๖๙๖. สัปดาห์สุดท้าย..เรียบง่าย..แต่ก็งดงาม

หนึ่งปีการศึกษากำลังจะผ่านพ้นไป..ย่างเข้าสู่สัปดาห์สุดท้ายแล้ว ภาพการทำงาน..ตั้งแต่ต้นเทอม..ยังดูเคลื่อนไหวเหมือนว่ายังผ่านมาไม่นาน..

สรุปงานสั้นๆพอเป็นสังเขป เก็บภาพความทรงจำโดยรอบโรงเรียน..เพื่อประเมินการพัฒนางานในรอบปี เน้นที่แหล่งเรียนรู้และสิ่งแวดล้อม..

เพราะมันคือลมหายใจของโรงเรียนขนาดเล็ก ที่ช่วยเพิ่มพลังและแรงใจในการทำงาน ตลอดจนเป็นสีสันที่สร้างศรัทธาแก่ผู้พบเห็น..

กาลเวลาเปลี่ยนไปเฉกเช่นฤดูกาล..ที่เปลี่ยนแปลงทุกปี..วันนี้..เมื่อปีที่แล้วที่เคยมองว่าแห้งแล้ง มองไปทางไหนดูทรุดโทรม แต่ปีนี้กลับไม่เป็นเช่นนั้น..

ต้นไม้ใบหญ้าเขียวขจี มองเห็นความสดใสสะอาดตา..เหมือนไม่ใช่ปลายเดือนมีนาคม ใบไม้สีเหลืองร่วงหล่นหมดสิ้นแล้ว คงไว้แต่ใบสีเขียวร่มครึ้มทั่วทั้งบริเวณ..

ผมจัดเตรียมห้องประชุม..เตรียมต้อนรับผู้ปกครอง จัดโต๊ะเก้าอี้และเวทีอย่างเรียบง่าย วันประชุมจะบอกเล่านโยบายและกำหนดการที่สำคัญ..ให้ผู้ปกครองรับทราบ

จากนั้น..ก็เดินสำรวจเพื่อเก็บข้อมูล เป็นการทบทวนงานที่ทำผ่านไป ว่ามีสิ่งใดที่ต้องปรับปรุงแก้ไข มีสิ่งใดที่เสื่อมสภาพ และอะไรบ้างที่สามารถสานต่อให้ยั่งยืน..

ข้อค้นพบอย่างหนึ่ง..ที่เป็นข้อมูลเชิงประจักษ์ ว่าแต่ละปีมีงานให้ทำไม่ใช่น้อยเลย และยิ่งทำให้ต่อเนื่องและยั่งยืน..สิ่งนั้นจะคงทนอยู่ในสภาพที่มีความพร้อมอยู่เสมอ..

คือพร้อมที่จะเป็นเครื่องมือหรือสื่อการเรียนรู้ในปีการศึกษาหน้า..แนวทางการพัฒนาคงไม่ต้องเปลี่ยนแปลงอะไรมากนัก เพราะภาพผลงานที่เห็นวันนี้..ชัดเจนดีอยู่แล้ว..

โดยเฉพาะกิจกรรมในแหล่งเรียนรู้..ที่ต้องผ่านกระบวนการภาคปฏิบัติ และไม่มีคำว่าสิ้นสุด..ตราบที่ยังมีโรงเรียน..ดังนั้นปิดภาคเรียนเมษายน โรงเรียนย่อมมีชีวิตแน่นอน..

นับว่า..ปีการศึกษา ๒๕๖๐ กำลังจะจบลงอย่างสวยงาม ไม่มีสิ่งอันใดสึกหรอหรือต้องแก้ไข มีแต่ว่า..ถ้าโอกาสและงบประมาณอำนวย อาจต้องเพิ่มปริมาณงาน..

ในเชิงบริหารจัดการ..แบบให้มีโครงการที่จับต้องได้ มีผลผลิตและการจำหน่าย ใช้เครือข่ายผู้ปกครองให้พอเพียงและเกิดประโยชน์สูงสุด..

