สวัสดีครับ จากที่เคยสมัครสมาชิกมาเมื่อ 9 ปี ที่แล้ว ดูเหมือนว่าจะไม่เคยเขียนบันทึกเลย วันนี้ พี่ชายที่นับถือ "คนดอย" ได้เย้ายวนชวนให้สมองส่วนหน้าทำงาน โดยให้เขียนบันทึก จึงได้ถือฤกษ์ดีวันนี้ วันหวยออก (คงไม่เกี่ยวกันนะครับ) ขอเขียนบันทึกครั้งแรกใน Gotoknow โดยตั้งชื่อว่า "ปลุกเจ้าตัวเล็กในวัยเยาว์" เมื่อพูดถึงของเล่นในวัยเยาว์ เชื่อว่าหลายๆ ท่านคงผ่านประสบการณ์การมีของเล่นมามากมายหลากหลายแตกต่างกันนะครับ ทั้งเรื่องฐานะทางครอบครัว ความแตกต่างของภูมิภาค ก็มีของเล่นแตกต่างกัน สำหรับผู้เขียนเอง สมัยเป็นเด็กก็มีของเล่นส่วนตัวที่ทำเอง คือ รถกระป๋อง โดยการใช้กระป๋องนมข้นหวานยี่ห้อใดก็ได้ มาเจาะรูให้ทะลุทั้งสองด้านในแนวตั้ง จากนั้นเหลาไม้ไผ่ขนาดใหญ่กว้าไม้เสียบลูกชิ้นเล็กน้อย ส่วนล้อนั้น ผลิตจากรองเท้าเก่านำมาตัดเป็นวงกลม ส่วนด้ามจับก็เหลาไม้ไผ่ยาวสัก 1.5 เมตร สอดรูที่เจาะรูกระป๋อง แนวทะแยงมุม แค่นี้ก็เสร็จแล้วรถคันงามของเด็กบ้านนอก ของเล่นทันสมัยรถบังคับ ชิ้นส่วนตัวต่อ ไม่ต้องพูดถึง
วันนี้ได้มีโอกาสได้ไปเดินงาน DKSH แฟร์ (DKSH เป็นผู้จัดจำหน่ายผลิตภัณฑ์ที่หลากหลายรวมทั้งการนำเข้าเลโก้ด้วย) แถวบางจาก เพื่อไปซื้อตัวต่อชิ้นเล็กๆ ที่เรียกว่า เลโก้ (Lego) ส่วนประวัติคร่าวๆ ของเลโก้นั้น อ่านได้จากเว็บนี้ครับ http://www.thaibrickclub.com/f... กลับมาเล่าต่อ เดินทางด้วยรถไฟฟ้า จากสถานีบางหว้า ไปยังสถานีบางจากใช้เวลาประมาณ 1 ชั่วโมง ซึ่งถือว่าเร็วและสะดวกมากๆ จากนั้นเดินต่อไปเพียงไม่กี่ร้อยเมตร ก็ถึงสถานที่ขายของ พอเดินเข้าไป เจอผู้คนมากมายๆ ใช้อาคารจอดรถเป็นสถานที่จัดงาน มีสินค้ามากมายมาจำหน่าย ทั้งของใช้ในบ้าน เครื่องมือช่าง เสื้อผ้าโดยเฉพาะยีนส์ลีวาย (อีกตึกหนึ่ง) เดินขึ้นไปเรื่อยๆ จากชั้นหนึ่งไปจนถึงชั้นเป้าหมายคือ ชั้น 4 พอเดินเข้าไปในพื้นที่ขายเลโก้เท่านั้นแหละครับ เจ้าตัวเล็กในวัยเยาว์ที่ซ่อนตัวอยู่ข้างในออกมาเต้นระริกกันเลยทีเดียว เดินดูของแต่ละชิ้นอย่างตื่นตาตื่นใจ พร้อมกับการบริหารกิเลสในตัวไปด้วย ระหว่างความอยากได้กับความจำเป็น คำพูดของพระเดชพระคุณเจ้าพระคุณสมเด็จพระพุทธโฆษาจารย์ (ประยุทธ์ ปยุตฺโต) ดังก้องในหัวว่า "ให้คิดถึงคุณค่าแท้ และคุณค่าเทียม" ตีความเองว่า ให้คิดถึงความจำเป็นมากกว่าความอยากได้ เดินดูเพลินๆ บวกกับการหักห้ามใจ จนไปเจอเจ้า 3 กล่องดังรูป เจ้าตัวเล็กก็ออกมาเรียกร้องทันทีว่าอยากได้ๆ เดินวนตั้งหลายรอบ ประกอบกับมีคุณแม่ท่านหนึ่งปลุกความมหัศจรรย์ของตัวต่อนี้ โดยบอกว่า ต้องใช้ทั้ง 2 กล่องมาต่อประกบกันก็จะได้ความอลังการเพิ่มมากขึ้น ก็เลยหยิบมาให้เจ้าตัวเล็กได้ดีใจ จัดมา 3 ชุด 3 แบบ จากนั้นซื้อของใช้เล็กๆ น้อยๆ แล้วก็ไปบริหารกิเลสต่อที่ตึกขายเสื้อหาและกางเกงยีนส์ลีวาย แต่ก็ตัดใจไม่ได้ซื้ออะไรติดมือมาเลย นับว่า ประสบความสำเร็จในการบริหารกิเลสจนชนะใจตนเองได้ เย้ๆๆ
จากเห็นการณ์เล็กๆ ในวันนี้ ทำให้พบว่า ทุกคนจะมีตัวตน (Being) อยู่มากมายในตัวเอง อยู่ที่ว่าจะใช้ตัวตนไหนออกมาใช้ในเวลาใดเวลาหนึ่ง ในเหตุการณ์หนึ่งเราอาจจะใช้ตัวตนอีกแบบหนึ่งมาใช้ แต่ก็มีหลายครั้งที่เราไม่ยอมให้ตัวตนอื่นๆ นอกจากตัวตนที่เรียกว่า "ม้าเต็ง" (ม้าเต็งเป็นคำเรียกคุณสมบัติเด่นๆ ด้านดี ที่เราใช้ในการนำพาตัวเองเดินมาจนถึงปัจจุบัน เช่น ความขยัน ตั้งใจ มุ่งมั่น อดทน เป็นต้น) ของเราออกมาทำงานบ้าง อาจจะเพราะหลายๆ อย่าง ทั้งความกลัว ความเชื่อ และค่านิยม เป็นต้น ทำให้เราไม่กล้านำตัวตนอื่นๆ ออกมาใช้เลย ใช้แต่ "มุกเดิมๆ" ในการจัดการกับทุกเรื่องของชีวิต ซึ่งบางครั้งทำให้เกิดข้อติดขัดและอุปสรรคสำหรับการก้าวไปสู่ความฝันของเราเอง
จะเป็นอย่างไรหากเรายอมให้ตัวตนอีกหลายๆ ตัวของเราออกมาทำงานบ้าง เพื่อให้ชีวิตเรามีชีวิตชีวามากขึ้น มีมุกใหม่ๆ มากขึ้น และสุดท้ายทำให้ชีวิตเราได้รับการเติมเต็มอย่างสมดุลและสมหวัง (fulfillment) เชื้อเชิญนะครับ
