๗๙๑. โอกาส...

ทุกคนเกิดมาภายใต้การรับรู้ที่ถูกต้องอย่างหนึ่งก็คือ..แต่ละคนมี “โอกาส” ไม่เท่ากัน แต่มันไม่ใช่ปัญหาชีวิต เพราะว่าชีวิตของคนที่ไม่มีปัญหา ก็ใช่ว่าจะได้รับโอกาสมากมาย.. พอตั้งหลักตั้งลำชีวิตได้..คราวนี้ล่ะ จะเริ่มแสวงหาโอกาสที่พึงพอใจ ด้วยการศึกษาเรียนรู้ เพื่อปูทางไปสู่เครื่องมือในการพัฒนาตน พัฒนางานและครอบครัว โอกาส..มีอยู่ทุกหนทุกแห่ง บางคนถึงกับพูดว่า โอกาสก็เหมือน “อากาศ” ที่เราสูดเข้าไปเพื่อการหายใจ มีอยู่กระจัดกระจายไปทั่ว..จึงขึ้นอยู่กับว่า เราจะรู้จักไขว่คว้ามากน้อยแค่ไหน? แต่บางครั้ง.ก็ต้องระมัดระวังเหมือนกัน ประมาณว่าอย่าฉวยโอกาสจนเกินไป นั่นอาจหมายถึง..การได้มาซึ่งการเอารัดเอาเปรียบ เห็นแก่ตัว และผิดทำนองคลองธรรม มีคนเก่งๆ ที่ใช้สติ..ในการดำเนินชีวิต มักจะทำ “วิกฤติให้เป็นโอกาส” เสมอ แต่ก็มีผู้บริหารจำนวนไม่น้อย ที่ทำ “โอกาสให้เป็นวิกฤติ” ซะงั้น แต่อย่างน้อยก็ทำให้เราเข้าใจได้ว่า “โอกาส” มีความหมายในเชิงบวกอย่างแน่นอน.. หลายคน..มีโอกาสมาตั้งแต่เกิด คือ เกิดมาด้วยความพร้อมทุกสิ่ง และก็มีหลายคนเช่นเดียวกัน..ได้แต่คิดฝันว่าสักวันจะได้รับโอกาสบ้าง จึงแสวงหาด้วยความมานะ มุ่งมั่นและอดทน..เมื่อได้รับแล้ว จะทะนุถนอมไว้ และใช้โอกาสอย่างรู้คุณค่า.. คนที่มีโอกาสจะมากหรือน้อย..มีข้อพึงระวังอย่างหนึ่ง คือต้องเรียนรู้การใช้โอกาสด้วย เพราะว่าโอกาสนั้นเปลี่ยนแปลงได้เสมอ ตามกาลเวลาและสภาวะแวดล้อม คิดได้ตรงนี้ ก็พึงระลึกรู้ตัวอย่าได้ประมาทเป็นอันขาด มีตัวอย่างให้เห็นอยู่บ่อยครั้ง ว่ามีคนที่ใช้ “โอกาสสิ้นเปลือง”เหลือเกิน มีหน้าที่รับราชการแต่ไม่ทำหน้าที่ให้สมบูรณ์ มีตำแหน่งการงานที่ใหญ่โตแต่เสวยสุขบนความทุกข์ของคนอื่น บางคนเชื่อมั่นในโอกาสที่มีจนหลีกหนีกฎกติกาของสังคม ที่สุดแล้วชีวิตก็ไปไม่รอด.. คนที่รู้คุณค่าของ “โอกาส” จะไม่ปล่อยโอกาสให้หลุดลอย ไม่ยอมเสียโอกาสไปง่ายๆ เรียกว่าไม่ตัดโอกาสของตนเอง กรณีนี้สอดคล้องกับผู้ที่กำลังศึกษาเล่าเรียน ที่ต้องใช้ความเพียรพยายาม คราใดที่รู้สึกท้อ ขอให้นึกถึงคนอีกเป็นจำนวนมาก ที่อยากเรียนหนังสือ..แต่ไม่มีโอกาสได้เรียน.. ในยุคปัจจุบัน..มีการรณรงค์ส่งเสริมให้ผู้คนแบ่งปันโอกาสกันอย่างมากมาย หลายรูปแบบ ทั้งจิตอาสา การพัฒนาในรูปแบบเครือข่าย ทำให้สังคมน่าอยู่ คนหรือองค์กรที่ด้อยโอกาส ได้รับการดูแลช่วยเหลือส่งผลทางใจที่ไม่สิ้นหวังหรือหมดโอกาสซะทีเดียว เคยไหม..ที่เราลืมใช้โอกาสเพื่อตัวเองบ้าง..แบบที่ไม่ต้องเบียดเบียนใคร ด้วยการทำงานเต็มที่เต็มเวลา จากนั้น..ในวันว่าง..หาโอกาสขับรถไปผ่อนคลายชายทะเล ไปดื่มด่ำกับขุนเขาและน้ำตก ไปชื่นชมวิถีชีวิตของผู้คนในชนบทบ้าง หลายคน..ใช้ความคิดและจิตใจ ทุ่มเทให้กับงาน เพื่อหาทรัพย์สินเงินทอง จนลืมให้โอกาสร่างกายได้พักยืดเส้นยืดสาย จึงมีคำถามว่า..วันนี้คุณเปิดโอกาสให้ตนเองได้ “ออกกำลังกายหรือยัง?” ที่ผมพูดมาทั้งหมดนี้ ก็เพราะผมไม่เคยสูญเสียโอกาส แต่ก่อนหน้านี้ โอกาส ของชีวิตไม่เคยได้มาอย่างง่ายดาย เมื่อพบแล้ว..ผมจะรักษาไว้แล้วให้โอกาสตัวเองได้ตอบแทนคุณของแผ่นดิน ด้วยการพัฒนาการศึกษาในทุกวิถีทาง.. ผมอยากเป็น “นักเขียน” จึงหาโอกาสอ่านหนังสือแล้วฝึกปรืองานเขียน จนทุกวันนี้ได้เป็น “นักเขียนสมัครเล่น” ใน “หมอชาวบ้าน” วารสารทรงคุณค่าที่เหลืออยู่ในแวดวงหนังสือ นี่คือเวทีที่ผมใช้โอกาสแบ่งปันความรู้อยู่เสมอ.. อย่างน้อยก็ทำให้ผมรู้ว่า โอกาสงามๆจะไม่เกิดขึ้นเลย ถ้าเราไม่รู้จักลงมือทำ อย่างสร้างสรรค์…. ชยันต์ เพชรศรีจันทร์๙ กันยายน ๒๕๖๑

ความเห็น

บทความในวันเดียวกัน