นับเป็นข้อคิดขั้นพื้นฐานที่มีความจำเป็นต้องนำมาใช้กับโรงเรียนขนาดเล็ก ไม่มีอะไรที่เราทำไม่ได้ ขึ้นอยู่กับว่าเราจะไม่ทำ และไม่คิดจะทำ..
ทุกครั้งที่เรามักจะเปรียบเทียบกับโรงเรียนขนาดใหญ่ จากนั้นเราก็อ้างปัจจัยร้อยแปดและปัญหาอุปสรรคนานัปการ เพื่อที่จะไม่ทำและไม่คิดที่จะพยายาม เพราะเรารู้สึกว่ายากตั้งแต่แรก..
บางครั้ง..อาจถูกมองว่าเป็นการแข่งขัน แต่ก็อย่าลืมว่าการศึกษาคือการลงทุน รัฐลงทุนก็เพื่อต้องการคุณภาพผลสัมฤทธิ์ และโรงเรียนก็มีผู้ที่มีส่วนได้ส่วนเสีย อาทิ ผู้ปกครองและกรรมการสถานศึกษา แม้ว่าพวกเขาจะไม่ได้อะไร แต่ก็ไม่อยากเสียหน้า
กีฬาหนองผือเกมส์ ปิดฉากลงพร้อมบทพิสูจน์สัจธรรมอย่างเห็นได้ขัด แม้จะเป็นเรื่องยากที่โรงเรียนขนาดเล็กจะเป็นเจ้าภาพในมหกรรมกีฬานักเรียนครั้งใหญ่และจัดหลายวัน แต่ก็ต้องทำและผ่านไปให้ได้..
การเตรียมการและวางแผนบริหารจัดการเป็นสิ่งสำคัญที่สุด ผมเตรียมงานเป็นปี ไม่เคยคิดว่าไม่มีงบประมาณ เพราะจัดสรรไว้ในกองทุนการศึกษาอย่างเรียบร้อย
ปรึกษาหารือคณะครูอย่างสม่ำเสมอและต่อเนื่อง มอบหมายความรับผิดชอบให้ควบคุมดูแล ทั้งด้านอาคารสถานที่ สนามแข่งขัน อาหารเครื่องดื่มและพิธีเปิด-ปิด
เจ้าภาพมักจะมีปัญหาด้านการฝึกซ้อมกีฬาให้นักเรียน ยิ่งนักเรียนมีน้อยจะเป็นเรื่องที่ยากมากมาย ผมบอกครูว่าจัดตารางฝึกซ้อมและเตรียมตัวแต่เนิ่นๆ
วันนี้..หนองผือเกมส์ปิดฉากลงอย่างสวยงาม คณะครูประเมินความสำเร็จว่าเป็นที่น่าพอใจ แต่ชุมชนท้องถิ่นและผู้ปกครอง กล่าวขานว่าดีเกินคาด ไม่คิดว่าภาพสวยงามและความเป็นระเบียบเรียบร้อย ตลอดจนชัยชนะจะเกิดมีขึ้นที่บ้านหนองผือ
เพราะผมไม่เคยกลัวความเหนื่อยยากและไม่เคยท้อต่อการทำงานหนัก..เฝ้าดูพัฒนาการของโรงเรียนทั้งงานวิชาการและกีฬา..พอรู้ปัญหาก็หาทางแก้ไขทันที
โรงเรียนใหญ่ๆ ครูเยอะ มีปัญหาใดๆ ก็มักแก้ไขได้ในเวลาอันสั้น แต่โรงเรียนเล็กๆมีความจำกัดในทุกเรื่อง ต้องวางแผนแก้ไขเพื่อพัฒนา และใช้เวลาเป็นปีหรือหลายปี
อย่างเช่น..ฟุตบอลอนุบาล ในปีที่ผ่านๆมา เคยตกรอบแรก..เพราะอ่อนซ้อม ผมก็บอกให้ครูประจำชั้นใช้ความพยายามในการฝึกซ้อมมากขึ้น วันนี้จึงชนะทีมจากโรงเรียนอนุบาลประจำอำเภอ ได้ถ้วยใบใหญ่มาครอง
เปตองชาย..ครั้งสุดท้าย ผมจำไม่ได้แล้วว่าชนะเมื่อปีพศ.ใด ไม่ใช่กีฬาที่ง่ายเลย ต้องมีทักษะและใจสู้มากๆ ผมเห็นครูฝึกหนักและเด็กก็มีใจรัก จึงคว้าถ้วยชนะเลิศมาครองได้
ส่วนวอลเลย์บอลชาย..รอมานานกว่า ๑๐ ปี ถ้าไม่มีความพยายามก็จะไม่มีวันนี้ ชนะโรงเรียนใหญ่ๆทั้งสิ้น ได้ถ้วยมาครองอย่างพลิกความคาดหมาย
ชัยชนะมิได้มีไว้เพื่อข่มขวัญใคร แต่..เป็นความสุขทางใจ และเป็นตัวชี้วัดได้อย่างหนึ่งว่า..โรงเรียนขนาดเล็กก็มิได้เป็นสองรองใครเหมือนกัน
ผู้ปกครองบอกผมว่า..จัดงานกีฬาได้มาตรฐานแบบนี้ ปีต่อไปใครเป็นเจ้าภาพคงทำงานยาก..ผมบอกว่ายากก็ต้องทำเพราะเราเป็นครู..ต้องรู้จักสู้งานยาก
เพื่อนครูโรงเรียนต่างๆทักทายและบอกว่า..ผอ.คงเหนื่อยมาก ผมตอบว่า..ไม่เหนื่อยเลย..ครูเขาเหนื่อยมากกว่าผม..
อันที่จริงผมก็เหนื่อย แต่เป็นการเหนื่อยแบบที่มีความสุข และพร้อมในการให้บริการ..ให้คนมาร่วมงานกีฬาได้สะดวกสบาย เพราะก่อนหน้านี้ ผมมีความเชื่อว่า “จงทำงานหนักอย่าง..สงบเงียบ..แล้วปล่อยให้”ความสำเร็จ”เป็นผู้ส่งเสียง”
ชยันต์ เพชรศรีจันทร์
๖ กันยายน ๒๕๖๒
