สวัสดีครับ และแล้ววันนี้ก็มาถึง วันที่เราต้องบอกลากัน บอกลาเทศบาล บอกลาคนอ่าน เพราะวันนี้เป็นวันสุดท้ายของการฝึกงานแล้ว ดั่งเช่นคำพูดที่ว่า การเดินทางย่อมมีจุดสิ้นสุด แต่ สิ่งที่ผมได้จากเทศบาลนี้มันมากเหลือเกิน มันมากจนบรรยายไม่ถูก มันมากกว่าการฝึกงาน นอกจากจะได้รับประสบการณ์ที่ดีและล้ำค่าแล้ว ยังได้รับมิตรภาพ ความรัก ความเอาใจใส่ การดูแลที่ดี จากพี่เลี้ยง พี่ในห้องและรอบข้าง และนายกกับนายกแม่ด้วย ทุกคนดีกับพวกเรามาก ตอนแรกผมก็คิดว่าเออมาฝึกๆไปสามเดือนเอง เดี๋ยวจบก็แยกกัน แต่ตอนนี้มันไม่ใช่ ผมไม่อยากจบฝึกงานเลย ไม่อยากจากที่นี่ไป มันผูกพันธ์เหมือนครอบครัว ทั้งป้านวล ทั้งพี่ออฟ พี่จี ทุกคนดีกับผมมาก และนอกจากจะสอนงานในด้านต่างๆ เช่น การถ่ายเอกสาร การตรวจรับรองอายุ สภาพความเป็นอยู่ การตรวจทะเบียนราษฏร์ ฯลฯ แล้วยังสอนในเรื่องของกฎกติกา ระเบียบต่างๆ เช่นการแต่งกายเมื่อมาทำงาน ว่าเราควรแต่งยังไง การตรงต่อเวลา การซื่อสัตย์ และความขยัน ที่เราต้องมีและต้องทำให้ได้ ซึ่งในวันนี้จริงๆแล้วจะเป็นวันสุดท้าย แต่ แต่นะครับแต่ ผมและเพื่อนตั้งใจไว้ว่า ในวันจันทร์จะไปช่วยงาน เพราะวันจันทร์เค้ามีงานประชุมกัน ซึ่งผมทิ้งไม่ลงจริงๆ และผมตั้งใจไว้แล้วว่า ต่อจากนี้ไปถ้าเทศบาลมีงานอะไร ผมจะไปช่วยอย่างไม่ลังเล ไม่ว่าจะตอนที่ปิดเทอมหรือเปิดเทอมแล้วก็ตาม ถ้ามีงานและผมว่าง ผมจะไป ไปด้วยความเต็มใจไม่ใช่หน้าที่หรือเอาหน้า ต้องขอบคุณทุกคนจริงๆที่ทำให้ผมได้รับประสบการณ์ที่ยิ่งใหญ่ จริงๆชีวิตผมก็ผ่านการฝึกงานมาหลายที่ เพราะเรียนอาชีวะมันต้องฝึกงานสองปี ปีละที่ แต่ผมกล้าพูดเลยว่าที่นี่คือ The Best มันคือที่สุดของทุกอย่าง ความเป็นจริงโพรงมะเดื่อกับบ้านผมมันก็ไกลกันอยู่10กว่ากิโลนะ แต่เวลาขี่รถไปทำงานมันเหมือนไม่ไกลเลย
และในวันนี้ ในช่วงเช้าผมไปกรอกน้ำเสียเพื่อเอามาวัดค่า PH เพื่อเอามาตรวจว่าน้ำหมัก EM ของผมนั้นใช้งานได้ดีแค่ไหน และผลมันก็เกินคาด มันใช้งานได้ดีมาก ลดกลิ่นลดสี ไม่แน่ใจว่ากินได้มั้ย และในช่วงบ่ายก็มาสรุปงานและรวมเล่มทำเพาเวอร์พ้อย เพื่อรอนำเสนออาจารย์ต่อไป
สุดท้ายนี้ ก็ขอขอบคุณทุกคนที่มาอ่านกัน ไม่แน่ใจว่าอ่านกันทุกวันมั้ย และขอโทษที่พักหลังๆเหมือนจะขี้เกียจเขียน(จริงๆมันไม่มีอะไรจะเขียน)เพราะมันไม่ค่อยได้ทำอะไร งานก็เดิมๆ ซ้ำๆทุกวัน แต่จริงๆแล้วมันก็ไม่ได้ว่างหรอก ยังไงถ้ามีโอกาสเราคงได้กลับมาเจอกันใหม่นะครับ ขอบคุณอีกครั้ง สวัสดี :)
