มีพี่สาวท่านนึง เล่าให้ฟังว่า ครอบครัวเป็นเบาหวานกันทั้งตระกูล บางคนก่อนเสียชีวิตนี่เหลือแต่ตัวกับหัว ที่เหลือโดนตัดทิ้งหมด ฟังแล้วก็น่าเวทนามาก พี่ท่านนี้เล่าว่า น้องสาวที่อยู่จ.ระยอง เวลานี้เป็นแผลที่นิ้วโป้งเท้าทั้งสองข้าง ขูดไป 3 รอบแล้ว ขูดจนถึงกระดูกขั้นตอนต่อไปหมอก็ต้องตัดนิ้วทิ้ง ส่งรูปมาให้ดู พร้อมกับอยากจะขอลองใช้ครีมขมิ้นดูดูแล้วแผลไม่ใหญ่นัก แต่ลึก เนื้อรอบขอบแผลเริ่มตาย อักเสบ เป็นหนองจากข้อสันนิษฐานนั้น หลังจากทาครีมขมิ้นไป 3 ครั้ง เช้า บ่าย และก่อนนอน วันรุ่งขึ้นหนอง และอาการอักเสบควรจะต้องหายไป แต่เพื่อความไม่ประมาทจึงแจ้งเผื่อไว้ว่า 3 วัน หลังจากใช้ไปได้วันที่ 2 ได้โทรไปถามอาการก็ทราบว่า อาการอักเสบ เป็นหนอง หายไปแล้วผู้ป่วยมั่นใจว่าจะรักษาหายได้ แต่ว่าเป็นคนขี้เกียจทาครีมขมิ้น ต้องให้ลูกสาวคอยเตือน หรือคอยทาให้ประกอบกับผู้ป่วยชอบย่ำน้ำ เฉอะแฉะบ่อยๆ จึงต้องบอกให้ลูกสาวคอยระวังอย่าให้แม่ย่ำน้ำ อย่าให้เท้าเปียกน้ำได้จะดีกว่า

หลังใช้ครีมขมิ้นทาไปได้ 15 วัน แผลก็ตื้นขึ้น มีการสร้างเนื้อเยื่อใหม่ทดแทน ทำให้หลุมลึกดูตื้นขึ้นอย่างเห็นได้ชัดแต่ระหว่างที่ใช้นั้น ช่วงสัปดาห์แรกที่แผลมีเลือดซึมๆออกมา ซึ่งเป็นอาการที่บ่งบอกว่าเซลล์เริ่มมีการฟื้นตัวและซ่อมแซมตัวเองหลังจากนั้นขอบแผลเป็นสีดำ แลดูน่ากลัว อันเป็นผลจากเส้นเลือดดำนำอาหารมาหล่อเลี้ยง เพื่อให้เซลล์มีการแบ่งตัวเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว

หลังจากใช้ครีมขมิ้นไป 30 วัน แผลตื้นขึ้น ขอบแผลดูเล็กลงอย่างเห็นได้ชัด ไม่มีการอักเสบ ไม่ติดเชื้อ ไม่มีหนอง แผลเริ่มแห้งอาการดูดีขึ้นอย่างรวดเร็ว

หลังจากใช้ครีมขมิ้นครบ 2 เดือน แผลเบาหวานที่เคยเป็นนั้น ก็มีการสร้างเซลล์ผิวหนังปิดทับปากแผล หายสนิทดีแล้ว แต่เซลล์ผิวหนังที่สร้างขึ้นมาใหม่ ไม่อาจมีสภาพเส้นลายเหมือนเดิมได้ เนื่องจากเซลล์บริเวณดังกล่าวถูกทำลายไปอย่างหมดสิ้น

ในฐานะนักวิจัย แม้ว่าผิวหนังที่สร้างกลับขึ้นมาใหม่ จะไม่มีลายเส้นและความเหมือนจากเดิมก่อนเป็นแผลก็ตาม แต่การที่แผลเบาหวานสามารถรักษาให้หายได้ ก็เป็นเป้าหมายหลักของงานวิจัยนี้ ด้วยผลลัพท์ที่ได้ในเวลา 60 วัน นับเป็นที่น่าพอใจครับ