มองเห็นหลายสิ่งหลายอย่าง..ที่ไม่มี..เมื่อปลายปีการศึกษาที่แล้ว แต่ปีนี้มีแปลงดอกดาวเรือง..เขียวไสว..อีกไม่กี่วันก็คงเหลืองอร่ามเต็มสวนเกษตร

แปลงผักปลอดสารพิษ ที่เคยมีแต่แปลงดินธรรมดา..แต่วันนี้..มีต้นมะเขือเปราะนับร้อยต้น กำลังออกดอกออกผล..ตั้งใจไว้ว่าจะนำไปให้ผู้ปกครองได้กินบ้าง..

ผลผลิตจากพืชผักสวนครัว..ที่ทำมาตลอดปีเพราะมีสระน้ำ..ปีหน้าตั้งใจให้สระน้ำมีปลามากกว่านี้ ด้วยการปล่อยปลาลงไป ..ให้ปลาใช้ชีวิตอิสระในสระที่กว้างใหญ่ของโรงเรียน

บ่อปลา..ในโรงเรียนกบ..ยังคงมีอยู่ เน้นปลานิลจิตรลดา..เป็นบ่อที่ไม่เคยสร้างภาระแต่อย่างใด.ปลานิลเริ่มตัวใหญ่..และบ่อก็ดูจะมิดชิดและปลอดภัย..ไม่ใช่น้อย

เมื่อมองจากประตูรั้ว.เข้าในในโรงเรียน..จะเห็นความร่มครึ้มอย่างชัดเจน ให้ความสบายแก่สายตา ก็เชื่อว่าผู้ปกครองมาประชุมหรือมาเยี่ยมเยือน ก็น่าจะมีความสบายใจ..ในสิ่งที่พบเห็น

การทำให้โรงเรียนมีชีวิตชีวา สะอาดร่มรื่นต่อเนื่องไปจนถึงปิดภาคเรียน ก็น่าจะดีไม่น้อย..เป็นโรงเรียนที่มีความพร้อม ๒๔ ชั่วโมง ให้สมเป็นสถานที่ราชการ..

ส่วนด้านความปลอดภัย..วันนี้ซักซ้อมกับรปภ.เป็นที่เรียบร้อย รปภ.บอกไม่ต้องห่วง..จะช่วยดูแลให้สะอาดเรียบร้อย..ทุกวัน..

เท่านี้ผมก็มั่นใจได้แล้วว่า..ปิดเทอม..โรงเรียนเล็กๆของผมไม่ตายซากแน่นอน..ผมกับครูเวร จะมาปฏิบัติหน้าที่ทุกวัน..จะร่วมกันรักษาสภาพให้เหมือนกับวันที่เปิดเรียน..

เราจะทำให้เหมือนเช่นทุกปี คือไม่เบียดเบียนหรือซ้ำเติมสิ่งแวดล้อม ใครผู้ใดมาติดต่อราชการหรือศึกษาดูงาน ก็จะต้อนรับได้อย่างมั่นใจ..

อีกสิ่งหนึ่งที่ยังคงไว้ เหมือนปีที่แล้ว เป็นบรรยากาศที่คล้ายคลึงกัน กับความรู้สึกที่สุขสมหวัง และสดชื่นกับผลคะแนนโอเน็ต ป.๖..ที่สูงเกินคาดเมื่อเทียบกับความสามารถของเด็กที่กำลังจะจบไป

เพราะไม่ได้คาดหวังมาก่อน ในความเป็นจริงก็ได้ทำใจยอมรับผลการสอบไว้แล้วด้วยซ้ำ..เมื่อนักเรียน ป.๖ สร้างผลงานการเรียนรู้ได้เช่นนี้ ก็เท่ากับว่าการลงทุนคุ้มค่า..

การทุ่มเทเวลาของครูมาตลอด ๒ ภาคเรียนไม่สูญเปล่า เป็นบรรทัดฐานการทำงานของโรงเรียนขนาดเล็กที่เรียบง่ายและคงเส้นคงวามาตลอดหลายปี..

บัดนี้..สัปดาห์สุดท้ายแล้ว..ทุกอย่างรอบกาย..และเป้าหมายรอบด้าน ดูจะสุขสมหวัง และสวยงามยิ่งนัก

เฝ้าบอกตัวเอง และเตือนตัวเองอยู่เสมอ..อย่าได้หลงใหล จะกลับกลายเป็นความยึดติด คือติดในความดี ความงามและความสำเร็จ..

ชยันต์ เพชรศรีจันทร์

๒๖ มีนาคม ๒๕๖๑