184--ไปคนละแห่ง ( ตอนที่ 8 )

      .....หลังจากพวกโจรถูกนำตัวออกไปนอกห้องเพื่อนำไปรอเรับโทษแล้ว  ลูกแก้วสีส้ม  มาพา วิญญาณ สองพ่อลูกที่ยินอยู่ใกล้ ๆ ไปที่ร่างไร้วิญญาณของคนทั้งสองที่นอนสงบนิ่งอยู่บนโต๊ะพิสูจน์ศพ  ภาพเสียงหลวงปู่ปรากฏบนจอภาพ พูดว่า “  เนื่องจากผลการตรวจทะเบียนผู้ตาย พบว่า  สองพ่อลูกยังไม่ถึงอายุขัย   ดังนั้น  วิญญาณของท่านทั้งสองจะได้รับอนุญาตให้ กลับเข้าร่างเดิม  ที่อวัยวะที่เสียหายกลับคืนใช้งานได้ดังเดิมด้วยอานุภาพแห่งฌานชั้นสูง   กลับไปใช้ชีวิตต่อในโลกมนุษย์อีกครั้ง  ขอแสดงความยินดีด้วย และขอย้ำว่า  จงหมั่นฝึกปฏิบัติตนให้ ฌานแก่กล้ายิ่ง ๆ  ขึ้นไป  สิ่งใดที่เป็นกิเลส รัก โลภ โกรธ หลงที่จะพาไปสู่หายนะ กับความชั่วทั้งหลาย  จงปล่อยวาง และหลีกห่าง “   วิญญาณพ่อลูก  ก้มกราบที่พื้น  แล้วต่างลุกขึ้นไปนอนทาบร่างของตัวบนโต๊ะ แล้วร่างที่ไม่ไหวติงมานานแล้วก็ลืมตา กระดุกกระดิกมือ เท้า ได้   ร่างทั้งสองลุกนั่งยกมือไหว้ไปที่รูปหลวงปู่อีกครั้งพร้อมขนลุกซ่าไปทั้งตัว หลวงปูกล่าวทิ้งท้าย “  โยมผู้พ่อ  ยังเข้าไม่ถึงฌานดีนัก  ขอให้เพียรให้มากขึ้นด้วยนะ “ ผู้พ่อ ขนลุก.ทั่วตัวอีกครั้ง ก้มกราบแล้วกราบอีกหลายครั้ง  พึมพำเสียงเครือระหว่างก้มกราบว่า  “ ครับ หลวงปู่  “ นิ่งเงียบไปพัก  แล้วเสียงหลวงปู่กล่าวต่อ “ อีกอย่าง นะ  เหจุการณ์ที่พวกโยมทั้งสองประสพครั้งนี้  โลกมนุษย์จะไม่สามารถมองเห็น เพราะทุกสิ่งทุกอย่างว่างเปล่ามนุษย์จับ ต้อง  สัมผัสไม่ได้  เล่าให้ใครเขาฟังอย่างเดียวไม่มีหลักฐานอ้างอิงเป็นตัวเป็นตน ให้พิสูจน์ได้  ใครเขาจะเชื่อ เขาจะหาว่าเสียสคิไปด้วยซ้ำ จงจำเอาไว้ และขอให้กลับโลกมนุษย์ได้เลย “  ทั้งพ่อและผู้ลูก  ลงจากเตียงไปที่พื้นห้อง หันหน้าไปทางหลวงปู่กราบที่พื้นอย่างนอบน้อมอีก 3 ครั้ง  ผู้ลูกกล่าวว่า “ หลวงปู่ครับ ไหน ๆ ก็ได้มาเมืองนี้แล้ว  ผมกับพ่อขอไปไหว้หลวงปู่องค์อื่น ๆ ก่อน กับชมเมืองบ้างเล็กน้อยได้ไหมครับ “  “ ได้ซิ  ตามลูกแก้วไป “ จากนั้น   ลูกแก้วสีส้ม   มาประกบตัวคนทั้งสองพาไปที่ประตู  พาลอยออกไปข้างนอก  ผ่านโดมเล็ก โดมน้อย ที่มีไฟกระพริบบนหลังคาเป็นทิวแถว  เป็นแนวเป็นกลุ่ม กว้างใหญ่จำนวนมาก   ไปที่โดมใหญ่ที่มีไฟกระพริบอยู่เช่นกัน หลังหนึ่ง  ที่นั่น  เป็นที่ตั้งลูกแก้วขนาดใหญ่ของเกจิอาจารย์ชั้นผู้ใหญ่ กลุ่มแรก ที่กำลังมีไฟกระพริบอยู่ภายในหลายลูก.