การมีผู้บริหารหรือไม่...จึงไม่ใช่...เรื่องสำคัญที่มีผลต่อการ ทำงานของพวกเรา มันสำคัญที่ " จิตสำนึกของความเป็นครู"


วันนี้...เป็นวันที่ ๒๕  นับแต่เปิดเรียนในภาคเรียนที่ ๒/๒๔๖๐

แต่เป็นวันที่ ๕๖  ของการ " ปลอด ผู้บริหารโรงเรียน" 

แต่ใน ๕๖  วันนี้  บุคลากรของโรงเรียน ทำงานอย่างเต็มกำลัง

ทำงานแบบ " ไม่เหนื่อยใจ"  งานเดินหน้าอย่างรวดเร็วเป็นไปตาม

ที่กำหนดไว้ อย่างไม่น่าเชื่อ !



หากย้อนหลังไปสัก ๗  ปี  คณะครูและบุคลากรของโรงเรียนของคุณมะเดื่อ

นับเป็นทีมงานบุคลากรที่มีคุณภาพมาก ๆ   ทุกคนทำงานอย่างเต็มที่

ทำงานแบบเต็มกำลัง  งานเดินหน้าอย่างมีคุณภาพ  เต็มไปด้วย

ประสิทธิภาพ  โรงเรียนมีระบบงาน และการบริหารงานอย่างมี

แบบแผน  ใช้ระบบการบริหารงานที่มีคุณภาพทุก ๆ งาน

และที่สำคัญ  โรงเรียนเดินหน้าด้วย  "  บ   ว   ร "

โดยมี  " ผู้บริหารโรงเรียน เป็นผู้นำในการพัฒนางาน" 

อย่างแทัจริง



นับแต่โรงเรียนว่างตำแหน่งผู้บริหาร    โรงเรียนเหลือ " ครูเก่า" ที่อยู่ที่นี่มาเกิน ๑๐  ปี

 อยู่เพียง  ๓ คน  หนึ่งในนั้น คือ  ครูมะเดื่อ    ส่วนตำแหน่ง "รักษาการ ฯ "  

เป็นของ  " ครูกัลยา" หรือ "ครูต้อย"  ซึ่งรับหน้าที่ การเงินของโรงเรียนด้วย

ส่วนอีกคนหนึ่ง คือ " ครูพิภพ"  ซึีงรับหน้าที่เจ้าหน้าที่พัสดุของโรงเรียน

ส่วนครูมะเดื่อรับงาน " วิชาการโรงเรียน"  หลังจากว่างงานไป ๗ ปี

นอกจากนั้น  เป็นครูบรรจุใหม่  แทบทุกคน  ..นับแต่วันที่ว่างตำแหน่ง ผอ.รร.

รก.กัลยา ก็ทำหน้าที่ของ " ผู้นำอย่างเต็มความสามารถ  

เริ่มจาก....การประชุมครู แบบ " PLC "  เพื่อหาทิศ  หาทางของโรงเรียน

ที่จะต้องเดินหน้า หลังจากที่หยุดชะงักไป  ๗ ปี

ต่อด้วยการ  ประชุมผู้ปกครอง  ... ประชุมกรรมการสถานศึกษา...

