ทุกคนมักมีสิ่งที่หวัง สิ่งที่พึงปรารถนา ถ้าเรามุ่งมั่นในสิ่งใดแล้ว พยายามปฏิบัติให้ถูกทิศถูกทาง ก็อาจสมปรารถนาได้...
ขณะเดินทางไปสู่จุดหมาย สิ่งหนึ่งที่มีความสำคัญ คือ ความเชื่อ ซึ่งเปรียบเหมือนหางเสือเรือ เปรียบเหมือนพวงมาลัยรถ ถ้ามีความเชื่อในทางที่ผิด ก็อาจเดินทางผิดทิศ
ถ้าเดินเบนไปทางขวา หรือเบี่ยงไปทางซ้าย ก็ทำให้เหน็ดเหนื่อย เสียเวลา หรือบางทีต้องสูญเสียสิ่งที่หวัง ดังนิทานคติธรรมเรื่องพราหมณ์ผู้หนึ่งซื้อแพะมา แล้วแบกขึ้นบ่าเพื่อเดินทางกลับบ้าน
ระหว่างทางมีนักเลง ๓ คน อยากได้แพะ จึงออกอุบายให้แต่ละคนแยกกันเดินสวนทางกับพราหมณ์ แล้วพูดให้พราหมณ์ไขว้เขวว่า....
สัตว์ที่แบกมานั้นเป็นสุนัข ในที่สุดพราหมณ์ก็ทิ้งแพะ ทำให้นักเลงทั้งสามได้แพะไป
ถ้าเราเชื่อสิ่งใด ควรคิดไตร่ตรองให้รอบคอบ เพราะบางครั้งอาจถึงจุดหมายช้ากว่าที่ควรหรืออาจสูญเสียสิ่งที่มุ่งหวัง...
เรื่องนี้ผมไม่ได้คิดหรือเขียนขึ้นเอง นำมาจากหนังสือทักษะภาษา ชั้น ป.๓ ที่ผมสอนเสริมการอ่านให้นักเรียนในวันนี้
นักเรียนอ่านออกเสียง ผมคิดตามอย่างไตร่ตรอง แล้วก็พบสาระสำคัญ ที่มีความสัมพันธ์กับโรงเรียนขนาดเล็กมิใช่น้อย....
ความรู้สึกให้ระลึกนึกถึงผู้บริหารและคณะครูในโรงเรียนขนาดเล็กมากมายหลายแห่ง ที่กำลังมุ่งมั่นพัฒนา ฟันฝ่าปัญหาอุปสรรค ในเส้นทางที่มุ่งสู่คุณภาพผู้เรียน..
ผู้ปกครองและชุมชน..ให้ความเชื่อมั่นและศรัทธา..ผู้บริหารและครูอาจารย์ในโรงเรียนเล็กๆ ที่สามารถนำพาลูกหลานของเขา ให้ก้าวไปได้อย่างตลอดรอดฝั่ง
คุณงามความดีที่บุคลากรทุกท่าน..สั่งสมไว้..ส่งผลให้โรงเรียนเข้มแข็งมั่นคงและยั่งยืนมาได้ คือความหมายของคุณค่า..ที่ต้องไม่ทำให้ผู้บริหารและคณะครูหวั่นไหว..ทุกคนจงเชื่อมั่นในความดี เมื่อไตร่ตรองดีแล้วก็จงทำดีต่อไป และทำวันนี้ให้ดีที่สุด
ชยันต์ เพชรศรีจันทร์
๒๓ กันยายน ๒๕๖๒
