เลียบเลาะมาเลย์ - เป๋ถึงสิงคโปร์

" ชีวิตไม่สิ้น ต้องดิ้นหาที่เที่ยว "

จู่ๆ โอกาสก็หล่นใส่หัวผมเข้าให้... เมื่อหัวหน้างาน
เดินมาบอกว่า...มี Passport ? ...........................
ด้วยความที่วันนี้หัวหน้าเดินมาถามแปลกๆ ผมเอ่ย
ตอบไป...." มีครับ แต่หมดอายุแล้ว"....หัวหน้ายิ้ม
แล้วบอกผม...."อีกสิบวัน ต้องไปดูงานที่มาเลเชีย
นะ ดำเนินการให้เรียบร้อยด้วย"...ผมก็ครับแบบงงๆ


...............วันเดินทาง - วันกลับ.........................



















ไปศึกษาดูงานคราวนี้...มีเรื่องเล่ามากมาย
ตั้งแต่เดินทาง ยันวันกลับ..เดินทาง ๕ วัน
นั่งเครื่อง - นั่งรถ -เดิน....นั่นคือภาระกิจที่
ทุกคนต้องปฏิบัติ.................................

ได้เห็นสถานที่ใหม่ๆ สภาพแวดล้อม สังคม
ที่แปลกตา...ทำให้ความเหน็ดเหนื่อยหาย
ไปอย่างไม่ได้เอ่ะใจกันเลยทีเดียว...........




บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน วรรณกรรม - ข้ามคืน



ความเห็น (0)