จัดตั้ง " กรรมการผู้ปกครองเครือข่าย "  และ ประชุมภาคี  ๔  ฝ่าย


               ( ภาพ : ทีมงาน คณะกรรมการผู้ปกครองเครือข่าย )<p>
</p><p>คุณมะเดื่อ ขอให้ครูทุกคนเขียน “ โครงการ” เพื่อใช้งบประมาณรายหัวด้วยตนเอง</p><p>และ รับหน้าที่รวบรวม “ โครงการ” นำมาจัดทำ “ แผนปฏิบัติงานโรงเรียน” (ซึี่งจาก</p><p> ๗  ปีที่ผ่านมา  ครูของโรงเรียน ไม่มีโอกาสได้เขียนโครงการใชงบประมาณ</p><p>ตามความจำเป็นในการจัดกิจกรรมการเรียนการสอน หรืองานที่ตนรับผิดชอบเลย</p><p>งานใช้งบประมาณทุกอย่าง ครูหรือบุคลากรที่เกี่ยวของ โดยเฉพาะคณะกรรมการ</p><p>สถานศึกษา ไม่มีโอกาสได้รับรู้ )  คุณมะเดื่อเร่งจัดพิมพ์โครงการ และทำแผน</p><p>ปฏิบัติงานโรงเรียนจนเสร็จเรียบร้อยไปแล้ว  ทั้งนี้เพื่อให้ทันกับงบประมาณ</p><p>ในปี ๒๕๖๑  นี้</p><p>
</p><p></p><p>
</p><p>พร้อมกันนี้  คุณมะเดื่อเร่งเดินหน้างานโครงการที่ได้ตั้งเป้าหมายไว้</p><p>นั่นคือ งานเศรษฐกิจพอเพียง   งานโครงงานคุณธรรม  งานบรรยากาศและ</p><p>สิ่งแวดล้อมของโรงเรียน   งานห้องสมุด  งานแหล่งเรียนรู้นอกห้องเรียน</p><p>งานสัมพันธ์ชุมชน  และที่สำคัญคือ  “ งานการเรียนการสอน”  โดยเฉพาะ</p><p>งานสอนพิเศษนักเรียนที่อ่านเขียนไม่คล่อง    ซึี่งงานเหล่านี้</p><p>คุณมะเดื่อทั้งลงมือทำเอง  และเป็นที่ปรึกษาให้กับครูลูก ๆ หลาน ๆ </p><p>ที่เป็นครูรุ่นใหม่ของโรงเรียน</p>
<p></p><p>
</p><p>คุณมะเดื่อ เดินหน้างาน เศรษฐกิจพอเพียง โดยใช้แนวทาง “ กินทุกอย่างที่ปลูก และปลูกทุกอย่าง</p><p>ที่กิน “  นับแต่เริ่มเปิดเรียน วันที่ ๑  พ.ย. เป็นต้นมา  โดยปรับบริเวณรอบ ๆ โรงเรียน</p><p>ให้เป็น  “ แปลงผักสวนครัว”  อาศัยโคนต้นไม้ใหญ่    ริมถนนทางเดินในโรงเรียน</p><p>ชายคาอาคารต่าง ๆ ตลอดจนหลังอาคารเรียน  เป็น “ แปลงผัก”  ให้เด็ก ๆ ทุกชั้น</p><p>นำผักสวนครัวมาปลูก  มีครูประจำชั้นเป็นผู้ดูแล ช่วยเหลือ ให้คำแนะนำ</p><p>
</p><p></p>
<p>ก่อนหน้านี้ ทั่วบริเวณโรงเรียนของคุณมะเดื่อ มี  “ หอยทากยักษ์” </p><p>ระบาดไปทั่ว  เจ้าหอยทากยักษ์นี้ เป็นศัตรูที่ร้ายกาจที่สุด สำหรับพืชผัก</p><p>ทุกอย่าง  มันกินจนราบเรียบ</p><p>
</p><p></p>                    ( ภาพ : หอยทากยักษ์  … ขอบคุณภาพจาก google )<p>คุณมะเดื่อจึงนำเจ้าตัวร้ายนี้มาหมักเป็นปุ๋ยชีวภาพสำหรับรดพิชผัก
