บทกวี : จงห่วงตน

...

เห็นคนป่วย ร่างกายแย่ ทั้งแก่หนุ่ม

สงสารเขา คงกลัดกลุ้ม สุมใจหนอ

อยากเตือนเธอ อย่าเพ้อโลก เพ้อเฝ้ารอ

จงห่วงตน เถิดหนอ อนิจจัง

...