วันที่ ๒๓ - ๒๔ ธันวาคม ๒๕๖๑ ศสช. จัดประชุม retreat เพื่อคิดแผนพัฒนาการศึกษาบุคลากรสุขภาพ ระยะ ๑๐ ปี  พ.ศ. ๒๕๖๑ – ๒๕๖๙ ที่ชูชัยบุรี ศรีอัมพวา    จ. สมุทรสงคราม    ผมจึงชวนสาวน้อยไปเที่ยวและพักผ่อนไปในตัว

               เราออกเดินทางจากบ้าน เช้าวันที่ ๒๓ เวลา ๖ น.   โดยผมขับรถเอง     ไปข้ามสะพานพระราม ๔   ออกถนนกาญจานาภิเษก  ต่อด้วยถนน ๓๕ หรือพระราม ๒    ไปเข้าสมุทรสงคราม

                เพราะโรงแรมยังไม่มีห้องว่างให้สาวน้อยเข้าพักตามที่ผมแจ้งไว้กับเจ้าหน้าที่ของ ศสช.    ผมจึงชวนสาวน้อยไปเที่ยวตลาดอัมพวา     โดยขับรถไปจอดหน้าสถานีตำรวจแล้วเดินไป    สาวน้อยพอจะเดินไหว    แต่ก็ไม่ยอมเดินขึ้นสะพานข้ามคลองอัมพวา     เราเดินอยู่ฝั่งเดียวของคลอง    มีร้านก๋วยเตี๋ยวยืนยง  ท่าทางน่ากิน   ตอนนั้นเวลา ๙ โมงเศษ    สาวน้อยชวนกิน    ผมสั่งก๋วยเตี๋ยวเส้นหมี่ขาหมู    สาวน้อยสั่งเย็นตาโฟ ว่าอร่อย    แต่ของผมรสชาติธรรมดาๆ   

                เราเดินชมตลาดลึกเข้าไปทางต้นคลอง     เห็นบ้านที่ดัดแปลงเป็นโฮมสเตย์มากมาย     แล้วซื้อหมี่กรอบแม่เล็ก สูตรโบราณ ตามที่เล่าไว้ที่ () เมื่อ ๒ ปีที่แล้ว     หนึ่งถุงประกอบด้วยหมี่กรอบ และข้าวเม่ากรอบรวม ๕ กล่อง ราคา ๑๐๐ บาท    เดินกลับออกมาตรงเชิงสะพานข้ามคลองมีร้านขายอาหาร ผมซื้อปลาทูต้มหวานตัวใหญ่มาก ๒ ตัวหนึ่งร้อยบาท   

                หมี่กรอบที่ซื้อมา เมื่อกลับถึงบ้านบ่ายวันที่ ๒๔ ผมหยิบออกจากรถส่งให้สาวน้อย     จนบัดนี้ยังหาไม่พบ

                ทีมงาน ศสช. โทรศัพท์มาตาม ว่าทางโรงแรมจัดห้องให้ได้แล้ว     เราจึงกลับไปที่โรงแรมและได้ห้องพักหมายเลข ๑๑๑ ชั้นล่าง ใกล้ห้องประชุม    เป็นห้องที่อยู่ด้านหลังโรงแรมสงบเงียบดีมาก    แต่ห้องแคบและไม่มีโซฟา ไม่สมกับลักษณะโรงแรมที่หรู   

               หลังประชุมช่วงเช้า ก็ถึงเวลาอาหารเที่ยง    พบว่าอาหารรสชาติดีมาก    โดยเฉพาะปลาทูต้มหวานที่เขาเรียกปลาตาเตี๊ยะ   

               การประชุมวันที่ ๒๓ เลิกก่อน ๑๗ น.   มีเวลาเดินชมบริเวณโรงแรม    และเดินไปตลาดน้ำอัมพวา     ซึ่งมีทางเดินริมคลองอัมพวาห่างออกไปเพียง ๔๐๐ เมตร

               เราจึงได้เห็นลักษณะของโรงแรม ที่แปลกแยกจากธรรมชาติธรรมดาๆ ของจังหวัดสมุทรสงคราม    เจ้าของซึ่งเป็นเศรษฐี ชื่นชอบศิลปกรรมฮินดู    จัดลานศิวลิงค์ และห้องศิวลึงค์    เขาว่าไม้ที่ก่อสร้างและประดับห้องซื้อจากอินเดีย    เป็นไม้กฤษณาที่ราคาแพง    รวมแล้วสถาปัตยกรรมและศิลปกรรมที่จัดแปลกแยกจากความเป็นอัมพวามาก    แต่อาจมีคนชื่นชอบไม่น้อย    เพราะเป็นที่บูชาเทพเจ้าขอพร            

              เช้ามืดวันที่ ๒๔ ผมออกไปเดินออกกำลัง     เดินอยู่ภายในบริเวณโรงแรม ออกไปทางปากซอย     แล้วกลับมาเดินริมคลอง   ทั้งเดินไปทางตลาดน้ำ และเดินไปทางตรงกันข้าม    ซึ่งมีทางเดินริมคลองตลอดเส้นทาง    ไปจนถึงทางลอดใต้สะพานของถนนใหญ่    เดินขึ้นไปดูลาดเลาถนน ที่กำลังขยายจาก ๔ เป็น ๖ เลน   

              เดินกลับมาตามทางเดินเลียบคลอง มีผู้สูงอายุมานั่งเล่นริมทางเดิน    สอบถามได้ความว่าทางเดินเลียบคลองนี้มีมานานมาก เป็นสะพานไม้    ทางเทศบาลเพิ่งมาทำเป็นทางเดินคอนกรีตอย่างดีเมื่อ ๔ ปีมานี้เอง     ผมสังเกตว่า อีกฝั่งคลองไม่มีทางเดินสาธารณะอย่างฝั่งนี้     

              เช้าวันที่ ๒๔ ผมถูกสาวน้อยกล่าวหาว่าหลอกพาไปนอนโรงแรม ไม่ได้พาไปเที่ยวอย่างที่บอก    จนผมต้องออกจากที่ประชุมตอนก่อน ๑๑ น. เพื่อพาเธอกลับบ้าน   

             

  

วิจารณ์ พานิช

๒๘ ธ.ค. ๖๑

1 คลองอัมพวายามเช้าตรู่

2 บ้านชาวบ้านริมคลองติดกับโรงแรม

3 เรือนไทยในโรงแรม

4 สถาปัตยกรรมฮินดู

5 ภายในสวน

6 คลองอัมพวาหน้าโรงแรม

7 ในสวนศิวลึงค์

8 ห้องศิวลึงค์

9 ริมแม่น้ำแม่กลอง

10 ตลาดน้ำยามเช้ายังเงียบสงบ

11 ในตลาด

12 ร้านก๋วยเตี๋ยวยืนยง

13 เดินกลับ