ของดีในบันทึกฉบับนี้  ที่ขอยกมานำเสนอ   ไม่ได้เป็นสิ่งของอย่าง 2 บันทึกที่แล้วนะครับ

แต่คราวนี้เป็น   ลีลาการเรียนรู้ของชาวนาและลูกหลานชาวนา  ทั้งจากสุพรรณบุรี  และชาวนาจากภูมิภาคอื่นๆที่มาร่วมงานด้วย   เช่น  ชาวนาจากนครสวรรค์   อุทัยธานี  พิจิตร  เชียงใหม่  ตรัง  พัทลุง 

เป็นภาพของการเรียนรู้แบบสบายๆ  เรียนรู้จากของจริง  ให้ชาวนาเรียนรู้จากชาวนาด้วยกันเอง    บทบาทคุณอำนวยก็มีทั้งนักเรียนชาวนาเจ้าบ้าน   และทีมคุณอำนวยจากมูลนิธิข้าวขวัญ

การเรียนรู้ของคนหัวอกเดียวกัน  ถึงแม้จะต่างถิ่น  ต่างฐาน  แต่ก็เรียนรู้ระหว่างกันได้ดี   บรรยากาศทั้ง 2 วันที่เต็มไปด้วยความอบอุ่นของกัลยาณมิตร    แม้แดดจะแรงไปนิดหนึ่ง     ผมเชื่อว่าชาวนาที่มางานนี้กลับบ้านไปด้วยความรู้สึกภูมิใจที่เกิดเป็นชาวนา   

ไม่เพียงแต่ชาวนาเท่านั้น   ลูกหลานในพื้นที่ใกล้เคียง  คุณครูเห็นความสำคัญของความรู้เหล่านี้  ก็พาลูกศิษย์มาร่วมงานด้วย  เห็นได้จากการที่มีครู อาจารย์พานักเรียนมาร่วมเรียนรู้ในงานนี้หลายคนทีเดียว     จากที่ผมลองสุ่มถามนักเรียน 2-3 คน  ได้คำตอบว่าทั้งหมดเป็นลูกชาวนาหมดเลยครับ    ถือว่าการที่เปิดโอกาสของลูกหลานชาวนาได้มาเรียนรู้ในมิติที่ลึกซึ้งของอาชีพพ่อ-แม่ของตนนั้น  เป็นเรื่องที่ควรส่งเสริมอย่างยิ่งครับ   น่าปลื้มใจจริงๆ