</p><p>ที่ปลูกไว้  เป็นการ “ หนามยอกเอาหนามบ่ง”  ดังนั้น เมื่อนักเรียนเตรียม</p><p>พื้นที่สำหรับปลูกผัก  ก็ต้องกำจัดเจ้าหอยทากยักษ์นี้ไปด้วย  ด้วยการ</p><p>จับเอามาทำปุ๋ยหมักในถังที่เตรียมไว้  และทุก ๆ เช้า เด็ก ๆ ก็จะตรวจสอบ</p><p>แปลงผักของตนเอง  พร้อม ๆ กับกำจัดเจ้าตัวร้ายนี้ไปด้วย</p><p>
</p><p></p><p>
</p><p>พร้อม ๆ กับการปลูกพืชผัก  คุณมะเดื่อให้เด็ก ๆ นำปลอกบ่อเก่า ๆ ที่มีอยู่</p><p>ในโรงเรียน และไม่ได้ใช้ทำสิ่งใดนอกจาก “ เพาะลูกน้ำตามธรรมชาติ”</p><p>นำ มาล้าง ทำความสะอาด  เพื่อเอามา  “ เลี้ยงหอยขม “  แทนการ</p><p>เลี้ยงปลา  เลี้ยงไก่  เลี้ยงกบ  เหมือนกับที่หลาย ๆ โรงเรียนเลี้ยงกัน</p><p>คุณมะเดื่อเห็นว่า การเลี้ยงหอยขม  ยังไม่แพร่หลาย  และเป็นงานที่</p><p>น่าสนใจมาก  หอยขมในธรรมชาติ นับวันแต่จะหายาก  มีราคาแพง</p><p>เลี้ยงง่าย  และแทบไม่ต้องมีการลงทุนในการเลี้ยง   </p><p>
</p><p></p>              ( ภาพ :  หอยขม  ขอบคุณภาพจาก google )
<p>คุณมะเดื่อได้คุยเรื่องการเลี้ยงหอยขมกับผู้ปกครองนักเรียนคนหนึ่ีง</p><p>ผู้ปกครองท่านนี้สนใจมาก และคิดจะเลี้ยงหอยขมด้วย  บอกว่าแถว ๆ บ้านเขา</p><p>ยังพอจะหาหอยขมในธรรมชาติได้  คุณมะเดื่อจึงให้เอกสารการเลี้ยงหอยขม</p><p>กับผู้ปกครองท่านนี้ไปศึกษา  แล้ววันรุ่งขึ้นผู้ปกครองเด็ก  ก็นำหอยขม</p><p>มาให้คุณมะเดื่อถุงหนึ่ง  คุณมะเดื่อจึงได้หอยขมมาเลี้ยงตามความตั้งใจ</p><p>คาดว่า  …  วันหน้าจะเอาหอยขมไปแลกกับ  “ กบ “ ของท่าน ผอ.ชยันต์</p><p>ไม่ทราบว่า  จะ โอ.เค.ไหม จ๊ะท่าน ผอ คนเก่ง ?</p><p>
</p><p></p><p></p><p>งานที่สำคัญที่สุดสำหรับคุณมะเดือ คือ  การพัฒนาคุณภาพการอ่าน การเขียน</p><p>ของนักเรียน  การสอนซ่อมและสอนเสริม  เป็นโครงการหนึ่งที่คุณมะเดื่อ</p><p>ทำมาตลอดระยะเวลาของชีวิตครู   คุณมะเดื่อได้ใช้เวลา หลังเลิกเรียน</p><p>ตั้งแต่  ๑๖.๐๐ - ๑๗.๐๐  น. กับการสอนพิเศษให้กับนักเรียน ทั้งที่</p><p>มีปัญหาด้านการอ่าน การเขียนจริง ๆ และ ต้องการที่จะเรียน</p><p>เพิ่มเติมเอง   และผู้ปกครองฝากให้เรียนด้วย …. นับตั้งแต่</p><p>ชั้น อนุบาล -  ป.๖  ประมาณ  ๖๐  คน  อาศัยห้องสมุดใหม่</p><p>(อาคารอเนกประสงค์)  เป็นสถานที่เรียนไปพลาง ๆ ก่อน</p><p>คุณมะเดื่อยังไม่ได้จัดระบบการสอนให้ลงตัว  เนื่องด้วย</p><p>อยู่ในช่วงที่ต้องทำงานหลาย ๆ อย่างพร้อม ๆ กันไป</p><p>
