ชีวิตนี้น้อยนัก..คือถ้อยคำอันประจักษ์ให้ทุกคนเร่งทำความดี ในวิถีของแต่ละคน โดยที่ไม่เบียดเบียนตนเองและไม่สร้างความเดือดร้อนให้ใคร
๑๓ ปีในโรงเรียนขนาดเล็ก..ผมเบียดเบียนตนเองอย่างไม่รู้ตัว เพียงเพราะต้องการให้โรงเรียนขนาดเล็กอยู่รอด ก้าวข้ามผ่านปัญหาและอุปสรรคไปให้ได้..
พบเห็นและสัมผัสปัญหาจนชาชิน ศึกษาเรียนรู้และลงมือทำจนได้แนวปฏิบัติที่ดี ที่เชื่ออย่างแน่วแน่เลยว่า ต้องแก้และก้าวข้ามผ่านปัญหาไปได้ทุกปีการศึกษา..
ผมทำได้และรู้สึกหยิ่งทะนงในตนเอง แต่นอบน้อมต่อผู้มีพระคุณทั้งภาคเอกชนมากมายที่เข้ามาสนับสนุนช่วยเหลือ ญาติมิตรและกลุ่มเพื่อนที่ให้กำลังใจ..
ให้รอดพ้นจากภยันอันตราย รอดตายจากการผ่าตัดสมองถึง ๒ ครั้ง มิทำให้หวาดหวั่นพรั่นพรึงต่อชีวิต คิดสานต่องานของพ่อ ไม่เคยรั้งรอ แต่เรียนรู้ศาสตร์พระราชาทุกวัน เพื่อประยุกต์และบูรณาการสู่การเรียนการสอน..
กาลเวลาที่ผ่านมากับปัจจุบันและจนกว่าจะเกษียณ อีก ๔ ปีเท่านั้น การทำหน้าที่เพื่อหน้าที่จะสิ้นสุดลง ถ้าถึงวันนั้น..คงมีความสุขมากมาย ที่ได้พบแล้วกับความก้าวหน้าในชีวิตของการรับราชการ
ชีวิตเริ่มต้นใหม่ได้เสมอ..ไม่มีสิ่งใดสมบูรณ์แบบ..ผมบอกตนเองให้สู้งาน มากกว่าคอยใช้อำนาจสั่งการ ชีวิตครูที่แทบจะไม่มีโอกาสได้ใช้ยศฐาบรรดาศักดิ์ในการทำงานเลยแม้แต่น้อย คิดแต่เพียงว่า..ความอดทนและขยันหมั่นเพียรเท่านั้น ที่จะนำพาตนและองค์กรให้ก้าวหน้า
ผมพบแล้ว..นับตั้งแต่วันที่ ๒๒ สิงหาคม ๒๕๖๐ พระบาทสมเด็จพระปรเมนทรรามาธิบดีศรีสินทรมหาวชิราลงกรณ พระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าโปรดกระหม่อมให้ผู้แทนพระองค์นำแจกันดอกไม้และผลไม้มามอบให้ผมที่โรงเรียน..
จากวันนั้นเป็นต้นมา..พระมหากรุณาธิคุณอันหาที่สุดมิได้ ทำให้ร่างกายและจิตใจของผมแข็งแร็งมาก..เหมือนมีพลังที่จะดูดซับความดี มีมาสู่รั้วโรงเรียนขนาดเล็กอย่างไม่รู้จบ ค้นพบแนวทางพัฒนางานอย่างสว่างไสวอยู่เสมอ
ผมไม่รู้จักคำว่าเหน็ดเหนื่อยและอ่อนล้า..ผมนำพาผู้เรียนให้มีความสุขในการเรียน และบุคลากรก็ยอมรับที่จะให้ความร่วมมือกับแหล่งเรียนรู้ที่มีความพร้อมมากขึ้น..
ผมจึงบันทึกความทรงจำไว้ในหน้านี้อีกสักครั้ง..และคงมิอาจลืมเลือน เมื่อชีวิตและงาน อยู่ในสภาพแวดล้อมที่สะอาดสวยงามและร่มรื่น นักเรียนกำลังมีคุณภาพทางวิชาการและทักษะชีวิตที่ผมได้วาดฝันไว้..
ผมยังต้องการความช่วยเหลือจากภาคเอกชน เพราะเชื่อว่าทุกท่านเข้าใจดีว่าโรงเรียนขนาดเล็กยังด้อยโอกาสในบางเรื่อง และภาครัฐมิอาจดูแลได้..
ด้วยรางวัลแห่งชีวิตที่ผมได้รับพระราชทานจากพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ขอให้ทุกท่านวางใจว่าผมจะซื่อสัตย์ต่องาน ต่อทุกสิ่งทุกอย่างที่ทุกท่านสนับสนุนช่วยเหลือ
ผมได้พิสูจน์ตนเองให้ชุมชนผู้ปกครองได้เห็นผลงานมาแล้วหลายครั้ง จงรักและศรัทธาผมต่อไป เพื่อรักษาฐานที่มั่นของท่านและลูกหลานให้คงอยู่อย่างยั่งยืน
รากฐานของตึกคืออิฐ รากฐานชีวิตคือการศึกษา ผมจะไม่ทำให้ผิดหวัง และไม่คิดแม้กระทั่ง..จะทิ้งใครไว้ข้างหลัง...
ชยันต์ เพชรศรีจันทร์
๒๒ สิงหาคม ๒๕๖๒
