ยี่สิบหก ตุลา มาถึงแล้ว

ยี่สิบหก ตุลา มาถึงแล้ว
ถวายพระเพลิง ฉัตรแก้ว พ่อแห่งสยาม
พระพัฒนมหาราชโอภาสพระนาม
พระเกียรติยศงดงามก้องโลกา
เสียงแซ่ซ้อง ทูนเทิด ประเสริฐสรรค์
ราชะแห่ง ราชัน รังสรรค์หล้า
พระประทับ กลางดวงใจ ไทยประชา
พระมหากรุณาธิคุณ อุ่นดวงมาน
น้ำตานอง แผ่นดิน ระรินร่ำ
เสียงครวญคร่ำ เคล้าแตรสังข์ ดังประสาน
ฤทัยราษฎร์ แทบขาดตาม ความร้าวราน
เสียวทรวงซ่าน สูญสิ้น พระปิ่นนิกร
รัชกาล ที่เก้า เจ้าชีวิต
ทรงทุ่มเท ทรงอุทิศ ทรงสั่งสอน
เมื่อราษฎร์ทุกข์ ทรงห่วงหา ทรงอาทร
ทรงดับร้อน ทรงผ่อนร้าย คลายลำเค็ญ
ยี่สิบหก ตุลาคม ระทมท้น
ไม่มีพ่อ ภูมิพล ให้ลูกเห็น
ไทยทั่วหล้า น้ำตาราษฎร์ สาดกระเซ็น
จะขอเป็น ข้ารองพระบาท ทุกชาติไป