</p><p></p><p>่</p><p>
</p><p>น้อง ๆ  ลูก ๆ หลาน ๆ ครูรุ่นใหม่เป็น เด็กที่น่ารักมาก ๆ  อีกทั้งมีความขยัน</p><p>ในงานสอน  และเอาใจใส่ต่อศิษย์ของตน  ปรับตัวเข้ากับสถานการณ์</p><p>ได้อย่าง สิ่งใดไม่รู้ไม่เข้าใจ</p><p>ก็จะไถ่ถามจากครูพี่ ๆ  ป้า ๆ  น้า ๆ  ลุง ๆ  ไม่รวมถึงความเก่ง</p><p>ในเนื้อหาวิชาความรู้  ในวิชาเอกของตน  สมกับเป็นครูรุ่นใหม่</p><p>คุณมะเดื่อเห็นแล้วนึกชื่นชมมาก ๆ </p><p>
</p><p></p><p>บรรยากาศของการทำงาน  ความร่วมแรง  ร่วมใจ  ช่วยงานโรงเรียน </p><p>แบบพี่น้อง  ไม่คำนึงว่างานนั้นจะหนักหรือเบา บรรยากาศที่เต็มไปด้วยรอยยิ้ม</p><p>ห่างหายไปจากโรงเรียนนี้ร่วม  ๗  ปี  บัดนี้ บรรยากาศนั้นกลับมาอีกครั้งแล้ว</p><p>ครูทุกคน ทำงานโดยไม่มีวันหยุด  เสาร์ - อาทิตย์  หากใครมีเวลาว่าง ก็จะ</p><p>เข้าไปทำงานที่โรงเรียน  โดยไม่ต้องคำนึงว่า เป็นครูเวรหรือไม่</p><p>นี่คือ บรรยากาศของโรงเรียนบ้านท่าฝาง ในวันนี้  </p><p>
</p><p></p><p>
</p><p>ในแต่ละวัน ผู้ปกครองแวะเวียนไปพูดคุย ไถ่ถาม  ช่วยงานโรงเรียนเสมอ หลังจากห่างหาย</p><p>ไปร่วม ๗  ปี เช่นกัน…….</p><p>
</p><p></p><p>
</p><p>ทุกวันนี้บุคลากรของโรงเรียนทุกคนทำงานอย่างมีความสุข  </p><p>แม้ว่าจะขาด “ ผู้บริหารตัวจริง”  ก็ตามที</p><p> พวกเราทำงานเดินหน้า ด้วยจิตสำนึกของความเป็นครู</p><p>ด้วยจุดมุ่งหมายอย่างเดียวกันคือ….นำพาศิษย์ไปสู่ความสำเร็จของชีวิต</p><p>นำพาโรงเรียนไปสู่การพัฒนาที่ดี  และทันกับสังคมที่กำลัง</p><p>เปลี่ยนแปงไปอย่างรวดเร็ว</p><p>การมีผู้บริหารหรือไม่…จึงไม่ใช่…เรื่องสำคัญที่มีผลต่อการ</p><p>ทำงานของพวกเรา  มันสำคัญที่  “ จิตสำนึกของความเป็นครู”</p><p>
</p>


<p>อีกเพียง  ๒๑  เดือน สำหรับชีวิตบนเส้นทางสายการศึกษา</p><p>ของคุณมะเดื่อ…..ดังนั้น…….!</p><p>ทุกวินาทีจึงมีค่ายิ่งสำหรับคุณมะเดื่อ….และ..พวกเราชาว….ท่าฝาง</p>
<p>
</p><div class="video-container"><iframe width="500" height="281" src="//www.youtube.com/embed/pKrUy1lMOJ0" frameborder="0" allowfullscreen=""></iframe></div>
<p>

</p>