เถียงนา....ท่าฝาง

เถียงนาน้อย...แหล่งเรียนรู้นอกห้องเรียน

ปิดเทอมมาหลายวัน  แต่ว่า ยังไม่รู้สึกว่าปิดเทอมเลย 

เพราะคนเป็นครูอย่างพวกเรา  หลาย ๆ คน

ก็คงต้องวน ๆ เวียน ๆ อยู่แถว ๆ โรงเรียนนี่แหละ  

" งานครู ไม่มีคำว่าปิดเรียน หรือปิดเทอม"  นั่นแล....


ช่วงนี้ คุณมะเดื่อต้องทำหน้าที่ " ครู ( มี ) เวร "  จึงถือโอกาสนัดหมาย

เด็ก ๆ ที่ต้องเป็นตัวแทนของกลุ่มโรงเรียน  เพื่อเข้าแข่งขันในงาน

ศิลปหัตกรรมนักเรียน ในระดับเขตพื้นที่  มาฝึกซ้อมกันไว้ก่อน

เพื่อที่จะเข้าแข่งขัน ระดับเขตพื้นที่ ช่วงเปิดเทอมนี้

รายการที่คุณมะเดื่อรับผิดชอบฝึกซ้อมมีทั้งหมด  ๕  รายการด้วยกัน

คือ  หนังสือเล่มเล็ก   ท่องอาขยาน  โครงงานวิทยาศาสตร์

ศิลป์สร้างสรรค์  และ  พินิจวรรณคดี   ( ระดับป.๔ - ๖  ทุกรายการ)

ปีนี้ไม่ได้จริงจังกับการเข้าแข่งขัน เนื่องจากไม่มีเวลาฝึกซ้อมเลย

ส่วนใหญ่เป็นความสามารถของเด็กเองทั้งนั้น  



นอกจากอยู่เวร  และฝึกซ้อมเด็ก ๆ แล้ว  ยังขอแรงน้อง ๆ 

ให้มาช่วยกันสร้าง " เถียงนาน้อย"  หรือ...แถวถิ่นบ้านเราเรียกว่า  ...  

" ขนำนา...หรือ  หนำนา" ....ให้จนสำเร็จ ...  ซึ่งบริเวณนี้

อยู่หลังอาคารเรียนหลังใหม่  ซึ่งคุณมะเดื่อตั้งใจว่าจะทำบริเวณนี้

ให้เป็น  " แหล่งเรียนรู้เศรษฐกิจพอเพียง"  ในรูปแบบจำลอง

สำหรับให้เด็ก ๆ และ ผู้สนใจได้เข้ามาเรียนรู้



ณ  วันนี้ บริเวณพื้นที่อันน้อยนิดนี้ ก็ปรากฏเป็นรูปเป็นร่างขึ้นบ้างแล้ว

ถึงแม้ว่า วันนี้จะมีเพียง  " เถียงนา "  หรือ  " หนำนาน้อย"

แต่ก็เป็นการเริ่มต้นด้วยดี  ...  เถียงนาเล็ก ๆ มุงด้วยหญ้าคา

ฝาโล่ง ๆ มีแคร่ไม้ไผ่เล็ก ๆ ให้นั่งหรือนอนพักรับลมเย็น ๆ 

ข้าง ๆ มี  " ลอมฟาง"  ที่ทำจาก " หญ้าปากแตก"  ( เป็นชื่อ

ที่แม่ของคุณมะเดื่อตั้งชื่อให้กับเจ้าหญ้าแพรกใหญ่

ที่มีลำต้นยาว ๆ มีความเหนียวสุด ๆ หากใครสะดุดก็มีหวัง

ได้ล้มคะมำจนปากแตกได้น่ะแหละ....ช่างเป็นชื่อที่เหมาะเจาะ

ที่สุด...)  บริเวณนี้เต็มไปด้วยเจ้าหญ้าปากแตก กำจัดยากยิ่ง

คุณมะเดื่อจัดการถากด้วยจอบ  ครูน้อย (อดีตลูกชาวนา)

จัดการปั้นลอมฟางให้  ไม่ต้องหอบหญ้าไปทิ้ง

ใช้ประโยชน์ได้...ดูดีไปอีกแบบ



วันนี้ที่เถียงนาน้อย...มีกิจกรรมที่ทำให้ทุก ๆ คน รื่นเริง สนุกสนานทั่วกัน

กับ ปาร์ตี้  "ข้าวเหนียวส้มตำ  +  ปลาเค็ม"  ฝีมือ ครูน้อย  

เด็ก ๆ ช่วยกันปรุง ช่วยกันกิน  อิ่มหนำสำราญใจไปตาม ๆ กัน



ฝีมือทำปลานิลเค็มพอดีกินของครูน้อย ต้องบอกว่า ...สุดยอด...

กินกับข้าวเหนียวส้มตำ  " แซ่บอีหลี...แท้ ๆ "  ไม่ว่าจะเป็นปลานิลเค็ม

แบบทอด  หรือ  ปิ้ง  ก็  " แซ่บนัวคือกัน "  เด็ก ๆ  ช่วยกันคนละไม้คนละมือ

ใครอยากกินส้มตำรสไหน  ก็สามารถโขลกเองได้เลย...แบบนี้หนุกหนานสุด ๆ 


พรุ่งนี้  มีงานที่จะต้องสานต่ออีกมากมาย   เปิดเทอมใหม่นี้  เด็ก ๆ จะมี

แหล่งเรียนรู้นอกห้องเรยนใหม่ ที่ให้ได้เรียนรู้และน่าสนใจอีกแหล่งหนึ่ง...

......หวังอย่างนั้นนะ........


บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน ในมุมมอง



ความเห็น (4)

-สวัสดีครับพี่ครู-กิจกรรมแบบเรียนรู้ด้วยการปฏิบัติจริงถือเป็นสิ่งที่ผมชื่นชอบครับ-ความสุขอยู่รอบตัวเรา-ปีหน้าฟ้าใหม่ มีเวลาพักผ่อนแล้วก็เดินทางมาเยี่ยมเยียนกันที่บ้านไร่นะครับ-ขอบคุณครับ

เขียนเมื่อ 

สุด ยอดๆๆๆๆๆๆ ค่ะ คุณครู..มี(เวรที่ เป็นบุญ กับ เด็ก..อิอิ…)

เขียนเมื่อ 

เป็นบรรยากาศที่อบอุ่น ของครูและศิษย์ ชอบค่ะ

เขียนเมื่อ 

เถียงนาน้อย … น่ารักมาก

ส้มตำของคุณครูน้อย … น่ากินที่สุด

ไอเดียคุณครูมะเดื่อ … น่าชื่นชมมาก ๆ ค่ะ