เป็นเพลงที่ชอบอีกบทเพลงหนึ่ง...ถึงแม้จะเข้าสู่วัยเกษียณ แต่ชอบฟังเพลงของวัยรุ่น อาจเป็นเพราะพี่ฟ้าคราม ซึมซับจากพ่อเพรียง เจ้าลูกชายตัวเล็กมาก็เป็นได้ มาเปิดให้ย่าฟัง...เลยชอบเพลงนี้...ขอเก็บไว้ฟังในบันทึกนี้ค่ะ...
เสียงของคำว่ารักเธอคงไม่เข้าใจ ใช้แววตาอย่างไรเธอคงไม่รู้ ทำได้เพียงห่วงใยในวันที่เธอไม่อยู่ แม้ลึกๆ จะรู้ว่าเธอมีใคร วันที่เธอปล่อยมือใจฉันเองแทบบ้า ร้องเรียกเธอจนน้ำตาไม่เหลือสักหยด อย่าทิ้งฉันไปได้ไหม อย่าทำอย่างนี้ได้โปรด ทั้งหัวใจของหมามันมีแค่ห้องเดียว มีให้คนที่รักคนๆ เดียวเท่านั้น แม้ว่าโดนปล่อยทิ้งยังคงรอคอยนับวัน คนที่มันรักจะกลับมา เหมือนเคย วันที่เธอปล่อยมือใจฉันเองแทบบ้า ร้องเรียกเธอจนน้ำตาไม่เหลือสักหยด อย่าทิ้งฉันไปได้ไหมอย่าทำอย่างนี้ ได้โปรด ทั้งหัวใจของหมามันมีแค่ห้องเดียว มีให้คนที่รักคนๆ เดียวเท่านั้น แม้ว่าโดนปล่อยทิ้งยังคงรอคอยนับวัน คนที่มันรักจะกลับมาเหมือนเคย เพราะว่าใจของหมามันมีแค่ที่เดียว เว้นว่างใจเอาไว้คนๆ เดียวเท่านั้น แม้ว่าจะถูกทิ้งยังคงรอคอยสักวัน คนที่มันรักจะกลับมาที่เดิม แม้จะเจ็บแค่ไหนปวดร้าวก็ช่างมัน ได้แค่ยืนข้างคนที่รักก็พอ...
...อ้างอิง https://www.siamzone.com/music/thailyric/10889
ขอขอบคุณทุกท่านที่ให้เกียรติเข้ามาฟังเพลงนี้ค่ะ
บุษยมาศ แสงเงิน
๒๓ สิงหาคม ๒๕๖๑
ที่มา : https://www.youtube.com/watch?v=lKJ3vwhpx9A