ภายในเป็นร่างจริงท่อนบนของท่านเคลื่อนไหวได้ตามปรกติเหมือนเมื่อครั้งมีชีวิตรอยู่ในโลกมนุษย์  ผู้ลูกพาผู้พ่อไหว้เกจิอาจารย์เหล่านั้น.อาทิสมเด็จหลวงพ่อโตวัดระฆัง,หลวงปู่ทวดเหยียบน้ำทะเลจืด,หลวงปู่ มันฯ หลวงปู่แหวน,,หลวงพ่อชา,หลวงพ่อปาน,กรมหลวงชุมพรเขตอุดมศักดิ,หลวงพ่อคูนฯ และ  องค์อื่น ๆ ที่ผู้พ่อ รู้จักบ้าง ไม่รู้จักบ้าง แต่ไม่รู้จักเสียมากกว่า ฯลฯ, จนครบ .ทุกองค์ที่ตั้งอยู่ในโดมนี้  แต่ละองค์.ท่านก็ยิ้มรับยกมือรับ ให้ศีลให้พรให้เป็นคนดี. พอจบองค์สุดท้ายในโดมนี้ ทุกองค์สวดชะยันโตให้พรพร้อมกัน  วิญญาณพ่อลูกขนนลุกซ่า   ลูกแก้วบอกว่ายังมีโดมที่ตั้งลูกแก้วเกจิอาจารย์อีกหลายโดม  แต่เวลาไม่พอจะพาไปไหว้  เพราะจะต้องรีบพาพวกท่านไปส่งโลกมนุษย์ ให้ทันเวลา  จากนั้นลูกแก้วพาสองพ่อลฬูกลอยไปชมสถานที่.ต่าง ๆ อีกพัก  สุดท้ายพอใกล้จะได้เวลาพากลับโลกมนุษย์  ก็พาไปหาหาหลวงปู่ที่ห้องเดิม..คราวนี้เป็นร่างหลวงปู่ตัวจริง  นั่งรออยู่บนที่นั่ง  กลางห้อง ไม่ใช่ภาพบนจอแล้วเหมือนเดิม  หลวงปู่ “ เป็นไงโยม ได้ไหว้อาจารย์ต่าง ๆ แล้วนะ ที่จริงยังมีอีกมากแค่อยู่ในโดมอื่น แต่ไม่มีเวลาให้ไปไหว้ เพราะถึงเวลา.กลับโลกมนุษย์ของพวกท่านนแล้ว  จงกลับไปเป็นคนดีในโลกมนุษย์ตามเดิมต่อไปเถิด  “ พอสิ้นคำของหลวงปู่    ลูกแก้ว พาพ่อลูกลอยไปยืนพักที่หน้าต่างชั่วขณะ   และแล้วระหว่างที่คนทั้งสองไม่ทันได้ระวังตัว  ก็ถูกลูกแก้วกระแทกตกลงไปในความเวิ้งว้างด้านนอกหน้าต่างนั้น    ร่างทั้งสองเคว้งว้างต่างร้องลั่นตาเหลือกตาลานด้วยความตกใจ กลัว  ตะกายมือ ตะกายเท้า เป็นพัลวันกลางอากาศที่เว้ิงว้างนั้นไปมาอย่างสิ้นหวัง แล้วร่างที่กำลังตะกายมือตะกายเท้าทั้งสองก็กลายเป็นแสงขาวใหญ่วาบขึ้น  หนึ่งครั้ง ต่อด้วยลำแสงสีเหลืองพุ่งไปทางโลกมนุษย์ในพริบตา  .........(.โ ปรดรออ่านต่อตอนต่อไป ในตอนหน้า)      .......

                                              

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน คงคานที80ปีในหลวง

คำสำคัญ (Tags)#ให้เป็นคนดี#มนุษย์มองไม่เห็น#เกจิอาจาริย์ผู้ใหญ่#สวดชะยันโต

หมายเลขบันทึก: 644759, เขียน: 14 Feb 2018 @ 16:00 (), แก้ไข: 16 Feb 2018 @ 08:34 (), สัญญาอนุญาต: ครีเอทีฟคอมมอนส์แบบ แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-ไม่ดัดแปลง, อ่าน: คลิก


ความเห็น (0)