย่างหนึ่งระหว่างสิ่งอื่นๆนั้น” เช่น
‘Our interests were quite distinct from those of the workers.’
‘……a tree related to but quite distinct from the European beech.’
และ คุณสามารถ บรรยายว่า “บางสิ่ง” เป็น
‘distinct’ เมื่อเห็นได้อย่าง ชัดแจ้ง เช่น
‘I have the distinct feeling that my friend did not realize what was happening..’
‘A distinct improvement had come about in their social outlook.’
คุณสามารถใช้ “distinctive” เพื่อบรรยายถึง
“สิ่งต่างๆ ที่มีคุณภาพพิเศษ อันทำให้สิ่งนั้น เป็นที่จดจำได้ง่าย” เช่น
‘Irene had a very distinctive voice.’
“บุคคลที่ ‘distinguished’ คือ ผู้มีความสำคัญ/มีชื่อเสียง หรือ ประสบความสำเร็จ อย่างยิ่ง
‘His grandfather had been a distinguished professor at the university.’
‘Now, clean and tidily dressed, we stood watching the first distinguished visitors come trickling in.’
Kerneman English Multilingual Dictionary:
ให้คำแปล
คุณศัพท์ รูป “distinct” ว่าคือ
“แตกต่าง ชัดเจน” เช่น
‘There are distinct differences between the two; Her voice is very distinct.
ว่าคือ “แยกกันชัดเจน” เช่น
‘Those two birds are quite distinct – you couldn’t confuse them.’
คุณศัพท์ รูป “distinctive’ แปลว่า “เด่น” เช่น
‘I recognized her from a long way off – she has a very distinctive walk!’
รูป กริยาวิเศษณ์ คือ “distinctly” แปลว่า “อย่างชัดเจน” เช่น
‘He pronounces his words very distinctly; I distinctly heard him tell you to wait!’
หรือ รูป กริยาวิเศษณ์ “distinctively” แปลว่า “อย่างเด่นชัด”
เมื่อเป็น นาม รูป “distinctness” แปลว่า “ความชัดเจน”
นาม รูป “distinction” แปลว่า “ความแตกต่าง” เช่น
‘He makes no distinction between male and female employee with regards to pay.’
นาม รูป “distinction” แปลว่า “เกียรตินิยม” เช่น
‘She passed her exam with distinction.’
