เมื่อตะวันส่องแสง….
ไก่ขัน..นกร้อง..รับ..เสียงเจื้อยแจ้ว..นานา ชนิด…..ไม่มี.แมก.ไม้..คงไม่มีนก..นะ

<p>หมอก..ยามเช้าคงเป็นสัญญลักษณ์ของความชื้นในอากาศที่กำลังจะสลายตัวไป ด้วยแสงที่เริ่มร้อนแรงขึ้น  เรื่อยๆ</p><p>ธรรมชาติ..บอก..อะไรเรา…</p>
<p>ต้นไม้ริมตลิ่ง ..ทนกระแสร์น้ำไม่ไหว..ไม่มีแผ่นดินให้ยึด  ..ต้องล้มยอมอ่อนข้อ..กระแสร์..ธาร..ชีวิต  ปลิดปลงลง…</p><p>ทุกชีวิตจบลง  ตามวาระวาร…</p>
<p>สายหมอก  ยังกระแสร์..ธาราให้เห็น..เป็นความเปลี่ยนแปลง  ทุกเมื่อ  เชื่อ..วัน..</p><p>ชีวิต..ยัง..คงต้อง ต่อสู้  อยู่ไป..ตาม…วิถี..</p><p>“เกิดแก่ เจ็บตาย  มีอยู่เป็น  วัฏร..ชั่วกัลปชั่วกัลป์…”.. ดังพุทธวจน..นั้นแล…</p>