ก้าวที่หนึ่ง

แทบทุกปีหลังฤดูกาลเก็บเกี่ยวข้าว แปลงนาก็ถูกปล่อยทิ้งร้างเหลือไว้เพียงตอซังข้าว ที่มีหญ้าตามธรรมชาติเจริญเติบโตพอที่จะให้ วัว ควาย ของพี่น้องชาวบ้านได้แทะเล็ม สภาพอากาศที่ร้อนและแห้งแล้งเพราะสิ้นสุดฤดูฝนไปหลายเดือน ท้องนา กระท่อม ปล่อยให้เหงาหงอย คล้ายๆตายายที่แก่ชราเฝ้ารอคอยลูกหลานมาแวะเวียนหา

เถียงนาน้อยของผมปีนี้ดูจะคึกคักขึ้นมานิดหน่อย เพราะช่วงฤดูฝนที่ผ่านมามีการปรับพื้นที่รอบคันบ่อจัดการปลูกกล้วยหอมทองเป็นสมาชิกใหม่ และหลังจากเก็บเกี่ยวข้าวเรียบร้อยแล้วได้เปลี่ยนพื้นที่นาข้าวขุดบ่อที่มีความกว้าง ๔ เมตร ลึก ๓ เมตร ยาว ๗๕ เมตร ขอบคันบ่อความกว้าง ๓ เมตร รวมแล้วใช้พื้นที่นาข้าวทั้งหมด กว้าง ๑๐ เมตร ยาว ๗๕ เมตร เมื่อขุดบ่อเรียบร้อยลงปลูกกล้วยน้ำว้า พันธุ์ปากช่อง ๕๐ รอบบ่อทั้ง ๔ ด้าน พร้อมทั้งจะลงพืชชนิดอื่นๆ อีกมากมาย

ปัญหาที่ประสบตอนนี้คือเรื่องของน้ำ เพราะต้องใช้แรงงานคนในกว้างตักน้ำ รดน้ำ มีการลดปัญหาการขาดน้ำของกล้วยที่ปลูกใหม่ ด้วยระบบน้ำหยดแบบขวดน้ำพลาสติก และขวดแก้ว เพื่อประคองต้นกล้วยไม่ให้ตายระหว่างที่รอระบบไฟฟ้าระบบน้ำ

บันทึกที่ผ่านมานั้นผมได้เขียนเรื่องการเกษตรสวนเกษตรของผมบ้างแล้ว จึงพยายามดำเนินกิจกรรมแบบค่อยๆเป็นค่อยๆไป หวังไว้ว่าก่อนเกษียณอายุราชการ สวนเกษตรที่สร้างขึ้นมาจะงอกงามให้ผลผลิตตอบแทนได้บ้าง..สำหรับช่วงนี้กำลังชื่นชมสวนมะนาวในวงบ่อที่กำลังให้ผลผลิต ...

๒๗ กุมภาพันธ์ ๒๕๖๐


บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน ป่าผักหวาน



ความเห็น (2)

-สวัสดีครับคุณครู

-ขอตามติดภารกิจการสร้างสวนเกษตรนะครับ

-ก้าวที่หนึ่งสำคัญเสมอเพราะนั่นหมายถึงมันจะมีก้าวที่สอง สาม สี่ ห้า

-ผมก็เพิ่งเริ่มก้าวเดินบนเส้นทางนี้มา 2 ปีกว่า ๆ บนพื้นที่ไม่มากนัก

-มีความสุขทุกครั้งที่ได้อาศัยอยู่ที่นี่...

-เป็นกำลังใจให้นะครับ

-เรามาก้าวเดินไปพร้อมๆ กันนะครับ...


เขียนเมื่อ 

หวัดดีน้องครูรุต

แวะมาชื่นชมผลงานจ้ะ

สบายดีนะน้อง คิดถึงจ้าา