สวัสดีค่ะดิฉัน นางสาวรัตตะวัน พุ่มสวาท นักศึกษาสาขาการพัฒนาชุมชน มหาวิทยาลัยราชภัฏนครปฐม หน่วยฝึกที่ 4 องค์การบริหารส่วนตำบลทรงคะนอง ก็จะมาเล่าถึงการเริ่มฝึกงานวันแรกกันค่ะ โดยมีเนื้อหา ดังนี้
วันนี้ก็เป็นวันที่ 8 กรกฎาคม พ.ศ. 2562 เป็นวันแรกที่เริ่มฝึกงานที่องค์การบริหารส่วนตำบลทรงคะนอง จึงรู้สึกว่าต้องไปก่อนเวลาสักนิดหน่อย โดยพวกเราได้ขี่จักรยานยนต์และจากบ้านไปอบต.ทรงคะนอง โดยไปถึงอบต. เวลา 07.30 น. ซึ่งเป็นเวลาที่เช้ามาเพราะพวกพี่ๆที่อยู่ในอบต.เขาเริ่มงานตามเวลาราชการ พวกเราก็เลยนั่งรอจนถึงเวลาเปิดทำการ 08.30 น. ก็มีพี่ที่เป็นพี่เลี้ยงเราได้มาพูดคุยสอบถามเรื่องเกี่ยวกับการฝึกงาน จากนั้นพี่เลี้ยงก็ได้พาพวกเราไปแนะนำตัวกับพวกพี่ๆที่ทำงานในอบต.เพื่อทำความรู้จักกันไว้ หลังจากที่พี่เลี้ยงพาพวกเราไปแนะนำตัวเสร็จแล้วก็ได้พาเราไปดูห้องที่พวกเราจะใช้เป็นพื้นที่ในการทำงานในอบต.แห่งนี้ แล้วจากนั้นพี่เลี้ยงก็ได้ให้พวกเราเขาประชุมร่วมด้วย โดยมีเนื้อหาเกี่ยวกับเรื่องผู้ป่วยติดเตียงที่บางรายนั้นไม่มีรายได้ที่มากพอที่จะซื้อผ้าอ้อมสำหรับผู้ใหญ่ใช้ จนบางรายถึงกับต้องใช้ถุงพลาสติกแทนการใช้ผ้าอ้อมเพราะไม่มีกำลังทรัพย์มากพอที่จะซื้อจนทำให้บางทีก็เป็นแผลติดเชื้อ เพราะใช้ถุงพลาสติกในการธุระส่วนตัว และก็จะมีเรื่องของผู้สูงอายุบ้างเล็กน้อย และพอประชุมกันเสร็จสิ้นแล้วพวกเราก็ได้ช่วยป้าแม่บ้านจัดสถานที่สำหรับการทำประชาคมในวันพรุ่งนี้
จากนั้นพี่เลี้ยงก็ได้พาเราไปธนาคารขยะของอบต. ที่หมู่บ้านเอื้ออาทร โดยได้นั่งรถกระบะกันไป พอไปถึงเราก็ได้เรียนรู้วิธีการทำงานของธนาคารขยะ คือ เขาจะรับซื้อพวกกล่อง กระดาษ หรือเศษกระดาษ แล้วนำไปขายต่อ แล้วก็ยังนำพวกขยะบางส่วนมาทำเป็นงานฝีมือที่สวยงาม เช่น นำเศษผ้ามาทำเป็นพวงมาลัย และนำสำลีกับเศษผ้ามาประดิษฐ์ผลงานศิลปะ พวกรูปภาพ ได้อย่างสวยงามมาก แล้วยังมีการทำน้ำหมัก อีกด้วยค่ะ จากนั้นป้าที่ทำงานอยู่ที่ธนาคารขยะก็ได้สอนให้พวกเราลองคิดคำนวณ ว่าขยะที่เรานำมาขายมีวิธีการคิดยังไง อันไหนราคาเท่าไหร่ พอเสร็จจากตรงนั้นแล้วเราก็ได้ไปที่อนามัยส่งเสริมสุขภาพชุมชน โดยไปเพื่อที่จะไปทำความรู้จักกับพี่ที่ทำงานอยู่ที่นั้น เพราะเราจะต้องให้พี่เขาช่วยในเรื่องที่จะไปเยี่ยมเยียนผู้ป่วยติดเตียงและผู้สูงอายุในชุมชน หลังจากพูดคุยกันได้พอสมควร ก็ได้ไปเยี่ยมเยียนผู้ป่วยติดเตียงรายแรกคือพี่โจ้ พี่โจ้เป็นผู้ป่วยติดเตียงมาแล้ว 19 ปี