พี่ที่เคารพท่านหนึ่งส่งข้อความมาหา เธอบอกว่าวันที่ ๒๘ กันยายน ซึ่งเป็น “วันทำแท้งโลก” ในปีนี้ เค้าใช้ธีมว่า #LetsTalkAbortion
“เอิ่ม..เหมือนเป็นหวัด” ผมตอบกลับไป โดยนัยยะว่า มันคือเรื่องปกติ เราควรดูแลคนท้องที่จะทำแท้งได้ตามปกติ เหมือนคุยกับคนท้องที่มาฝากครรภ์
“เป็นหวัดเหรอคะ 555” เธอหัวเราะออกมาเป็นเลขอารบิก
“ครับ ทำแท้ง มันคือ เหตุการณ์ปกติ เหมือนเป็นหวัด หวัดนรีเวช” ผมตอบกลับไป
อันที่จริงผมก็คิดอย่างนั้นจริงๆ และเคยพูดประโยคนี้ออกไปเมื่อครั้งไปเสวนาเรื่องนี้ที่หอศิลป์กรุงเทพฯ หลายปีก่อน
“ใช่เลย ได้แก๊กรณรงค์แล้ว ทำแท้ง คือ การรักษาปกติ เหมือนการรักษาไข้หวัด คุยเรื่องไข้หวัด คุยเรื่องทำแท้งให้เป็นบทสนทนาสุขภาพผู้หญิง
#LetsTalkAbortion” เธอเก็ต
หายไประยะหนึ่ง เธอบอกว่าจะไปตากผ้า แล้วก็กลับมาด้วยประโยคที่คล้ายๆกัน
“ยุติการตั้งครรภ์ คือ หวัดทางนรีเวช
สังคมควรมองผู้หญิงท้องไม่พร้อมที่ตัดสินในทำแท้งว่าเป็นเรื่องปกติ เหมือนคนมารับบริการรักษาการมีบุตรยาก มะเร็งปากมดลูก หรือแม้กระทั่งเป็นหวัด...
คุยเรื่องไข้หวัด..
คุยเรื่องทำแท้ง ให้เป็นบทสนทนาสุขภาพ
วันที่ 28 กันยายนของทุกปี เป็นวันยุติการตั้งครรภ์สากล
คำขวัญในปีนี้คือ “Normalize abortion: It’s part of our lives!”
#LetsTalkAbortion”
“ไม่ปังครับพี่” ผมคิดว่ามันห้วน ขาดบริบท หรือขาดอะไรสักอย่าง มันแห้งๆชอบกล” ผมบอกออกไป
ว่าแล้วผมก็นั่งลงพิมพ์ข้อความอะไรบางอย่าง
...............
“ถ้าสังคมยังคงมีความฝันถึงความเสมอภาคและความเท่าเทียม
สังคมและผู้คนควรมองเรื่องของการท้องไม่พร้อมเสมือนหนึ่งการเจ็บป่วยปกติ เหมือนเป็นไข้หวัด เหมือนการเป็นเนื้องอก การเปิดโอกาสให้เขาได้เข้ามาพูดคุย หารือ ร่วมหาทางออก มันคือ สังคมแห่งความเสมอภาคที่เราฝันถึง”
เอิ่ม..มันจะออกอารมณ์เสี่ยวๆนิดหนึ่งตามประสา
ธนพันธ์ ชูบุญเสี่ยวเสียวเสี้ยวเดียว
๑๗ กย ๖๑
