สวัสดี คณาจารย์ และเพื่อนๆ สาขาวิชาการพัฒนาชุมชน คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏนครปฐม รวมทั้งผู้อ่านทุกท่าน ดิฉัน นางสาว รัตตะวัน พุ่มสวาท นักศึกษาฝึกประสบการณ์วิชาชีพการพัฒนาชุมชน หน่วยฝึกที่4 สำนักงานองค์การบริหารส่วนตำบลทรงคนอง วันนี้จะมารายงานความก้าวหน้าของวันจันทร์ที่ 23 กันยายน 2562 โดยมีรายละเอียดดังนี้

           เริ่มต้นวันนี้ก็ตื่นนอนเวลา 06.40 น. แล้วก็แต่งตัวทำอะไรเสร็จก็ประมาณ 07.50 น. วันนี้ก็เป็นอีกวันที่อากาศสุดแสนจะน่านอนโดยฝนตกตั้งแต่กลางคืนจนเช้าก็ยังไม่หยุดตก ซึ่งหนูก็ลองรอสักพักเผื่อมันจะหยุดตก แต่ยิ่งรอยิ่งไม่มีท่าทีว่าฝนจะหยุดตกเลย เหมือนจะหนักขึ้นกว่าเดิมซะด้วย หนูก็เลยรอจังหวะแปบนึงที่ฝนซารีบขี่รถไปเติมน้ำมันก่อน ที่จะไปบ้านเพื่อน แต่พอออกจากบ้านมาขี่ขึ้นถนนใหญ่เพื่อจะไปเติมน้ำมันก็ได้เห็นสีขาวข้างหน้าที่แรกก็นึกว่าเป็นละอองจากรถที่มันตีขึ้นมาในอากาศ แต่ไม่ใช่เลยพอขี่เข้าปั๊บตกอย่างแรงถี่มาก แต่ก็ต้องฝืนขี่ไปเติมน้ำมันแล้วรีบขี่ไปบ้านเพื่อนเพื่อที่จะไปอบต. พอถึงบ้านเพื่อนก็ไปรอฝนซาอีกแล้วค่อยขี่ไปอบต.ซึ่งดีนะที่หนูใส่เสื้อกันฝนตั้งแต่แรกเลยเปียกไม่มาก พอถึงอบต. ประมาณ 09.00 น .ก็นั่งหนาวเลยค่ะอย่างแรก จากนั้นสักแปบก็ขึ้นไปประชุมเรื่องการขอความช่วยเหลือโดยพี่เลี้ยงก็สั่งงานเราว่าให้พิมพ์ประกาศไปติดที่บอร์ด เผื่อมีคนสนใจอยากร่วมให้ความช่วยเหลือ ซึ่งพอประชุมเสร็จเราก็ทำเลยแล้วนำไปติดตามที่พี่เลี้ยงสั่ง จากนั้นก็ไปกินข้าวกันซึ่งดีมากที่ฝนหยุดให้หนูเลยไม่เอาหมวกกันน็อคและเสื้อกันฝนไป  แล้วพอกินเสร็จเพื่อนก็บอกว่าจะไปเซเว่นก็เลยพากันไป พอขากลับเท่านั้นละค่ะ เห็นสีขาวเช่นเดิมเลย แล้วปรากฏว่ามันก็เป็นฝนอีกเช่นเคยซึ่งในครั้งนี้ไม่มีอะไรกันบังฝนได้เลยจึงต้องรีบขี่กลับมาอบต.ตาพอขี่มาสักพักมันเริ่มตกหนักขึ้นหนูเลยแวะร้านส้มตำป้าคนหนึ่งที่เคยมากิน เพื่อจะหลบฝนซึ่งป้าก็ใจดีมากให้พวกเราหลบฝนกันแถมยังเอาเก้าอี้มาให้เรานั่งอีก เราก็นั่งกันสักพักกว่าฝนจะซาลง พอฝนซาก็ขี่กลับอบต. พอมาถึงอบต.เท่านั้นละค่ะ ตกแรงอีกรอบซึ่งดีนะที่เข้ามาไวไม่งั้นน่าจะติดฝนอีกนาน พอมาถึงห้องก็นั่งใช้เวลาส่วนตัวกัน พอประมาณบ่ายสามแก่ๆพี่เลี้ยงก็เดินมาบอกว่าขอพวกเรา2คน จะพาไปเอาผ้าอ้อมแจกผู้ป่วยติดเตียง จากนั้นพอไปเสร็จเพื่อนก็กลับมาเกือบจะได้เวลากลับบ้านซึ่งฝนก็ได้เทลงมาอีกรอบแล้วเปลี่ยนเป็นตกปรอยๆ พอถึงเวลาเราก็คิดกันหนักเลยเพราะกลัวขี่ออกไปแล้วเจอฝนกลางทางอีกแต่เราก็ตัดสินใจขี่ออกมากันซึ่งขี่มาถึงบ้านเพื่อนจนขี่ไปส่งเพื่อนอีกคนฝนก็ยังไม่ตก จนตัวหนูเองขี่กลับบ้านก็เริ่มเห็นแล้วว่าฝนมาเลยรีบขี่แต่ก็อีกแค่ไม่กี่อึดใจจะถึงบ้านฝนก็เทลงมาอย่างแรง จนเห็นเป็นสีขาวไปหมด หนูก็เลยรีบขี่แบบตากฝน ไปจนถึงบ้าน เปียกตั้งแต่เช้า กลางวัน เย็น 3 เวลาเชียว ไข้กินสิค่ะรออะไร ก็นั้นละค่ะ หนูก็ขอจบเรื่องราวในวันนี้แต่เพียงแค่นี้ค่ะ ขอบคุณที่เข้ามาอ่านกันนะคะ ^^