นี่คือบันทึกที่ ๔ ของการใคร่ครวญสะท้อนคิด จากการทำหน้าที่กรรมการอำนวยการแผนงาน (PPC – Program Promoting Committee) ครั้งที่ ๓ ภายใต้แผนงานบูรณาการยุทธศาสตร์เป้าหมาย ด้านสังคม คนไทย ๔.๐ ซึ่งเดิมกำหนดประชุมวันที่ ๒๖ มีนาคม ๒๕๖๓ แต่ต้องงดการประชุม และใช้วิธีส่งเอกสารให้กรรมการให้ความเห็นแทน
บันทึกนี้เป็นผลของการสะท้อนคิดจากการอ่านรายงานผู้ติดตามและประเมินภายใน แผนงานคนไทย ๔.๐ ปีที่ ๑ โดย นส. พรทิพย์ กาญจนนิยต และ นส. ณธัญอร รัตนาธรรมวัฒน์
การที่มีการออกแบบให้มีกลไกติดตามและประเมินภายใน น่าจะถือได้ว่าเป็นนวัตกรรมของการบริหารจัดการแผนงานวิจัย และที่แปลกคือ มีผู้ทำหน้าที่นี้ ๒ คน ทำงานแยกกัน แยกรายงานกัน กลไกนี้น่าจะเป็นตัวจักรสำคัญให้เกิด learning loop ในการบริหารจัดการแผนงานยุทธศาสตร์เป้าหมาย (Spearhead Program) ด้านการวิจัย สั่งสมความรู้และทักษะในการจัดการให้งานวิจัยเพื่อเป้าหมายเชิงยุทธศาสตร์ของประเทศ บรรลุผลอย่างแท้จริง
อ่านรายงานของผู้ติดตามและประเมินภายในทั้งสองท่านแล้ว ผมเกิดความอิ่มเอมและได้ความรู้มาก น่าจะเป็นตัวอย่างของการใช้กลไกติดตามและประเมินภายในเพื่อเสริมพลังทีมอำนวยการและทีมจัดการโปรแกรม ให้เกิดการเรียนรู้และปรับตัวอย่างรวดเร็ว รวมทั้งผมชื่นชมท่านประธานโปรแกรม ที่หาผู้ติดตามและประเมินภายในที่มีความสามารถสูงมาทำหน้าที่
คุณพรทิพย์ระบุในรายงานชัดเจนว่าแบ่งงานกับคุณณธัญอรอย่างไร แต่เมื่ออ่านรายงานของท่านทั้สองแล้วผมตีความว่า คุณพรทิพย์เน้นประเมินภาพใหญ่ ส่วนคุณณธัญอรเน้นประเมินตามขั้นตอนการทำงาน รวมแล้วช่วยหนุนทีมบริหารได้มาก และช่วยให้ท่านประธานโปรแกรมได้รับรายงานความก้าวหน้าของโครงการจากมุมมองของคนนอก เสริมกับรายงานของผู้จัดการ ODU ที่เป็นผู้นำทีมบริหารงานโดยตรง
นี่คือตัวอย่างของ Empowerment Evaluation ในภาคปฏิบัติ ที่น่าชื่นชมมาก
ท่านทั้งสอง เริ่มงานเดือนมิถุนายน ๒๕๖๒ และรายงานที่ผมอ่านเป็นรายงานครั้งที่ ๒ ประเมินถึงเดือนมกราคม ๒๕๖๓ เท่านั้น ยังต้องมีรายงานครั้งที่ ๓ จึงจะครบ ๑๒ เดือน
นอกจากติดตามการจัดการของ ODU และการปฏิบัติงานของทีมวิจัยแล้ว ยังมีเรื่องการเผยแพร่กิจกรรมและผลงานสู่สาธารณชน ที่ทำได้ดี และการทำงานร่วมกับหน่วยงานผู้ใช้ประโยชน์ของการวิจัย ซึ่งเริ่มมีบ้างแล้ว แต่เนื่องจากยังอยู่ในช่วงแรกของโครงการ ข้อมูลการที่หน่วยงานเอาผลการวิจัยไปใช้ประโยชน์จึงยังไม่ชัดเจน
วิจารณ์ พานิช
๓๐ มี.ค. ๖๓
