ผมทำหน้าที่เป็นผู้รับบ่อยมากๆ นับตั้งแต่มาบริหารจัดการโรงเรียนขนาดเล็ก บางครั้งก็รู้สึกว่าคุ้นชินแล้ว ต่อเมื่อต้องลงมือเตรียมการต้อนรับครั้งคราใด ก็ยังรู้สึกตื่นเต้น และไม่อยากปล่อยปละละเลย
ส่วนใหญ่ผมจะต้อนรับคณะผู้มาศึกษาดูงาน คณะค่ายอาสาและคณะผู้มาบริจาคสื่อและอุปกรณ์การเรียนการสอน ปีละหลายครั้ง
ทุกคณะล้วนมีน้ำใจ นำประสบการณ์การเรียนรู้มาให้ผม เมื่อได้มีโอกาสแลกเปลี่ยนแง่คิดมุมมอง บางคณะยังได้ช่วยเพิ่มเติมเสริมต่อแหล่งเรียนรู้ให้อีกด้วย
โดยมากสิ่งที่เจ้าบ้านอย่างผมต้องเตรียม เมื่อต้องต้อนรับผู้คนที่มาจากแดนใกล้ไกล ก็คือ อาหาร – เครื่องดื่ม และสถานที่ที่เป็นห้องประชุม สำหรับการบรรยาย
ผมไม่มีห้องประชุมเป็นเอกเทศ จึงใช้หน้าอาคารเรียนเป็นสถานที่ต้อนรับและพบปะพูดคุย ต่อมาพอมีห้องธุรการ ผมจึงจัดวางโต๊ะเก้าอี้ให้เป็นห้องประชุมเล็กๆ
วันเสาร์ ที่ ๑ กุมภาพันธ์ ๒๕๖๓ ที่จะถึงนี้ จะมีงานใหญ่ อาหารเครื่องดื่มและห้องประชุมเล็ก ไม่ต้องจัดเตรียม คณะที่จะมา..มิได้มาเพื่อศึกษาดูงานแต่อย่างใด
“ชมรมฟุตบอลแสนพลพ่าย” จากสุพรรณบุรี มีคณะร่วมทีมราว ๕๐ คน จะเดินทางมาสานฝันปันรักให้น้องๆและผู้ปกครองทุกคน และพักค้าง ๑ คืน
ผมตัดสินใจเปิดเรียนตามปกติ..เพื่อให้เป็นไปตามวัตถุประสงค์ของเจ้าภาพ ที่ต้องการให้นักเรียนและผู้ปกครองมีส่วนร่วมมากที่สุด..
ทางชมรมฯที่มาจะจัดเตรียมอาหารกลางวันมาด้วย จากนั้นช่วงบ่ายเป็นรายการมอบทุนการศึกษาแก่นักเรียนทุกชั้นและทุกคน ตามด้วยกิจกรรมของผู้ปกครองรับมอบสิ่งของจากทางชมรมฟุตบอลแสนพลพ่าย
รายการสุดท้าย..ก่อนที่คณะของชมรมจะสังสรรค์กันในทีม จะมีฟุตบอลเชื่อมสัมพันธไมตรี ระหว่างทีมเจ้าภาพที่มาเยือน และเจ้าบ้านที่ให้การต้อนรับ..
งานนี้ทางชมรมฯที่ผมใช้คำว่าเจ้าภาพ เท่าที่ทราบเตรียมการมานานมาก และจัดเป็นปีที่ ๑๕ แล้ว ทุกครั้งที่ผ่านมา จะจัดกันแถบอำเภอด่านช้าง จังหวัดสุพรรณบุรี
บางทีอาจเรียกว่าเป็นงานผ้าป่าการศึกษาก็ได้ เนื่องจากคณะผู้จัดงาน ร่วมกันระดมทุนและจัดงานบุญ “ผ้าป่าการศึกษา”ที่วัดไทรย์ และเมื่อเสร็จพิธีทางศาสนาแล้ว..จึงเดินทางมาบ้านหนองผือ เพื่อจัดกิจกรรมทางการศึกษา..ตามวัตถุประสงค์ของชมรมฯ
ผมเตรียมแค่ความสะอาดเรียบร้อย ในห้องประชุมนักเรียน ใต้อาคารธนาคารออมสิน และห้องเรียนสำหรับเป็นที่พักผ่อนหลับนอนยามค่ำคืนของคืนวันเสาร์...
ส่วนสำคัญอีกอย่างหนึ่ง ก็คือแสงไฟและเครื่องขยายเสียง ผมติดต่อเจ้าหน้าที่มาติดตั้งให้แล้ว ในวันนี้ได้รับความอนุเคราะห์จากเทศบาล นำรถน้ำมาฉีดพรมสนามหญ้าในหน้าแล้งที่เต็มไปด้วยฝุ่น สนามฟุตบอลก็เลยนุ่มน่าเล่นฟุตบอลมาก
ห้องน้ำห้องส้วมตามอาคารมีพร้อมบริการ แต่ต้องเพิ่มเติมถังอาบน้ำทุกห้อง เพื่อบริการให้ทุกคนที่มา ให้ได้รับความสะดวกสบายตามสมควร สิ่งเหล่านี้คือสิ่งที่ผมใส่ใจ ในฐานะเจ้าบ้าน หรือ “ผู้รับ” ได้ขยับตัวและเตรียมการไว้เป็นอย่างดี
บ่ายวันนี้..ไปธนาคาร ธกส. เลาขวัญ พบผู้ช่วยผู้จัดการที่ย้ายมาจากสุพรรณบุรี ท่านบอกว่า..ชมรมฟุตบอลแสนพลพ่าย..จัดงานใหญ่ทุกปี ปีละครั้ง และยินดีด้วยที่เขาเลือกโรงเรียนของ ผอ.
“ทำไมชมรมถึงเลือกมาบ้านหนองผือล่ะครับ” ผมถาม
“เห็นเขาเล่าให้ฟังว่า.โรงเรียนผอ.น่าอยู่ และตัว ผอ.ก็เวิ๊คมากๆ”
ผมได้แต่ยิ้มๆ คิดว่าโชคยังดี ที่เตรียมการต้อนรับไปเยอะแล้ว มิฉะนั้น..จะไม่คู่ควรกับที่เขาไว้วางใจ..แต่จะว่าไปแล้ว..ผมก็เป็นอย่างนี้มานาน ก็มันเป็นงานการศึกษา..ก็ต้องเตรียมการและทำงานให้คุ้มค่ากับเวลาและค่าตอบแทน..คุณค่าของคนเราก็คงอยู่ตรงนี้นี่เอง
“คนเรามีคุณค่า..ไม่ได้ขึ้นอยู่กับว่า..ใครมาตีค่าให้เรา...” เป็นข้อคิดก่อนนอนของผม ครับ
ชยันต์ เพชรศรีจันทร์
๓๐ มกราคม ๒๕๖๓