โดยมีแม่เป็นผู้ดูแล ซึ่งแม่พี่เขาได้เล่าว่าดูแลมาตั้งแต่ตอนแม่เขาเดินได้ ทำงานได้ จนในปัจจุบันนั้นเดินไม่ได้แล้วต้องนั่งวิลแชร์ ดูแลพี่โจ้ โดยพี่โจ้นั้นถือว่าเป็นผู้ป่วยติดเตียงที่มีความสามารถเพราะหลังจากพูดคุยกันสักพักพี่เขาก็ให้พวกเราดูรูปภาพที่พี่เขาใช้ปากในการวาด ซึ่งหนูคิดว่ามันสวยมากเลย และก็พี่เขาก็บอกอีกอย่างตอนที่หนูกำลังดูรูปภาพแล้วชมว่าพี่เขาวาดสวยมากว่า “ ตอนที่เรามีแขน ขา ที่ใช้งานได้อย่างปกติเนี้ยควรใช้งานมันให้คุ้มค่า และอย่าเป็นแบบพี่เลย ” พอพี่เขาพูดแบบนั้นก็ทำให้เรารู้สึกว่า เออมันก็จริงแบบที่พี่เขาพูดนะ ถ้าคิดในทางกลับกันถ้าเราเป็นแบบพี่เขาเราจะทำได้ถึงขนาดนี้ไหม เราจะดิ้นรนเพื่อให้เราได้เป็นแบบปกติแบบคนอื่นเขาไหม พอคิดแบบนั้นก็เลยพอที่จะเข้าใจความรู้สึกของพี่เขา และสิ่งที่พี่เขาต้องการมากที่สุดนั้นก็คือ การที่ได้ออกไปวาดรูปข้างนอกบ้าง ซึ่งหนูคิดว่าแค่เพียงพี่เขาได้ออกไปข้างนอกบ้าง หรือแค่วันเดียวพี่เขาก็น่าจะมีกำลังใจมากขึ้นแล้ว เพราะได้ออกไปทำในสิ่งที่ชอบ พอสัมภาษณ์พี่โจ้เสร็จก็ไปที่บ้านอีกหลัง
โดยบ้านนี้เป็นบ้านของตากับยายคู่หนึ่งที่เป็นผู้สูงอายุแต่ยังสามารถที่จะลุกขึ้นนั่งได้บ้างและยังพูดคุยกันรู้เรื่อง โดยเราได้พูดคุยกับคุณตาก่อนซึ่งตาเป็นโรคความดัน และโรคไต ในระยะแรกเริ่ม ส่วนคุณยายนั้นเป็นเกี่ยวกับพวกข้อต่อจึงทำให้เวลาเดินนั้นต้องใช้ไม้เท้าในการเดินเหินไปมา โดยกรณีเคสนี้ก็มีพี่ที่เป็นลูกสาวคอยดูแลอยู่ตลอดและบ้านสุดท้ายเป็นคุณยายที่เป็นคล้ายๆเชิงการเป็นผู้ป่วยติดเตียงแล้ว เพราะเวลาเดินยายจะต้องให้คนคอยพยุง และไม่สามารถที่จะนั่งได้เป็นเวลานานๆแล้ว และยังเป็นโรคเบาหวาน ถึงขั้นที่ต้องฉีดยาที่แขนแล้ว แต่ก็ยังมีลูกสาวและหลานสาวคอยดูแลอยู่ข้างๆ จากนั้นพี่เขาก็พาไปที่บ้านเอื้ออาทรอีกครั้งเพื่อไปเยี่ยมเยียนผู้สูงอายุและนำเบี้ยคนชราไปให้ โดยเป็นคุณยายคนหนึ่งที่อยู่กับลูกสองคนที่ป่วยและพิการ โดยคนหนึ่งเป็นคนที่สติดีแต่ร่างกายพิการ และอีกคนสติไม่สมประกอบแต่ร่างกายดี ซึ่งการเป็นอยู่ก็ค่อนข้างที่จะลำบาก
หลังจากเสร็จการเยี่ยมเยียนแล้วก็ได้แต่งตั้งหัวหน้ากลุ่มและนั่งรถกลับมาอบต. เพื่อมาสรุปและแบ่งเวลา และแบ่งงานกันว่าเราควรทำอะไรกันก่อนและใครจะต้องทำหน้าที่อะไร จนถึงเวลา 16.30 น. ก็กลับบ้านกัน ถือว่าเสร็จสิ้นภารกิจในวันนี้ และมีอีกเรื่องคือต้องขอบคุณพี่เลี้ยงมากคะที่เลี้ยงก๋วยเตี๋ยวพวกหนู อร่อยมากเลยคะ ขอบคุณค่ะ ^^
