“ปรัชญาสารัตถนิยม (Essentialism)”
ปรัชญาสารัตถนิยมตามแนวคิดหลักเพื่ออนุรักษ์วัฒนธรรมของสังคมมี ซึ่ง บราเมลต์ ได้เปรียบเทียบการศึกษาแบบนี้ว่าเป็น “แนวทางที่นำไปสู่การอนุรักษ์วัฒนธรรมของสังคม” ซึ่งปรัชญาสารัตถนิยมมีรากฐานมาจากปรัชญา 2 กลุ่มคือ ลัทธิจิตนิยม(Idealism) และลัทธิสัจนิยม(Realism) เนื่องจากปรัชญาทั้ง2ลัทธินี้มีความเชื่อพื้นฐาน แตกต่างกัน ดังนั้นปรัชญาการศึกษาสารัตถนิยมจึงแยกพิจารณาออกเป็น 2 กลุ่มตามรากฐานของปรัชญาดั้งเดิม ตามประเด็นต่าง ๆ ดังนี้
“ปรัชญาสารัตถนิยมตามแนวของลัทธิจิตนิยม”
แนวคิดทางสังคมเป้าหมายการศึกษาปรัชญาสารัตถนิยมตามแนวของลัทธิจิตนิยมมีแนวคิดที่ว่า บุคคล เป็นส่วนหนึ่งของสังคม และเป็นเครื่องมือของสังคม ดังนั้นบุคคลจะต้องอุทิศตนเพื่อสังคมที่ตนเองอาศัยอยู่ นอกจากนั้นยังมีความเห็นว่า สิ่งที่สำคัญที่สังคมพึงกระทำที่สุด คือ การสะสม/อนุรักษ์มรดกของสังคมไว้ให้คนรุ่น ต่อไป และช่วยสืบทอดวัฒนธรรมในสังคมให้คงอยู่ต่อไปดังนั้นเป้าหมายทางการศึกษาตามความเชื่อดังกล่าว ตาม ทัศนะของนักปรัชญากลุ่มนี้ จึงมีความเห็นว่าโรงเรียนจะต้องพัฒนาคุณธรรม รักษาและถ่ายทอดซึ่งคุณธรรมของสังคมในอดีตให้คงอยู่ตลอดไปยังบุคคลรุ่นต่อ ๆไปซึ่งสิ่งใดก็ตามที่สังคมยอมรับว่าเป็นสิ่งที่เป็นความจริงหรือเป็นสิ่งที่ดีงามแล้ว โรงเรียนหรือสถานศึกษาจะต้องถ่ายทอดสิ่งนั้นไปสู่อนุชนรุ่นหลังต่อไป
“ปรัชญาสารัตถนิยมตามแนวของลัทธิสัจนิยม”
แนวคิดทางสังคมและเป้าหมายการศึกษาปรัชญาสารัตถนิยมตามแนวลัทธิสัจนิยมได้กาหนดนโยบาย ทางสังคมในลักษณะใกล้เคียงกับลัทธิจิตนิยมซึ่งเน้นการอนุรักษ์วัฒนธรรมอันเป็นมรดกของสังคมเช่นเดียวกัน แต่ มรดกทางสังคมในทัศนะของนักปรัชญากลุ่มนี้จะหมายถึง ทุกสิ่งทุกอย่างที่มนุษย์จะต้องเรียนรู้เกี่ยวกับกฎเกณฑ์ ธรรมชาติดังนั้นเป้าหมายทางการศึกษตามแนวคิดสารัตถนิยมกลุ่มสัจนิยมเพื่อค้นหาความจริงต่าง ๆ ที่มีอยู่และ เพื่อขยายความจริงและผสมผสานความจริงที่ได้รู้แล้วไปยังคนรุ่นต่อไป โดยเฉพาะความรู้เกี่ยวกับชีวิตทั่วไป และ เกี่ยวกับหน้าที่ในอาชีพต่าง ๆ โดยเฉพาะอย่างยิ่งความรู้ความจริงที่มีทฤษฎีสนับสนุนหรือความรู้ที่แจ้งชัดอยู่แล้วใน คนรุ่นหนุ่มสาวและคนชราไปยังคนรุ่นต่อ ๆ
ที่มา : โดย รศ.สมชาย รัตนทองคำ
“เอกสารประกอบการสอน 475 788 การสอนทางกายภาพบำบัด ภาคต้นปีการศึกษา 2556”
