แลเรื่องราวพระเจ้าราชาธิราชนั้นว่า ยังมีพระมหาเถรองค์หนึ่งมีนามปรากฏว่า พระคะวัมบดีเถรเป็นบุตรเจ้าเมืองสะเทิม อภิญาณแลมารดามหาเถรถึงแก่มรณภาพ พระผู้เป็นเจ้าเล็งด้วยทิพจักขุญาณ แจ้งว่ามารดาไปเกิดในประเทศรามัญ พระผู้เป็นเจ้าปรารถนาจะให้เป็นประโยชน์แก่มารดา แลกระษัตรเศรษฐีคหบดีพราหมณ์ราษฎรฝ่ายหญิงชาวเมืองสะเทิม จึ่งเข้าญาณสมาบัติเป็นบาทแห่งอภิญาณ สำแดงวิถีปาฏิหาริย์เหาะมายังเมืองสะเทิม สมเด็จพระเจ้าอโศกราชบพิตร เห็นปาฏิหาริย์ของพระผู้เป็นเจ้าก็เลื่อมใสในคุณพระอรหันต์ แล้วพระเจ้าอโศกราช จึ่งตรัสถามพระมหาเถรว่า เมื่อสมเด็จพระศรีสรรเพชรบรมโลกนาถมีพระชนม์เสด็จทรมานอยู่นั้น มีพระพุทธบัณฑูรทำนายไว้ประการใดบ้าง พระมหาเถรเจ้าถวายพระพรตามกระแสพุทธญาณกระษัตรทำนายไว้ว่า เมื่อองค์เสด็จมีพระชนมายุนั้น เสด็จมาจากอรัญประเทศราวป่าอันป่าตะมะนั้นยังมีมหายักษ์แปดคน เห็นสมเด็จพระเจ้าฉัพพรรณรังศรีเลื่อมประภัสสรก็เลื่อมใสยินดี จึงเก็บเอาใบพลวงแปดไปกระทำเพดาน เอาศิลามีพรรณอันเข้ามากระทำเป็นแท่น อาราธนาสมเด็จพระพุทธเจ้า เสด็จนั่งเหนือเศวตบนศิลาอาสน์ แล้วจึงเก็บเอาผลพวาป่ามากระทำเป็นน้ำอัตบาลถวาย แล้วจึงเอาน้ำมันมาตามประทีปถวายสมเด็จพระพุทธเจ้า แล้วจึงตรัสแก่นายมหายักษ์ทั้งแปดคน ดูกรมหายักษ์พลานิสงส์ซึ่งท่านทั้งปวงได้กระทำสักการระบูชาแก่พระตถาคตในครั้งนี้จะให้ผลแก่ท่าน ให้ได้เสวยพระสวัสดิ์มนุษย์ในอนาคตกาล ท่านจะได้เกียรติเป็นกระษัตราธิบดี อันประกอบไปด้วยมหันต์เดชานุภาพอันประเสริฐ แลประเทศชาวป่าอันนี้ จะมีมหายักษ์กระษัตรองค์หนึ่งมาสร้างพระนคร ลงชื่อว่าเมืองเมาะตะมะ สมเด็จพระพุทธเจ้ากระทำนายมหายักษ์แล้ว ก็เสด็จไปโปรดพระพุทธพิไสยถ้วนกำหนดพระชนมายุศม์แล้ว ก็เสด็จเข้าสู่พระปรินิพพาน
๑ พระเจ้าอลังคจอสูได้มาสร้างเมืองเมาะตะมะ
อยู่จำเนียรมายังมีพระมหากระษัตรพระองค์หนึ่ง ทรงพระนามชื่อว่าอลังคจอสู ยกทัพลงมาตีเมืองสะเทิม ให้กวาดเอาครัวขึ้นไปไว้ ณ เมืองพุกาม แล้วพระองค์เสด็จประพาสป่าชื่อว่าปัทวัน เสด็จไปถึงที่ตำบลป่าเมาะตะมะ ทอดพระเนตรเห็นภูมิสถานสะอาดควรที่จะสร้างเมืองได้ พระเจ้าอลังคจอสูก็สร้างเมืองลงในสถานที่นั้น ครั้นสร้างแล้วก็พระราชทานให้อะลีมามางแขกเป็นเจ้าเมืองเมาะตะมะ พระราชทานอำเภอขึ้นกับเมาะตะมะนั้น ทิศเหนือกับเมืองตองอู ข้างตะวันออกต่อกันกับเมืองไทย ทิศใต้ต่อกันกับเมืองสะเติง แล้วพระเจ้าอลังคะจอสูกลับไปเมืองพุกาม ในเมื่อศักราชได้ ๖๓๔ ปี พระเจ้าอลังคะจอสูเสด็จทิวงคต เจ้าจัตเวษราชกุมารผู้เป็นพระราชบุตร ได้เสวยราชสมบัติในเมืองพุกามแทนสมเด็จพระราชบิดา ทรงพระนามชื่อว่าพญาอนันทไชย พญาอนันทไชยมีพระโองการตรัสสั่งอะลีมามางเจ้าเมืองมะตะมะ อะลีมามางขัดพระโองการขึ้นพระเจ้าอนันทไชยทรงพระโกรธ จึงตรัสสั่งให้สมิงสีหะสูรเสนาเป็นแม่ทัพยกไปตีเมืองมะตะมะ แต่ก่อนอะลีมามางหนีขึ้นไปเมืองหริภุญชัย สมิงสหะเสนาให้อาชญาพญารักษาเมืองเมาะตะมะได้สามปี ศักราชได้ ๖๓๖ปี อะลีมามางหนีแตกไปนั้น ได้พลโยธาแล้วกลับไปเมืองเมาะตะมะ อะลีมามางฆ่าอัศญาพญาเสีย แลที่อัศญาพญาตายนั้นเรียกเขาว่าอัตญาคุมเท่าบัดนี้
