บันทึกที่ ๒๑๗ พอเพียง:ต้นไม้เพื่อชีวิตสู่ความพอเพียง

บันทึกที่ ๒๑๗ พอเพียง:ต้นไม้เพื่อชีวิตสู่ความพอเพียง

….....การที่ได้สัมผัสกับต้นไม้ใบหญ้า ธรรมชาติที่อยู่รอบข้างช่วยทำให้จิตใจที่อ่อนล้า เหน็ดเหนื่อยจากการกรำงานประจำที่ทำอยู่ผ่อนคลายเบาบางลงได้มาก ก่อนเคยใช้เวลาว่างในวันหยุดทำงานบ้าน ดูทีวี  อ่านหนังสือ หรือปั่นจักรยานออกกำลังกายก็ทำให้ผ่อนคลายได้เพียงเล็กน้อย
.......ลองปรับวิถีการดำเนินชีวิตของตนใหม่ เอาเวลาว่างในวันหยุดมาปลูกต้นไม้ ทำสวน โดยเริ่มต้นที่ปลูกกล้วยก่อนเป็นอันดับแรก  ค่อยเริ่มต้นเรียนรู้ลงมือปฏิบัติ บางครั้งพลาดผิดล้มเหลวด้วยอ่อนประสบการณ์ แต่ไม่เคยคิดท้อ อยากเรียนรู้เศรษฐกิจพอเพียงตามรอยเท้าพ่อ ในภาวะเวลาที่จำกัดจะกระทำเท่าที่ทำได้ ค่อยเป็นค่อยไป  ค่อยแก้ไข  ปรับปรุง  พัฒนาตน
........ทุกหยาดเหงื่อที่หยดไหลเพื่อให้ได้มาถึงการเจริญเติบโตของต้นไม้ที่ปลูก ช่วยเพิ่มพลังใจในการทำงาน การขับเคลื่อนแนวทางการเรียนรู้สู่ความพอเพียง ต้นไม้ที่ปลูกให้ดอกออกผลแม้เพียงเล็กน้อยช่งเหมือนหยดน้ำทิพย์ชโลมใจให้ก้าวสู้ต้อไป

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน พอเพียง



ความเห็น (4)

เขียนเมื่อ 

ลอง ปลูกกล้วยเอาปลายลงดิน รึยังคะ…

เขียนเมื่อ 

แนวทางที่ยั่งยืนครับครู..

เขียนเมื่อ 

ยังไม่ได้ทดลองปลูกกล้วยเอาปลายลงดินเลยค่ะ จะทดลองทำดูขอบคุณนะคะคุณยายธีที่แนะนำค่ะ

เขียนเมื่อ 

กำลังศึกษาเรียนรู้ และจะเดินตามแนวทางของพ่อค่ะ